A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

Sw Jadwiga Sląska wnuczka Jadwigi z Dachau i jej dziedzictwo w Europie

 

Wnuczka Jadwigi Wittelsbach z Dachau +16 lipca 1176 w Dachau 
Święta Jadwiga ŚląskaSw Jadwiga Śląska(ur.  1180 w Andechsie, zm. 15 października 1243 w Trzebnicy żona Henryka I Brodatego, księcia wrocławskiego, matka Henryka II Pobożnego, córka hrabiego Bertolda VI von Andechs, księcia Meranii, fundatorka kościołów i klasztorów.Babcia św Jadwigi -Jadwiga Wittelsbach zmarła 16 lipca 1176 r w Dachau 
Urodziła się i wychowała w zamku Andechs w Bawarii, jako córka Bertolda VI von Andechs i Agnieszki von Rochlitz z rodu Wettynów. Miała czterech braci, w tym Eckberta, biskupa Bambergu  oraz trzy siostry, w tym Agnieszkę (żonę Filipa II Augusta) i Gertrudę (żonę króla węgierskiego Andrzeja II i matkę św. Elżbiety Węgierskiej)
Trzecia z jej sióstr była przełożoną klasztoru benedyktynek w Kitzingen koło Würzburga, dokąd Jadwiga została wysłana w młodym wieku, gdzie zdobyła wykształcenie
W 1192 r w wieku 12 lat została wydana za mąż za śląskiego księcia Henryka I Brodatego.
Uroczystość ślubna odbyła się w rodzinnym zamku Andechs
W 1202 roku Henryk został księciem całego Śląska, a w 1233 został księciem Wielkopolski.
Jadwiga urodziła siedmioro dzieci: Bolesława, Konrada, Henryka, Agnieszkę, Zofię, Gertrudę i Władysława.
 
 
Ludmilaof Bohemia.jpg 4 sierpnia 1240 w Landshut umiera 70 letnia  Ludmiła  – księżniczka czeska, księżna bawarska.
Ludmiła była córką czeskiego księcia Fryderyka i jego żony Elżbiety. W 1184 poślubiła hrabiego Adalberta (Alberta) von Bogen (1165-1197). Miała z nim trzech synów, na których wygasła linia hrabiów von Bogen:
Berthold IV (zm. 1218, poległ), hrabia Bogen, poślubił Kunigundę von Hirschberg
Adalbert IV (zm. 1242), hrabia Bogen, poślubił Richizę von Dillingen
Diepold (zm. 1219), duchowny w Ratyzbonie
W 1204 Ludmiła poślubiła księcia Ludwika I Bawarskiego, dawnego wroga jej pierwszego męża. 
Ludmiła miała z drugiego małżeństwa jednego syna:
Ottona II Bawarskiego, (1206-1253)
Ludmiła założyła w 1232 klasztor Seligenthal, w którym mieszkała po śmierci męża i została pochowana.
Prapradziadek Ludmiły 
Wratysław II (ur. po 1032, zm. 14 stycznia 1092) – książę Czech od 1061, pierwszy król czeski od 1085.
Był drugim synem Brzetysława I i Judyty ze Schweinfurtu.  9 czerwca 1075 roku,pomógł cesarzowi rzymskiemu Henrykowi IV stłumić powstanie w Saksonii. Otrzymał wtedy Miśnię,.W 1085 roku Wratysław II za swoje zasługi otrzymał w Moguncji od cesarza Henryka IV dożywotni tytuł króla czeskiego i polskiego. W tym czasie do króla Wratysława IInależała też Małopolska z Krakowem, zaś polski książę Władysław Herman płacił czeskiemu Wratysławowi trybut za Śląsk.Koronacji Wratysława II dokonał 15 czerwca 1086 roku na zamku w Pradze arcybiskup trewirski Egilbert
Henryk IV do koronacji Wratysława posłużył się koroną, którą Otto III przekazał Bolesławowi Chrobremu,przyznał mu we władanie Miśnię, z której po raz drugi został wyparty przez Egberta II. Po jego śmierci władzę przejął jego brat, Konrad I. 
W 1056 roku poślubił Adelajdę, córkę Andrzeja I, króla Węgier. Owdowiał w 1062 roku. Z tego małżeństwa pochodzili:
Brzetysław II, zm. 1100, książę Czech,
Wratysław, zm. 9 listopada 1061 roku,
Judyta, żona Władysława Hermana,
Ludmiła, zm. po 1100.
Pod koniec 1062 rok poślubił księżniczkę polską Świętosławę Swatawę, córkę Kazimierza Odnowiciela.
Z tego małżeństwa pochodzili:
Bolesław Wratysławowic, zm. 11 sierpnia 1091, książę ołomuniecki,
Borzywoj II, książę Czech,
Władysław I, zm. 1125, książę Czech,
Sobiesław I, zm. 1140, książę Czech,
Judyta, zm. 9 grudnia 1108, żona Wiprechta z Grójca
Pradziadek Ludmiły był wnukiem Królowej Polski Ryczezy i Mieszka II ,kuzynem Króla Bolesława Smiałego ,kuzynem Sw Władysława Króla Węgier 
Władysław I (zm. 12 kwietnia 1125) – książę Czech z dynastii Przemyślidów w latach 1109-1117 i 1120-1125.
Był piątym synem Wratysława II, księcia (a od 1085 króla) czeskiego, a trzecim pochodzącym z jego małżeństwa ze Świętosławą Swatawą, córką Kazimierza I Odnowiciela, księcia polskiego. Imię otrzymał po swoim wuju, Władysławie I Hermanie-W 1107 roku doprowadził do przewrotu w Czechach. Władysław wysłał posłańca do swojego brata stryjecznego Świętopełka, księcia morawskiego na Ołomuńcu, z ofertą objęcia tronu. Świętopełk został księciem Czech, z kolei Borzywoj II wraz z najmłodszym bratem Sobiesławem I schronił się w Polsce.Po śmierci Świętopełka uzyskał poparcie cesarza rzymskiego Henryka V w staraniach o tron czeski.W 1109 roku poślubił Rychezę z Bergu, córkę hrabiego Henryka. 
Syn Ludmiły 
 
Otton II Bawarski (ur. 7 kwietnia 1206 w Kelheim – zm. 29 listopada 1253 w Landshut) Umarł w 1253 roku. Tak jak jego ojcowie, został pochowany w krypcie w opactwie Scheyern. Po śmierci Ottona II, Bawaria została podzielona między jego dwóch synów.
Otton w roku 1222 wWormacji poślubił Agnieszkę wnuczkę  księcia Henryka Lwa Agnieszki ze Staufów. 
Ich dzieci to:
Ludwik II Bawarski (ur. 13 kwietnia 1229 w Heidelbergu, zm. 2 lutego 1294 w Heidelbergu);
Henryk XIII Bawarski (ur. 19 listopada 1235 w Landshut, zm. 3 lutego 1290 w Burghausen);
Elżbieta, późniejsza królowa Niemiec (ur. ok. 1227 w Landshut, zm. 9 października 1273), zamężna:
1246 w Vohburg an der Donau z królem Konradem IV Staufem,
1259 w Monachium z Meinhardem II z Tyrolu, księciem Karyntii;
Zofia (ur. 1236 w Landshut, zm. 9 sierpnia 1289 na zamku Hirschberg), poślubiona w 1258 za księcia Gerarda IV z Sulzbach-Hirschberg;
Agnieszka (ur. ok. 1240, zm. ok. 1306).
 
Henryk Lew(ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) - książę Saksonii Henryk III 1142–1180 i Bawarii Henryk XII 1156–1180 z dynastii Welfów.
Henryk Lew był synem księcia bawarskiego Henryka Pysznego i wnukiem po kądzieli cesarza Lotara III.-po śmierci Henryka Pysznego (w 1139 r.), Saksonia wróciła w ręce Henryka Lwa (w 1142 r.), za sprawą wstawiennictwa jego babki Richezy, żony Lotara III. W 1156 r. odzyskał Bawarię Henryk Lew ożenił się z Matyldą Plantagenet (córką króla Anglii - Henryka II), z którą miał syna - Otto IV z Brunszwiku, późniejszego cesarza niemieckiego.W latach 1160-1163  podbił ziemie Obodrzycówzdobył wpływy na Pomorzu Zachodnim i wyspie przybrzeżnej Rugii. Wprowadzał chrześcijaństwo w nadbałtyckich ziemiach słowiańskich, gdzie lokował osadników niemieckich. Potęgą dorównywał niemal cesarzowi niemieckiemu Fryderykowi I Barbarossie, jednak w 1176 popadł w zatarg z nim, następnie został osądzony i skazany na banicję.
Miasta założone przez Henryka Lwa
1154 - Ratzeburg
1158 - Monachium
1159 - Lubeka (Lübeck) na miejscu obodrzyckiej osady handlowej zdobytej w roku 1158
1160 – Schwerin
Przebudował Brunszwik na swą rezydencję jako symbol swej potęgi i w 1166 zlecił, aby ustawiono tam pomnik lwa, w 1173 zlecił rozpoczęcie budowy katedry w Brunszwiku
 
Polskie królewny i księżniczki w Katolickiej Bawarii
 

Anna (*?-1271), córka księcia Konrada I z Głogowa, ze śląskiej linii Piastów, druga żona Ludwika II Srogiego (1229-1294). Ślub odbył się w 1260 r.


Jutta (Judyta) (*1285/1287-15.09.1320), córka księcia Bolka I Świdnickiego, wyszła w 1297 roku za mąż za Stefana I księcia Dolnej Bawarii (1271-1310).


Agnieszka (Agnes), (*?-1361), najstarsza córka księcia Henryka III z Głogowa. W roku 1309 została żoną Ottona III księcia Dolnej Bawarii (1261-1312), starszego brata Stefana I.


Beatrycze (*1290-24.08.1322), córka księcia Bolka I Świdnickiego wyszła w roku 1308 za mąż za Ludwika IV Bawarskiego (1281-1347).

Została pochowana w monachijskiej katedrze Frauenkirche.

Najstarszy syn Beatrycze i cesarza Ludwika IV, Ludwik V (1315–1361), panował w Bawarii po śmierci ojca Ludwika IV w latach 1347-1361.


Kunegunda (*1335-1357), córka Kazimierza III Wielkiego. W 1352 roku poślubiła Ludwika VI (1328-1365), księcia Bawarii i margrabiego Brandenburgii.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jadwiga Jagiellonka (*1457-1502) była córką króla Kazimierza IV Jagiellończyka (*1427-1492) i Elżbiety Rakuszanki (von Habsburg) (*1437-1505),

Ślub 18-letniej polskiej królewny i 20-letniego księcia Jerzego Bogatego (1455-1503), księcia Bawarii-Landshut z linii Wittelsbachów odbył się 14 listopada 1475 roku w bawarskiej miejscowości Landshut. Zaślubiny tej pary były jednym z najwspanialszych średniowiecznej Europy

Ślub ten miał ogromne znaczenie polityczne.

W połączeniu obydwu rodów Wittelsbachów i Jagiellonów widziano gwarancje bezpieczeństwa wobec narastającego zagrożenia ze strony Cesarstwa Osmanów.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anna Katarzyna Konstancja (*1619-1651), najmłodsza córka króla Zygmunta III Wazy (*1566-1632) i jego drugiej żony Konstancji Austriaczki (von Habsburg) (*1588-1631), poślubiła w 1642 roku w Warszawie Filipa Wilhelma (*1615-1690), hrabiego i księcia Palatynatu Neuburg oraz Jülich i Berg, w latach 1685-1690 elektora Palatynatu Reńskiego. Anna Katarzyna Konstancja była ważnym ogniwem scalającym cztery wielkie rody Europy: dynastię Habsburgów i Wittelsbachów oraz  Jagiellonów i Wazów. Te powiązania dynastyczne znalazły oddźwięk w jej imionach. Związek Anny i Filipa pozostał jednak bezdzietny.

Anna Katarzyna Konstancja wniosła w posagu znaczny posag: 243.333 talarów reńskich gotówką, klejnoty o wartości około 300 tys. talarów reńskich, wyroby ze złota i srebra, zastawę stołową, obrazy, gobeliny i perskie dywany, tzw. „dywany polskie”. Łącznie wyprawę królewny oceniano na 4 mln talarów reńskich, co było w owych czasach sumą niebagatelną. Do tego dochodziły jeszcze tzw. sumy napolitańskie, czyli dochody z posiadłości prababci Anny – Bony Sforzy, we Włoszech w wysokości 19 tys. dukatów rocznie, które Wittelsbachowie pobierali do połowy wieku XVIII

kilkanaście bardzo pięknych obiektów z posagu Anny Katarzyny Konstancji znajduje się dzisiaj w skarbcu Monachijskiej Rezydencji i w Bawarskim Muzeum Narodowym. 


Dwie polskie księżniczki: Ludwika Karolina Radziwiłłówna (*1667-1695), córka księcia Bogusława Radziwiłła z protestanckiej linii na Birżach i Dubinkach, oraz Teresa Katarzyna Lubomirska (*1683-1712), córka księcia Józefa Karola Lubomirskiego, wyszły za mąż za Karola III Filipa (*1661-1742) hrabiego i księcia Palatynatu Neuburg oraz Jülich i Berg, później elektora Palatynatu Reńskiego.

Radziwiłłówna poślubiła księcia Karola III Filipa w roku 1688, Lubomirska – w roku 1701.

Wnuczka Ludwiki Karoliny Radziwiłłównej – Elżbieta, wyszła za mąż za elektora Bawarii Karola IV Theodora.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Teresa Kunegunda Sobieska (*1676-1730), córka króla Jana III Sobieskiego i Marii Kazimiery de La Grange d'Arquien (*1641-1716) poślubiła w roku 1694 elektora Bawarii, 

Maksymiliana II Emanuela (*1662-1726) z rodu Wittelsbachów.  Z dziesięciorga dzieci tej pary, w tym aż dziewięciu synów (marzenie każdego panującego tamtych czasów), wiek dorosły osiągnęło pięciu synów i córka jedynaczka.

Małżeństwo Teresy Kunegundy Sobieskiej z bawarskim elektorem przyniosło królewnie wielką miłość jej życia,

 

Czas, w którym żyła, był burzliwy i niespokojny.

Na przełomie lat 1704 i 1705, kiedy została ustanowiona regentką Bawarii, starała się w miarę możliwości zrobić wiele dla dobra swojej nowej ojczyzny –była lubiana wśród mieszkańców Bawarii


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maria Anna Zofia (1728-1797) była córką elektora saskiego i polskiego króla Augusta III, znanego w Niemczech jako Fryderyk August II z rodu Wettinów.

W roku 1747 wyszła za mąż za elektora bawarskiego Maksymiliana III Józefa (1727-1777), wnuka Teresy Kunegundy Sobieskiej.

Zarówno ją, jak i jej siostry nazywano „porcelanowymi królewnami”, gdyż to właśnie ich dziad i ojciec, królowie August II Mocny i August III założyli i rozwijali manufakturę porcelany w Miśni. Maria Anna Zofia kontynuowała tę tradycję w Bawarii i razem z mężem, elektorem Maksymilianem III Józefem, założyła sławną później w Europie manufakturę porcelany Nymphenburg.

Para elektorska Maria Anna Zofia i Maksymilian III Józef doprowadziła w roku 1768 do wykończenia fasady kościoła zakonu Teatynów na monachijskim Odeonsplatz, a więc prawie w sto lat po wybudowaniu kościoła.- na monumentalnej fasadzie umieszczone zostały w tympanonie kościoła dwie wielkie tarcze herbowe, w których znajdują się herby Bawarii, Polski i Saksonii.

 

 

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack