A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

21 grudnia 2015 Hamburg św Kanizy i Sw Stanisław Kostka

 
 
21 grudnia 2015  Hamburg    
wspomagają nas  Sw Piotr Kanizy i Sw Stanisław Kostka i
wszyscy jezuici z Ojczyzny Niebieskiej 
 
Sw Piotr Kanizy drugi, po św. Bonifacym, Apostołem Niemiec.
Jezuita uratował dla katolicyzmu południowe Niemcy, Austrię, część Szwajcarii oraz Czechy.
Piotr Kanizjusz,  wysyłając Stanisława do Rzymu pełen nadziei napisał:
"wielkich rzeczy spodziewamy się po nim", po jego śmierci stwierdził: "
Stanislaus Kostka Legros n1.jpg
Nie zawiodłeś, Polaku. Nie zawiodłeś.
Którego ojczyzny nigdy nie zrozumiałem - nie zawiodłeś". 
Boże,
Ty dla obrony katolickiej wiary obdarzyłeś męstwem i wiedzą świętego Piotra Kanizjusza prezbitera,
spraw przez jego wstawiennictwo, aby szukający prawdy z radością znajdowali Ciebie,
a wierzący trwali przy Twoim Kościele.
 
1584 - Piotr Skarga zakłada w Krakowie Bractwo Miłosierdzia
 
która zawdzięczała swoje powstanie angielskiemu królowi Inie (688-725), który ok. roku 725 ufundował ją,
by udzielała schronienia angielskim pielgrzymom nawiedzającym Rzym.
 
Sw Piotr był pierwszym prowincjałem Niemiec, który w niezmordowany sposób czynił wszystko,
by ocalić katolicką jedność z Rzymem. 
Jest Doktorem Kościoła.
Prowadził  polemikę z teologami protestanckimi wykazując ich błędy w rozumieniu chrześcijańskiej wiary.
Dla prostych wiernych napisał
Katechizm, który miał ok. 400 wydań i przetłumaczony został na wiele języków.
 

"Ta wojna nie jest wojną przeciw Hitlerowi.Nie jest też prowadzona przeciwko nazistom(...)

Dla Niemiec istnieje tylko jedna kara:
Niemcy trzeba zniszczyć raz na zawsze !
Muszą umrzeć !
I to w rzeczywistości!
Nie tylko w wyobraźni ! (...)
Nie istnieje żadna droga pośrednia, żaden kompromis, żadne wyrównanie:
Niemcy muszą umrzeć, i na zawsze zniknąć z powierzchni ziemi!
Ludność Niemiec wynosi 80 milionów, która rozkłada się równo na obie płcie.
Żeby wyniszczyć Niemców trzeba około 48 milionów z nich wysterylizować (...)
 
 
 
bari1
19 lipca 1943 Aliańci Bombardują Rzym                                            2 grudnia 1943 tragedia w Bari   zgineło 100tys Włochów  
                                                                                                                     uratowano miliony Niemców 
 24.marca.1933 roku,Zagrożenie dla nas, Żydów stwarza cały naród niemiecki,„Judea wypowiada wojnę Niemcom – Żydzi ze wszystkich krajów, łączcie się
 opisano nadchodzącą „świętą wojnę” i proszono Żydów o bojkot niemieckich towarów i angażowanie się w masowe demonstracje przeciwko niemieckim interesom gospodarczym.
Według Express:Izrael na całym świecie jednoczy się w deklaracji wojny gospodarczej i finansowej z Niemcami.
Czternaście milionów Żydów rozsianych po całym świecie jest tak zjednoczonych,jakby byli jednym, w wypowiedzeniu wojny niemieckim prześladowcom swoich współwyznawców.
…. w Londynie, Nowym Jorku, Paryżu i Warszawie, a żydowscy przedsiębiorcy są zgodni, by przejść w krucjatę gospodarczą.” „na całym świecie trwają przygotowania do zorganizowania demonstracji”
„stary i zjednoczony naród Izraela staje w szyku z nową i nowoczesną bronią do odwiecznej walki ze swoimi prześladowcami.”
 
 
W 1674 r. papież Klemens X ogłosił dekretem błogosławionego Stanisława Kostkę Patronem Polski i Litwy
na równi ze św. Wojciechem i Św. Stanisławem biskupem i męczennikiem.
W 1714 r. papież Klemens XI wydał dekret kanonizacyjny, a samego aktu kanonizacji
dokonał jego następca Benedykt XIII w 1726 r.
Relikwie świętego spoczywają w Kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. 
Św. Stanisławowi przypisuje się zwycięstwo Polski nad Turkami pod Chocimiem w 1621 r.
W dniu bitwy jezuita, o. Oborski, miał widzieć na obłokach Stanisława Kostkę,
jak błagał Matkę Bożą o pomoc dla wojsk polskich. dla oręża polskiego.
Zwycięstwo to było tym cenniejsze, że rok przedtem (1620)
Polacy ponieśli straszliwą klęskę pod Cecorą, gdzie zginął hetman Stanisław Żółkiewski
( pradziadek Króla Sobieskiego ).
 
Nie wyliczamy tu innych bardzo ciężkich chorób, utratą nawet życia grożących,
od których Bóg wszechmo­cny za przyczyną świętego Stanisława, zwłaszcza w na­rodzie polskim,
rozmaite osoby nagle uzdrowić raczył. – Nie możemy wszakże pokryć milczeniem objawu,
którym ten święty nasz patron widocznie przybył w pomoc na­rodowi polskiemu, podczas chocimskiej potrzeby.
W ro­ku 1622, za panowania Zygmunta III, Osman sułtan tu­recki zagroził całemu chrześcijaństwu zniszczeniem,
i w tym zamiarze zgromadził niezliczone swe wojska z Eu­ropy, Afryki i Azji, oprócz tego przyzwał do wojennego wspólnictwa Chana tatarskiego i ku polskim przyciągnął granicom. Nie przeląkł się wcale król Zygmunt doniesie­niem o nadciągnionych hordach barbarzyńców, ale po staropolsku, ufny w ramię Boże, wezwawszy wstawienia się Najświętszej Panny i św. Stanisława Kostki, wysłał czym prędzej niewielką liczbę polskich zastępów, na wstrzy­manie napływu nieprzyjaciela, póki on sam z wojskiem nie nadciągnie. Jakoż, kiedy Polacy mieli już zwodzić bój pod Chocimem, Stanisław Kostka widocznie ukazał się w powietrzu nad polskim rycerstwem, i tak walne sprawił zwycięstwo, że zamieć turecka tył podała, zostawiwszy na pobojowisku 60000 bisurmanów, a pokój z korzyścią dla Polski został zawarty.
 
Przed cudownym obrazem św. Stanisława w katedrze lubelskiej modlił się Jan Kazimierz, przypisując jego wstawiennictwu zwycięstwo pod Beresteczkiem (1651).
Za Jana Kazimierza, Chan tatarski najechał Polskę w 15000 pohańców, i już miasto Lublin otoczył; król całą noc strawił na modlitwie w kościele przed wizerun­kiem św. Stanisława Kostki, i uczynił ślub przed roz­poczęciem bitwy, że ten obraz jego złotą ozdobi sukienką. Tej samej nocy, w której się król modlił, szyki nieprzy­jacielskie ujrzały w powietrzu wielką jasnością otoczo­nego młodzieńca w sukni jezuickiej; i w dniu następnym w boju porażone ucieczką się ratowały, a Lublin został oswobodzony.
 
Za czasów króla Zygmunta III Wazy żył w Neapolu sławny ze swej świętości jezuita, o. Juliusz Mancinelli.
Odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Niepokalanej i świętych po­lskich.
14 sierpnia 1608 r. w wigilię Wniebo­wzięcia Najświętszej Maryi Panny,
ukazała mu się Maryja z Dzieciątkiem Jezus. U jej stóp klęczał św. Stanisław Kostka,
O. Juliusz nigdy nie widział Matki Bożej w tak wielkim maje­stacie.
Maryja powiedziała: Dlaczego nie nazywasz mnie Królową Polski?
Ja to królestwo bardzo umiłowałam i wielkie rzeczy dla niego zamierzam,
ponieważ osobliwą miłością do Mnie płoną jego synowie.
W krótkim czasie potem, za pozwoleniem swych przełożo­nych,
którzy objawienie to zbadali, o. Mancinelli przekazał tę radosną wiadomość
ks. Piot­rowi Skardze i jezuitom w Polsce. Oni z kolei donieśli o tym królowi
.
 
 
 
Przed cudownym obrazem św. Stanisława w katedrze lubelskiej modlił się Jan Kazimierz,
przypisując jego wstawiennictwu zwycięstwo pod Beresteczkiem (1651).
Przewodnik Sw Stanisława -
Franciszek urodził się 8 maja 1521 roku w Nijmegen w Holandii.
Od najmłodszych lat pragnął poświęcić się służbie Bożej.
Już jako dziecko budował ołtarzyki i „odprawiał” Mszę świętą.
Wybrał studia teologiczne w Kolonii (1536-1546) z myślą o kapłaństwie.
W 1543 roku zetknął się z jezuitą bł. Piotrem Fabrem i pod jego kierunkiem
odprawił 30-dniowe Rekolekcje metodą św. Ignacego Loyoli.
Wstąpił do młodego Towarzystwa Jezusowego.
Po odbyciu nowicjatu został dwukrotnie wysłany na Sobór Trydencki.
Ignacy, widząc coraz to większą potęgę protestantyzmu powierzył mu misję w Niemczech,
gdzie nauczał, głosił kazania i zakładał kolejne Uniwersytety.
Stawały się one ważnymi centrami teologicznymi, które stawiały opór ruchom reformacyjnym,
którego członkowie zrywali jedność ze Stolica Świętą.
Posiadał szerokie znajomości na europejskich dworach.
Właśnie on skierował młodego Stanisława Kostkę do Rzymu,
gdy polski szlachcic prosił go o wstąpienie do nowicjatu Prowincji Niemieckiej.
W 1558 roku  gdy Stanisław miał 5 lat -Piotr Kanizy przybył na krótko do Polski,
przebywał w Krakowie, Łowiczu i Piotrkowie.
O tym jak bardzo był przejęty swoim powołaniem i misją świadczą jego pisma.
W jednym z nich napisał:
Wiekuisty Pasterzu!
Dzięki Twej niezmiernej dobroci mogłem uzyskać od
Twoich sług w Watykanie błogosławieństwo apostolskie i ufam,
że zostaną utrwalone owoce moich prac.
Tam odczułem wielką pociechę i łaskę Twoją daną mi za pośrednictwem tych,
przez których działasz tak wielkie rzeczy.
Pobłogosławiona więc została i zatwierdzona moja misja w Niemczech,
a mnie jako apostołowi tego kraju, przyobiecano łaskawość i pamięć.
Dobrze wiesz, o Panie, że w tym dniu wielokrotnie i z naciskiem powierzałeś mi Niemcy,
aby odtąd moim pragnieniem było tam się udać, tam żyć i tam umierać.
I gdy ośmieliłem się zbliżyć do Twego najsłodszego Serca i ugasić w nim moje pragnienie,
obiecałeś mi szatę wzorzystą i utkaną, która by mogła okryć moja duszę dając jej to,
czego bym potrzebował do mojej pracy: pokoju, miłości i wytrwania.
A tak wyposażony ufałem, że niczego mi nie zabraknie, lecz wszystko, co czynię, obróci się ku Twojej chwale.
Piotr Kanizy zmarł 21 grudnia w 1597 roku we Fryburgu szwajcarskim. K
anonizował go i ogłosił Doktorem Kościoła Pius XI w 1925 roku.
W 1543 r. wstąpił do jezuitów, których św. Ignacy Loyola założył zaledwie 9 lat wcześniej.
Piotr szybko zaczął cieszyć się tak wielkim autorytetem, że nie będąc jeszcze kapłanem,
trzykrotnie został wysłany do cesarza Karola V, wówczas władcy Hiszpanii, Niemiec i Niderlandów (Holandii i Belgii), aby ten usunął arcybiskupa Wiednia, elektora Hermana, jawnie sprzyjającego protestantyzmowi. W 1546 r. Piotr przyjął święcenia kapłańskie. Jako znakomity teolog został wezwany przez arcybiskupa Worms, kardynała Ottona Truchsess, by mu towarzyszył na soborze w Trydencie w charakterze teologa-konsultora (1547). Na uniwersytecie w Bolonii uzyskał tytuł doktora teologii. Skierowano go do krajów germańskich, aby powstrzymał napór protestantyzmu.
 
Przez 30 lat Piotr Kanizjusz niezmordowanie pracował, by zabliźnić rany, zadane Kościołowi przez kapłana-apostatę, Marcina Lutra.
W wykładach na uniwersytecie w Ingolstadcie wyjaśniał ze szczególną troską zaatakowane prawdy, wykazywał błędy nowej wiary
Jego misji sprzyjało to, że cesarzem był wówczas Ferdynand I (1566-1569), wychowanek jezuitów, któremu sprawa katolicka leżała bardzo na sercu.
W 1556 r. św. Ignacy mianował Piotra pierwszym prowincjałem nowo utworzonej prowincji niemieckiej, która liczyła wówczas zaledwie 3 domy: w Ingolstadcie, w Wiedniu i w Pradze.
Pod rządami Kanizego w latach 1566-1569 powstało 5 kolejnych konwentów:
w Monachium, w Innsbrucku, w Dillingen, w Trynau i w Hali (Tyrol). Nadto powstała w północnych Niemczech druga prowincja.
W 1558 r. Piotr odbył krótką podróż do Polski (Kraków, Łowicz, Piotrków Trybunalski), towarzysząc nuncjuszowi Kamilowi Mentuati.
Cieszył się przyjaźnią kardynała Hozjusza. Jako teolog papieski brał udział w soborze trydenckim (1562).
Charakterystyczną cechą duchowości św. Kanizjusza jest głęboka, bliska przyjaźń z Jezusem.
 
4 września 1549 r. pisze w swoim dzienniku, zwracając się do Pana:
«Ty w końcu jakbyś otworzył przede mną serce Najświętszego Ciała, które jak mi się zdawało, widziałem przed sobą, kazałeś mi pić z tego źródła, zachęcając mnie niejako, bym czerpał wodę mojego zbawienia z Twoich zdrojów, o mój Zbawicielu»
. Potem zaś widzi, że Zbawiciel daje mu strój z trzech części, które nazywają się pokój, miłość i wytrwałość. W tym stroju, złożonym z pokoju, miłości i wytrwałości,
Kanizjusz prowadził swoje dzieło odnowy katolicyzmu. Jego przyjaźń z Jezusem — stanowiąca centrum jego osobowości — karmiona miłością do Biblii, miłością do Sakramentu, miłością do ojców, ta przyjaźń w jasny sposób łączyła się ze świadomością, że kontynuuje w Kościele misję apostołów.
Przypomina nam to, że każdy prawdziwy ewangelizator jest zawsze narzędziem zjednoczonym z Jezusem i Jego Kościołem i dlatego skutecznym
 
 
 
 
 
Sw Stanisław urodził się 28 grudnia 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu (obecnie powiat przasnyski). Był synem Jana, kasztelana zakroczymskiego, i Małgorzaty z Kryskich (z Drobina). Krewni rodziny zajmowali eksponowane stanowiska w ówczesnej Polsce. Miał trzech braci: Pawła (+ 1607), Wojciecha (+ 1576) i Mikołaja, oraz dwie siostry, z których znamy imię tylko jednej, Anny. Historia nie przekazała nam bliższych szczegółów z lat dziecięcych Stanisława. Wiemy tylko z akt procesu beatyfikacyjnego, że był bardzo wrażliwy. Dlatego ojciec w czasie przyjęć, na których niekiedy musiał bywać także Stanisław, nakazywał gościom umiar w żartach, gdyż inaczej chłopiec może omdleć.
Pierwsze nauki Stanisław pobierał w domu rodzinnym. W wieku 14 lat razem ze swoim bratem, Pawłem, został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu.
Kostkowie przybyli do Wiednia w dzień po śmierci cesarza Ferdynanda, to znaczy 24 lipca 1564 r.
Wiedeńska szkoła jezuitów cieszyła się wówczas zasłużoną sławą. Codziennie odprawiano Mszę świętą. 
Początkowo Stanisławowi nauka nie szła zbyt dobrze.
Pod koniec trzeciego roku studiów należał już jednak do najlepszych uczniów. Władał płynnie językiem łacińskim i niemieckim, rozumiał również język grecki
W grudniu 1565 r. ciężko zachorował.-św. Barbara, patronka dobrej śmierci, do której się zwrócił, w towarzystwie dwóch aniołów nawiedziła jego pokój i przyniosła mu Wiatyk. W tej samej chorobie zjawiła mu się Najświętsza Maryja Panna z Dzieciątkiem, które złożyła mu na ręce.
Od Niej też doznał cudu uzdrowienia i usłyszał polecenie, aby wstąpił do Towarzystwa Jezusowego.
Święty Stanisław Kostka otrzymuje Dzieciątko Jezus z rąk MaryiJezuici nie mieli zwyczaju przyjmować kandydatów bez zezwolenia rodziców, a na to Stanisław nie mógł liczyć. Zdobył się więc na heroiczny czyn: zorganizował ucieczkę, do której się starannie przygotował. Było to 10 sierpnia 1567 r. .udał się nie wprost do Rzymu, gdzie byłby łatwo pochwycony w drodze, ale do Augsburga, gdzie przebywał św. Piotr Kanizjusz, przełożony prowincji niemieckiej.
W Augsburgu nie zastał Piotra Kanizjusza, dlatego podążył dalej do Dylingi. Trasa z Wiednia do Dylingi wynosi około 650 km. W Dylindze jezuici mieli swoje kolegium. Tam Stanisław został przyjęty na próbę.Po powrocie do Dylingi św. Piotr Kanizjusz bał się przyjąć Stanisława do swojej prowincji w obawie przed gniewem rodziców i ich zemstą na jezuitach w Wiedniu skierował go wraz z dwoma młodymi zakonnikami do Rzymu Dotarli tam 28 października 1567 r.

Święty Stanisław Kostka otrzymuje Komunię św. z rąk aniołaStanisław został przyjęty do nowicjatu, który znajdował się przy kościele św. Andrzeja. Było z nim wtedy około 40 nowicjuszów, w tym czterech Polaków. 
W lutym 1568 r. Stanisław przeniósł się z kolegium jezuitów, gdzie mieszkał przełożony generalny zakonu, do domu św. Andrzeja na Kwirynale, w którym pozostał do śmierci.
Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. W pierwszych miesiącach 1568 r. Stanisław złożył śluby zakonne. Miał wtedy zaledwie 18 lat. W prostocie serca w uroczystość św. Wawrzyńca (10 sierpnia) napisał list do Matki Bożej i schował go na swojej piersi. Przyjmując tego dnia Komunię świętą, prosił św. Wawrzyńca, aby uprosił mu u Boga łaskę śmierci w święto Wniebowzięcia. Prośba została wysłuchana. 13 sierpnia gorączka wzrosła.  14 sierpnia zaopatrzono go na drogę do wieczności.
 Przepraszał wszystkich. Kiedy mu dano do ręki różaniec, ucałował go i wyszeptał: "To jest własność Najświętszej Matki".
Zapytany, czy nie ma jakiegoś niepokoju, odparł, że nie, bo ma ufność w miłosierdziu Bożym i zgadza się najzupełniej z wolą Bożą.
Nagle w pewnej chwili, jak zeznał naoczny świadek, kiedy Stanisław modlił się, twarz jego zajaśniała tajemniczym blaskiem. Kiedy ktoś zbliżył się do niego odparł, że widzi Matkę Bożą z orszakiem świętych dziewic, które po niego przychodzą. Po północy 15 sierpnia 1568 r. przeszedł do wieczności. Kiedy podano mu obrazek Matki Bożej, a on nie zareagował na to uśmiechem, przekonano się, że cieszy się już oglądaniem Najświętszej Maryi Panny w niebie.

Jego kult zrodził się natychmiast i spontanicznie.
Ojciec Warszewicki ułożył dłuższą biografię Stanisława. W dwa lata po śmierci otwarto grób, znaleziono ciało nienaruszone.
W latach 1602-1604 Klemens VII zezwolił na kult. 18 lutego 1605 r. Paweł V zezwolił na wniesienie obrazu Stanisława do kościoła św. Andrzeja w Rzymie oraz na zawieszenie przed nim lampy i wotów; w 1606 r. ten sam papież uroczyście zatwierdził tytuł błogosławionego. Uroczystości beatyfikacyjne odbyły się najpierw w Rzymie w domu św. Andrzeja, a potem w Polsce. Był to pierwszy błogosławiony Towarzystwa Jezusowego. Klemens X zezwolił zakonowi jezuitów w roku 1670 na odprawianie Mszy świętej i brewiarza o Stanisławie w dniu 13 listopada. W roku 1674 tenże papież ogłosił bł. Stanisława jednym z głównych patronów Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litwy. Dekret kanonizacyjny wydał Klemens XI w 1714 r. - uroczystej kanonizacji dokonał dopiero Benedykt XIV 31 grudnia 1726 r. Wraz z naszym Rodakiem chwały świętych dostąpił tego dnia również św. Alojzy Gonzaga (+ 1591). Jan XXIII uznał św. Stanisława szczególnym patronem młodzieży polskiej.
Relikwie Świętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Św. Stanisław Kostka jest patronem Polski (od 1671 r.) i Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej oraz diecezji płockiej, a także Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania i Warszawy; oręduje także za studentami i nowicjuszami jezuickimi, a także za polską młodzieżą.


Św. Stanisławowi Kostce przypisuje się zwycięstwo Polski odniesione nad Turkami pod Chocimiem w 1621 r.
W tym dniu o. Oborski, jezuita, widział św. Stanisława na obłokach, jak błagał Matkę Bożą o pomoc.
Król Jan Kazimierz przypisywał orędownictwu Świętego zwycięstwo odniesione pod Beresteczkiem (1651).
 
 
 
Wkrótce po śmierci Stanisława przyszły kardynał Franciszek Toledo zawołał:
"Na Boga, młodzik polski umiera i całe niemal miasto się zbiega!
Każdy chce go przynajmniej zobaczyć. Każdy chce ucałować jego zwłoki".
Piotr Kanizjusz, który wysyłając Stanisława do Rzymu pełen nadziei napisał:
"wielkich rzeczy spodziewamy się po nim", po jego śmierci stwierdził:
"Nie zawiodłeś, Polaku. Nie zawiodłeś. Którego ojczyzny nigdy nie zrozumiałem - nie zawiodłeś". 
Szczególnym nabożeństwem do św. Stanisława wyróżniał się św. Robert Bellarmin (+ 1623), który miał jego obrazek nad swoim łóżkiem wraz z wizerunkiem św. Alojzego, którego był kiedyś przełożonym.
Św. Franciszek Salezy poświęca naszemu rodakowi przepiękny wstęp w swoim traktacie O miłości Bożej. "Św. Stanisław Kostka napisał list do Matki Bożej, by mógł w Jej święto umrzeć. Przy śmierci całował z rozkoszą obrazek Matki Bożej. Jeden z Ojców spytał: »Na co ta koronka owinięta na ręce?« Na to Stanisław: »Jest mi ona pociechą, bo to przedmiot poświęcony mej Matce«. Ukazała mu się Matka Boża, jak sam to oznajmił. Umarł cicho, że nawet nie spostrzeżono. Dopiero gdy mu podano i pokazano obrazek Matki Bożej, i zauważono, że mimo to nie daje znaku życia, przekonano się, że już uleciał do nieba" (Uwielbienia Maryi).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Św. Jan Bosko lubił opowiadać swojej młodzieży wydarzenia z życia św. Stanisława
i chętnie stawiał jego osobę za przykład.
Pierwszy z żywotów św. Stanisława Kostki został napisany przez współnowicjusza
o. Stanisława Warszewickiego.
W rok potem do tego samego nowicjatu jezuitów wstąpił nieśmiertelny kaznodzieja Piotr Skarga (1569). 
 
W 1604 r. papież Klemens VIII wydał brewe, w którym nazwał Kostkę błogosławionym
papież Paweł V ogłosił Stanisława błogosławionym i zezwolił na zawieszenie srebrnych tabliczek i lampy
(podarowanej przez kard. Bernarda Maciejowskiego, dawnego kolegę Kostki z Wiednia)
przed jego obrazem w kościele na Kwirynale.
W 1670 r. król Michał Wiśniowiecki otrzymał list od papieża Klemensa X,
w którym ogłosił on Kostkę patronem Polski i Litwy a jego święto ustanowił na 13 listopada.
Stanisław został oficjalnie świetnym w 1726 r. po kanonizacji dokonanej przez papieża Benedykta XIII.
O tę kanonizację prosili uczeni, królowie i cesarze ówczesnej Europy.
Cesarz Józef I prośbę swoją tak uzasadniał w liście do Papieża:
"Nie wątpimy, że Waszej Świątobliwości dostatecznie jest wiadomym,
jak bardzo zasługi Stanisława Kostki oddaliły morowe zarazy i liczne niebezpieczeństwa".
 

Cyprian Kamil Norwid, urzeczony postacią świętego Polaka, napisał wiersz

A ty się odważ; oto jego fragment:

A ty się odważ świętym stanąć Pana
A ty się odważ stanąć jeden sam
Być świętym – to nie zlękły powstać z wschodem
To ogromnym być, przytomnym być.

Krocz – jasny, uśmiechnięty,
Na twarzy ten Chrystusa rys
Miłość
Święty aż po
 krzyż – przez krzyż – na krzyż!
Ty się wahasz? Ty się cofasz?
Ty się odważ świętym być!

Kalendarium historii Towarzystwa Jezusowego (zakon jezuitów) w Polsce.
XVI WIEK
1540 - Paweł III, bullą Regimini militantis Ecclesiae, zatwierdził Towarzystwo Jezusowe
1555 - przyjazd do Polski pierwszego jezuity, Alfonsa Salmerona
1556, 31 lipca - śmierć św. Ignacego Loyoli
1558-59 - pobyt w Polsce św. Piotra Kanizego
1564, 2 listopada - pierwsi jezuici przybyli do Lidzbarka na Warmii
w Wiedniu przypłacił życiem posługę zarażonym br. Zachariasz Forst, pierwszy Polak umierający w Towarzystwie
1565 - Franciszek Borgiasz, generał zakonu, deleguje na Litwę ojca Franciszka Sunyera w celu oceny tamtejszej sytuacji wyznaniowej
1565 - otwarcie szkoły w Braniewie;następne: 1568 - Pułtusk, 1570 - Wilno, 1573 - Poznań, 1575 - Jarosław, 1584 - Dorpat, Kalisz, Połock, Ryga, 1585 - Nieśwież, 1586 - Lublin
1568 - w Pułtusku narodziny jezuickiego teatru szkolnego w Polsce
Stefan Batory, król Polski, zatwierdza w 1585 r. darowiznę wsi Wełna,
uczynioną przez opata klasztoru trzemeszeńskiego, Wojciecha Mieleńskiego, za wolą królewską i za zgodą konwentu tegoż klasztoru na rzecz klasztoru jezuickiego w Poznaniu
1568, 15 sierpnia - w Rzymie śmierć św. Stanisława Kostki
1569 - Walerian Protasewicz Szuszkowski, biskup wileński, sprowadza jezuitów z Braniewa do Wilna
1571 - w Braniewie pierwsza w Polsce Sodalicja Mariańska
1574 - pierwsze kolegium jezuickie na Rusi funduje w Jarosławiu Zofia z Odrowążów Tarnowska
1579 - Żywoty świętych Piotra Skargi
1579 - pierwsi jezuici w Krakowie za sprawą króla Stefana Batorego
1583 - król Stefan Batory sprowadza jezuitów do Krakowa i wprowadza ich do kościoła św. Barbary;
wkrótce powstaje też nowicjat przy kościele św. Szczepana, oddanym później na potrzeby zakonu
1584 -48 letni  Piotr Skarga zakłada w Krakowie Bractwo Miłosierdzia
1585 - arcybiskup lwowski Sokołowski sprowadza jezuitów do Lwowa 
1596 - jezuicki dom zakonny powstaje w Toruniu 
1597 - Kazania sejmowe Piotra Skargi
A naszkodliwszy są katolicy bojaźliwi, i małego serca,
którzy gniewem się sprawiedliwym i świętym ku obronie czci Boga swego nie zapalają" – podkreślał ks. Piotr Skarga.
Kazanie Skargi - Jan Matejko
21 grudnia 1597 umiera św  Piotr Kanizjusz 
 
1598, 30 sierpnia — męczeństwo pierwszego jezuity - Polaka, Marcina Laterny
XVII WIEK
1602 - Szczepan Gostomski zapoczątkował powstanie jezuickiego kolegium w Sandomierzu
1605 - wyniesienie na ołtarze św. Stanisława Kostki
1608 - podział na dwie prowincje: Polską i Litewską
1609 - fundacja kościoła pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny
i Św. Ignacego - biskupa i męczennika, obecnie Matki Boskiej Łaskawej w Warszawie
1611 - Akademia Poznańska (Zygmunt III Waza)
1616 - biskup wileński Mikołaj Pac osadza jezuitów w Krożach
1617 - Stanisław Żółkiewski, kanclerz i hetman wielki koronny, sprowadza jezuitów do Baru;
tamtejsze kolegium wspiera nowymi nadaniami hetman Stanisław Koniecpolski
1619 - biskup Kuczborski funduje jezuickie kolegium w Bydgoszczy
1619, 7 września — męczeństwo św. Melchiora Grodzieckiego
1621 - Lew Sapieha, podkanclerzy litewski, ufundował kolegium jezuickie w Brześciu Litewskim
1621 - biskup Łucki Paweł Wolski lokuje zakon jezuitów w Brześciu Litewskim
1621 - biskup Jan von Gleissen osadza jezuitów w Chojnicach
1622, 12 marca — kanonizacja św. Ignacego Loyoli i św. Franciszka Ksawerego-św Teresy z Avila 
1625 - Anna Chodkiewiczowa, żona Jana Karola Chodkiewicza, oddaje jezuitom kolegium w Ostrogu
1631 - Albrecht Radziwiłł funduje kolegium jezuickie w Pińsku
1643, 23 marca - w Japonii męczeństwo Wojciecha Męcińskiego
1650 - De piis erga Deum affectibus, Mikołaja Łęczyckiego
1657, 16 maja - męczeństwo św. Andrzeja Boboli
1661 - Akademia Lwowska (Jan Kazimierz)
XVIII WIEK
1726, 31 grudnia - kanonizacja św. Stanisława Kostki
1755 - podział na cztery prowincje: Małopolską, Wielkopolską, Litewska i Mazowiecką
1773 - brewe Klemensa XIV, Dominus ac Redemptor (kasata jezuitów)
XIX WIEK
1814, 7 sierpnia - Pius VII, bullą Sollicitudo omnium ecclesiarum, przywrócił Towarzystwo Jezusowe
1820 - wydalenie jezuitów z Rosji
1828 - Jan Paweł Woronicz prymasem Królestwa Polskiego
1853, 30 października - beatyfikacja św. Andrzeja Boboli
1872 - założenie wydawnictwa w Krakowie (dziś: Wydawnictwo WAM)
początek edycji Posłańca Serca Jezusowego
1898 - wyjazd Jana Beyzyma na Madagaskar
XX WIEK
1905, 15 stycznia - beatyfikacja Melchiora Grodzieckiego
otwarcie domu rekolekcyjnego w Czechowicach-Dziedzicach
1912 - polska misja w Północnej Rodezji (dzisiejsza Zambia)
1915 - Włodzimierz Ledóchowski 26 generałem Towarzystwa Jazusowego
1921 - otwarcie gimnazjum w Wilnie
1936 - otwarcie domu rekolekcyjnego w Częstochowie
1937 - otwarcie gimnazjum w Gdyni
1938, 17 kwietnia - kanonizacja św. Andrzeja Boboli
powstanie Polskiej Sekcji Radia Watykańskiego
1939 - pierwsze represje ze strony najeźdźców:aresztowania przez Niemców: 3.09 Cieszyn, 5.09 Kalisz; 18.09 Łęczyca; 26.09 Poznań; 04.10 Warszawa; 6.10 Grudziądz (prawdopodobnie od razu rozstrzelani); 14.10 Kraków; 23.10 Gdynia (rozstrzelani w listopadzie); 9.11 Lublin; 10.11 Kraków; 23.11 Lublin;
aresztowania przez Rosjan: 21 września - Pińsk; 27 września - w Przyłbicachk. Lwowa rozstrzelany przez Rosjan Mariusz Skibniewski
1944, 2 sierpnia - dokonanie masakry przez Niemców w domu pisarzy w Warszawie
1945, 19 grudnia - aresztowanie M. Oleksego,
początek represji Zakonu przez władze PRL
1949, 14 września - rozstrzelanie 35 letniego
Ks Władysława Gurgacza SJ
Ulica ks. Władysława Gurgacza w Krakowie
Ks Władysław Gurgacz ps. „Ojciec”, „Sem”SJ  (ur. 2 kwietnia 1914 w Jabłonicy Polskiej, zm. 14 września 1949 w Krakowie) 
2 lipca 1949 został aresztowany przez UB, 13 sierpnia 1949 został skazany na karę śmierci p
Wyrok wykonano 14 września 1949 przez rozstrzelanie w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie
1952 - przeniesienie do Warszawy Wydziału Teologicznego Bobolanum
1955 - Adam Kozłowiecki biskupem Lusaki
1962 - początek misji Serca Jezusowego
1995, 2 lipca - kanonizacja św. Melchiora Grodzieckiego
 
Rzym  18 maja 1920 
 
 
 
 
Papież Franciszek
Duda demokracja talmudyczna
Objawienie Jezusa Miłosiernego 13 grudnia 1707 w Krakowie 
 
 
 

Powstanie wersji pisanej Talmudu określa się II-VI wiek.

Talmud od hebrajskiego talmud = nauka, studium. jest to zbiór tradycji żydowskich, zwłaszcza prawniczych.

Talmud początkowo zawierał ustne tradycje religijno-moralne mozaizmu, które ostatecznie zostały spisane dopiero w V i VI stuleciu.

Talmud hebr. „nauka” nazywa Jezusa głupcem, nieślubnym bękartem.- judeo-sataniści nie uznają w Jezusie obiecanego przez

Stary Testament Mesjasza i wciąż skupiają się wokół swoich Barabaszy –

Marks, Lenin, Hitler ,Jaruzelski oczekując takiego Mesjasza, który uczyni z państwa Izrael światową potęgę.

Zasadę tę potwierdził Lech Kaczyński deklarując jako szef demokracji talmudycznej w Polsce, iż wojny prowadzone przez Polskę nie są wojnami Polaków.

Kontynuatorem tej polityki jest obecna władza z Uzurpatorem Dudą na czele i dlatego nigdy nie umieści on Krzyża przed

Pałacem Talmudycznego Namiestnika na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.

Talmud nienawidzi Jezusa i szuka usprawiedliwienia dla Jego oskarżycieli na takiej samej zasadzie jak to czynił

Lech Kaczyński gdy składał życzenia Polakom z psem

ustanowił w dniu krwi Jezusa 1 lipca 2007 r  święto psa.

Lizbona 13 grudnia 2007 r 

Jego brat bliźniak Jarosław jest kontynuatorem tej doktryny ponieważ 10 grudnia 2015 oznajmił, iż zamiast Krzyża na Krakowskim Przedmieściu zostanie umieszczona tablica

Uzurpator Komorowski umieścił swego czasu tablicę zamiast Krzyża.” tablice to na psich cmentarzach istnieją..”.

Numerologia jest istotnym elementem w demokracji talmudycznej i składaniu ofiar z ludzi.

Flawiusz osobiście zabił aż 39 współtowarzyszy aby zachować życie na ziemi.-przybył do Rzymu w 64 roku aby przygotować de facto uzasadnienie do ostatecznej rozprawy z Chrześcijanami poprzez podpalenie Rzymu i oskarżenie Chrześcijan o ten czyn. « operacja fałszywej flagi ».

Następnie zacierając ślady po sobie powrócił do Palestyny aby wzniecić rewolucję.

 Jezusa zabito w wigilię ich święta Paschy  dlatego że ofiary z ludzi judeo-sataniści składają w ściśle określonych datach lub miejscach.
 Talmud potwierdza śmierć Jezusa w wigilię ich święta Paschy: « W wigilię Paschy został zabity Jezus. Herod ogłosił: On zostanie wyprowadzony za mury na ukamienowanie, ponieważ zajmował się magią i zwiódł Izraela czyniąc go apostatą. Jeżeli kto ma coś na jego obronę, niech wystąpi. Ponieważ nikt nie powiedział nic na jego obronę, dlatego zabito go w wigilię Paschy. »

Zasadniczymi dowodami na istnienie demokracji talmudycznej w Polsce to daty zaprzysiężenia Uzurpatorów w Polsce zwanych Prezydentami i to nie tylko Wałęsy czy Kwaśniewskiego ale innych.

Wałęsa został zaprzysiężony 22 grudnia 1990 roku po czym odbyła się 24 godzinna inicjacja talmudyczna.

Kwaśniewski już został zaprzysiężony w przeddzień wigilii 23 grudnia 1995 roku jako pełny członek zbrodniarzy talmudycznych -nie musiał odbywać 24 godzinnej inicjacji.

Wielkim mistrzem ceremoniału w zaprzysiężeniu Lecha Kaczyńskiego na zamku Królewskim w Warszawie był znany agent Gestapo niejaki Bartoszewski,

który został zwolniony w podobnych okolicznościach co dynastyczny ojciec założyciel prawa talmudycznego w Polsce, niejaki Zoll.

Kaczyńskiego zaprzysiężono w przeddzień wigilii narodzin Jezusa.

W związku z zamachem stanu przeprowadzonym 10 kwietnia 2010 roku Komorowskiemu wskazano inne święto i miejsce tj. 15 sierpnia pl. Piłsudskiego w Warszawie.

Demokracja talmudyczna różni się tym od reżimu talmudycznego, który panował w Polsce od 1939 roku do 1989,demokracja talmudyczna bazuje na subtelnym oszukiwaniu ludzi.

Zatem każdy osobiście może przekonać się o tym: okupacja talmudyczna w Polsce trwa w najlepsze

Uzurpatorzy zapalają szatańskie świeczki w święto Chanuki ponieważ pamiętają o zburzeniu ich cywilizacji dewiantów pijących krew niemowląt w celach rytualnych, a którą pragną odbudować nie tylko w Polsce.

My Polacy gardzimy takimi aktami kanibalizmu i dlatego nazywani jesteśmy przez nich cyt: « ..Polska to nienormalność.. ».

Różnicę pomiędzy demokracją talmudyczną, a reżimem talmudycznym znajdziecie Państwo tutaj

:https://rafzen.wordpress.com/2015/12/14/kto-wspieral-stan-wojenny-czyli-wojne-przeciwko-polakom/

Natomiast opis picia krwi niemowląt można znaleźć tutaj:

https://rafzen.wordpress.com/2013/02/22/obrzezanie-prowadzi-do-zaburzen-na-tle-seksualnym/

14 kwietnia 2008  zaproszono Szymona Peresa na obchody rocznicy chrztu Polski
( zdj lewa góra .to podziekowanie za jego wykup Polski  ogłoszony w 2007 r )Rabin Lau ,,Lolek,, 
jak głosi jest  potomkiem  Króla Polski  Saula Wahla i Rabinem  w 37 pokoleniu ..
 
 
 
 
1 lipca 2007 r ustnowili śweięto Psa,Boże Narodzenie 2009 r spędzali z psem  .Gazeta Polska 
po ukamieniowaniu Arcybiskupa Stanisława Wielgusa 
jest doprawdy ,,PRZEBOJOWA;;
 
 
 
 
Delegacja Polskich ? Biskupów do Izraela w 2013 oczekiwała dawno ustalonego wybóru Papieża Franciszka
 
 
Jesteśmy zmuszeni obecnie bronić ludo polskiego od zarazy żydów i frankomasonów
którzy pod płaszczem patriotyzmu chcieliby dostać moc kierowania ludu polskiego .
Organem tej bezczelnej kliki jest ,,Przyjaciel ludu ,, 
tak pisze do Rzymu
10 wrzesnia 1880 z Chicago Ojciec Leopold Moczygęba,kuzyn 45 letniego Ks Jana Sarto .. 
Kuzyn  O Leopolda Moczygęby 
św Pius X -. Giuseppe Melchiorre Sarto; ur. 2 czerwca 1835 w Riese, w prowincji Treviso,
zm. 20 sierpnia 1914 w Rzymie – papież w okresie od 4 sierpnia 1903 do 20 sierpnia 1914,
 
Rzym Bazylika Kardynała Jana Teodora  w zdjęcia
 
 
Jan Paweł II na zielono -w Kosciele Sw Wawrzyńsca in Luzina 
 
 
 
 
Rzym Maria Anna Taigi 
 
 
 
 
 
 
 
Dom rodzinny Papieża Piusa XII w Rzymie 
 
Pomnik Konwertyty O Łukasza Holste z Hamburga w Rzymie 
 
 
 
 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack