A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

22 wrzesnia 2015 Hamburg

22 wrzesnia 2015                         Hamburg

OHM - Zunftfenster Klingenschmiede 2 Emmeram.jpgJacopo Pontormo 018.jpg

wspomagają nas 

Męczennicy z Agaunum (św. Maurycy i 6600 towarzyszy

Sw  Feliks Papież  zmarły 22 wrzesnia 530 r w Rzymie 

W okresie tego pontyfikatu powstał klasztor benedyktynów na Monte Cassino 

wyznaczył na swojego następcę św  Bonifacego

22 wrzesnia 1576 w Monachium urodził się  Kardynał Filip Wilhelm Bawarski zmarły w Dachau  18 maja 1598 r 

Filip Wilhelm syn chrzestny Króla Filipa II Hiszpańskiego był gosciem Papieża na Watykanie 1592/93,

22 wrzesnia 1774  w Rzymie umiera 69 letni Papież Klemens XIV  (19 maja 1769 do 22 września 1774)

22 wrzesnia  1910  w Bydgoszczy urodził się   Ks Franciszek Dachter   -nr 31199  zamordowany w Dachau 22 sierpnia 1944 r  miał 34 lata .

10 czerwca 1933 roku przyjął święcenia kapłańskie.  W sierpniu 1939 został mianowany proboszczem parafii Łubowo koło Gniezna, niestety nie zdążył jej objąć.17 września 1939 trafił do niewoli był więziony w obozie jenieckim Totheberg koło Fuldy. 25 kwietnia 1940 ks. Franciszek wraz z innymi kapelanami został wywieziony do obozu zagłady w Buchenwaldzie. W 1942 roku do Dachu.  Cztery razy zaszczepiano mu malarię.22 sierpnia 1944 r. został dobity trującym zastrzykiem

Klemens XIV


syn Wilhelma V i Renaty-prawuk Anny Jagielonki ( prawnuczki Króla Władysława Jagiełły ) Kuzyn  2 Polskich Królowych ,Karmelitanki Klary Wittelsbach wysłanej do Lwowa przez rodziców Króla Jana III Sobieskiego

22 wrzesnia  1601   urodziła się przyszła Królowa Francji Anna Maria Maurycja  ( kuzynka 2 Polskich Królów ) 

 córka  Małgorzaty  Habsburg   kuzynki Kardynała Filipa ,kuzynka  2 Polskich Królowych  

Małgorzata Habsburg

Wnuk Króla Jana III Sobieskiego  Filip Moritz

zmarły podczas studiów teologicznych w Rzymie  był prawnukiem brata Kardynała Filipa 

 

 

 

 

22 wrzesnia 2011  Berlin   Rycestwo Chrystusa Króla wita Papieża Benedykta XVI 

 

Kardynał Filip został pochowany w kosciele Mariackim w Monachium 

Frauenkirche Munich - View from Peterskirche Tower.jpg

 

 

Kardynał Filip prowadził uroczystosci konsekracji  Kościóła  św. Michała w Monachium

Kościół św. Michała w Monachium  jest położony na Starym Mieście w połowie drogi pomiędzy Placem Mariackim a Bramą Karola.

Tuż obok, na wschód od kościoła, znajdowały się najstarsze obwarowania miejskie z czasów księcia Henryka Lwa

Henryk Lew (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) - książę Saksonii Henryk III 1142–1180 i Bawarii Henryk XII 1156–1180 z dynastii Welfów.

Henryk Lew był synem księcia bawarskiego Henryka Pysznego i wnukiem po kądzieli cesarza Lotara III.

Henryk Lew ożenił się z Matyldą Plantagenet (córką króla Anglii - Henryka II), z którą miał syna - Otto IV z Brunszwiku, późniejszego cesarza niemieckiego.

Henryk Lew był przodkiem 3 Polskiej Królowej Małgorzaty ,koronowanej 26 czerwca 1295 na Królową Polski ,

zmarłą 10 kwietnia 1315  w Ratzenburgu ,,..miasto 1154 r 

Miasta założone przez Henryka Lwa,
1154 - Ratzeburg
1158 - Monachium
1159 - Lubeka (Lübeck) na miejscu obodrzyckiej osady handlowej zdobytej w roku 1158
1160 – Schwerin
Przebudował Brunszwik na swą rezydencję jako symbol swej potęgi i w 1166 zlecił, aby ustawiono tam pomnik lwa, w 1173 zlecił rozpoczęcie budowy katedry w Brunszwiku

7 lipca  1597  miała miejsce uroczysta konsekracja..Konsekrację uświetniło ośmiogodzinne, specjalnie na tą okazje przygotowane misterium z udziałem 900 aktorów, pokazujące walkę patrona świątyni z szatanem. Uczestniczyli Polacy przysłani przez Króla Zgmunta III Wazę  

Kościół św. Michała, wzorowany na kościele-matce jezuitów, rzymskim Il Gesù w stal się wzorem dla ponad 100 budowli kościelnych.

Kościół św. Michała

W 1556  dziadek Kardynała Filipa książę Albrecht V Bawarski uzgodnił z jezuitami budowę szkoły wyższej w Monachium 
Albrecht V Bayern Jugendbild.jpgAlbrecht V Wittelsbach (ur. 29 lutego 1528 w Monachium, zm. 24 października 1579 tamże) – książę Bawarii w latach 1550–1579.4 lipca 1546 poślubił arcyksiężniczkę Annę Habsburg (1528–1590), córkę cesarza Ferdynanda I Habsburga, króla Czech i Węgier, oraz Anny Jagiellonki. Para miała 7 dzieci: w tym 
Wilhelma (1548–1626), księcia Bawarii,
Ferdynanda (1550–1608),-ojca Karmelitanki Klary Witelsbach 
Marię Annę (1551–1608) – żonę Karola Styryjskiego-rodzice 2 Polskich Królowych -dziadkowie 2 Polskich Królów ,
Maksymiliana Marię (1552–1614),
Ernesta Bawarskiego (1554–1612) – arcybiskupa Kolonii w latach 1583–1612.
Albert został pochowany w Frauenkirche, w Monachium.
 
Syn księcia, Wilhelm V Pobożny ( ojciec Kardynała Filipa) podjął na nowo projekt wybudowania kolegium jezuickiego wraz z towarzyszącym mu kościołem.
Wilhelm V przydomek "Pobożny" otrzymał ponieważ w owych czasach był uważany za najbardziej katolickiego władcę Bawarii.
Jako zdecydowany zwolennik kontrreformacji chciał poprzez wzniesienie projektowanego kolegium zawczasu przyczynić się do jej postępów a zarazem dać świadectwo swym duchowych przekonaniom, sięgającym jeszcze czasów rzymskich, epoki cesarzy Konstantyna i Justyniana kiedy chrześcijaństwo zostało oficjalnie uznane najpierw za religię tolerowaną a następnie za panującą.
 
W 1583 książę położył kamień węgielny pod budowę kościoła - pierwszej, dużej świątyni wznoszonej przez jezuitów w północnej Europie
Sklepienie dotrwało aż do naszych czasów, do 1944, kiedy to runęło w wyniku bombardowań Aliantów
Książę Ferdynand  -wuj Kardynała Filipa ( ojciec Karmelitanki Klary Wittelsbach )
1585 r. ufundował dla kościoła św. Michała 4 dzwony

Poza wizerunkiem księcia i jego herbem dzwony nosiły następujące inskrypcje:

  • Michaelsglocke (c1):
In conspectu angelorum psallam tibi, adorabo ad templum sanctum tuum.
In Gottes Haus gib ich ein lieblich Getön, Hans Frey von Kempten Goß mich allhie so schön.
Dum sacrum mysterium cerneret Johannes, Archangelus Michaelis tuba cecinit.
  • Ave-Maria-Glocke (e1):
Ave Regina Cœlorum, domina angelorum, salve Radix Sancta.
Salve Regina, Mater Misericordiæ, vita dulcedo et spes nostra salve.
Zu Gottes Lob hat mich hie gossen, Hans Frey von Kempten Unverdrossen.
  • Apostelglocke (g1):
In omnem terram exivit sonus eorum et in finis orbis terræ verba eorum.
Petrus Apostolus et Paulus doctor gentum docuerunt legem tuam.
Auf meinen Klang kommt all herbei, und preiset Gott mit Meister Hansen Frey.
  • Agnus-Dei-Glocke (c2):
Hoc signum crucis erit in cœlo.
Dicite in nationibus: Regnavit a ligno Deus.
Hans Frey nahm mich schlecht Metall, und macht aus mir englischen Schall.
[3].

Dzwony uległy zniszczeniu w 1944 r.przez bomby  Aliantów , ich fragmenty posłużyły do odlewu drugiego pod względem wielkości dzwonu dla kościoła Teatynów w Monachium

Trzykondygnacyjna fasada kościoła św. Michała została ukształtowana w duchu renesansu niderlandzkiego

Jej wystrój ma zarówno sakralny jak i świecki (dworski) charakter

Fasada jest obrazem dziejów Bawarii od czasów najdawniejszych aż do księcia Wilhelma V.

Podkreśla ona miejsce Wittelsbachów w tych dziejach akcentując potęgę ich władzy w łączności z Bogiem i cesarstwem.

Przedstawiają to poszczególne posągi władców umieszczone w niszach fasady.

Fasada posiada też wyraźne rysy teologiczne, bowiem na samym jej szczycie króluje Chrystus jako Zbawiciel.

Poniżej są trzy postacie książąt z rodu Agilolfingów, zasłużonych wprowadzeniem i ugruntowaniem chrześcijaństwa w Bawarii: Ottona, Theodowalda i Hugiberta.

Poniżej, w drugim rzędzie znajdują się: książę Tassilon, Otton Wittelsbach, cesarz Karol Wielki, Krzysztof, król Danii, Szwecji i Norwegii, poprzednio książę Bawarii i palatyn Neunburga w Górnym Palatynacie, następnie książę Albrecht IV i cesarz Ruprecht.

Najniżej znajdują się: cesarz Maksymilian I, Ludwik Bawarski, książęta Albrecht V i Wilhelm V oraz cesarze Karol V i Ferdynand I.

W przyziemiu znajdują się dwa symetryczne olbrzymie portale, z czerwonego marmuru, projektu Sustrisa, prowadzące do wnętrza kościoła.

Pomiędzy nimi, w złotej niszy, umiejscowiony jest patron kościoła, św. Michał, prowadzący przy pomocy włóczni walkę ze Złem tego świata w imię prawdziwej wiary.

Pod rzeźbą widnieje order Złotego Runa, najwyższe wówczas odznaczenie austriackie, które książę ze Wilhelm V otrzymał za pomoc okazaną Austrii w walce z Turkami oraz za stłumienie reformacji w arcybiskupstwie kolońskim w 1582 r

Wnętrze kościoła przedstawia triumf katolicyzmu jako prawdziwego chrześcijaństwa podczas kontrreformacji.

Temu założeniu jest podporządkowany cały wystrój świątyni

Do nawy otwierają się arkadami kaplice boczne, po trzy z każdej strony. Kaplice te, uzupełniające się parami, tworzą swoistą droge ćwiczeń mających według reguły twórcy zakonu jezuitów, św. Ignacego Loyoli oczyszczać dusze na drodze do zbawienia. Temu została podporządkowana ich symbolika, ukazująca drogę od grzechu (wejście do kościoła) do zmartwychwstania, świętości i oddania się Bogu (co symbolizuje ołtarz główny).

Początek oczyszczenia symbolizować ma z kolei chrzcielnica i wsparty na niej ogromny anioł z brązu, dzieło Huberta Gerharda z 1595 roku, przeznaczone początkowo do nagrobku księcia Wilhelma V.Nad kaplicami znajdują się głębokie empory, w których umieszczone są okna. Światło pada więc z góry, co symbolizować ma wznoszenie się z ciemnego, ziemskiego padołu (rząd ciemnych kaplic) ku światłu, ku niebu. W murach międzyarkadowych, rozczłonkowanych pilastrami znajdują się nisze a w nich posągi aniołów, dźwigających narzędzia Męki Pańskiej. Nawa główna jest oddzielona od prezbiterium dużym łukiem tęczowym. Prezbiterium jest podniesione w stosunku do posadzki nawy o siedem stopni, co ma symbolizować siedem stopni święceń kapłańskich. 

Prezbiterium jest bezpośrednio oświetlone oknami, przez co jest jaśniejsze od nawy głównej; jego konstrukcja powtarza rytm ścian nawy.

W niszach znajdują się posągi proroków i apostołów

Mają one symbolizować, poprzez wiarę w Chrystusa, zwycięstwo Prawdy nad Kłamstwem, Sprawiedliwości nad Zyskiem, Wolności nad Gwałtem.

 

Karmelitanka Maria Klara Wittelsbach urodziła się 10 marca 1608 r w centum  Monachium przy kosciele św Piotra 

Ojciec Marii Klary  zmarł nagle 30 stycznia 1608 r przed jej urodzinami.,Matka zmarła w 1614 osieracając 6 letnią księżniczkę,Jej liczne rodzeństwo to Arcybiskup Kolonii,Jezuita ,2 Księży,4 zakonnice. Mała Maria Klara wychowywała sIą w Klasztorze w Monachium gdzie były już jej 2 siostry -gdy miała 10 lat w 1618 r przyjeła ją na dwór królewski jej kuzynka Polska Królowa Konstancja.

Constance Habsburg.jpegUczestniczy w pogrzebie  zmrłej 10 lipca 1631 r kuzynki Konstancji i zmarłego 30 kwietnia 1632 r Króla Polski Zygmunta III Wazy i w koronacji  Króla Władysława IV syna zmarłej kuzynki 

Wstąpiła do Karmelu w Krakowie w 1633 r  Księżna Maria Klara otrzymała habit zakonny 21 lutego 1634 roku z rąk wizytatora generalnego o. Gerarda od św. Łukasza.Mieszkała w pałacu królewskim na Łobzowie i codziennie przychodziła na rozmowę z siostrami i przyszłą mistrzynią, s. Teresą od Jezusa Marianną Marchocką.W   przewidzianym czasie złożyła śluby zakonne  jako Siostra Teresa Maria od św Józefa  była bardzo gorliwą zakonnicą i kilka lat później ze swoją pierwszą mistrzynią zostały wyznaczone na fundację do Lwowa.

Zofia Teofila DaniłowiczównaMałżonkowie Teofila z Daniłowiczów i Jakub Sobiescy ( rodzice 12 letniego Jana )uzyskali pozwolenie papieskie na założenie klasztoru karmelitanek bosych we Lwowie 20 lutego 1641 roku.Sobiescy przeznaczyli na klasztor drewniany dwór położony na wzgórzu poza murami miasta, odziedziczony po Żółkiewskich, obok którego zbudowali również drewniany kościół pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej.

21 maja 1642 roku na fundację we Lwowie wybrano  m. Teresę Marchocka i s. Teresa Maria od św. Józefa.W sobotę, 24 maja 1642 r , obie fundatorki zostały pożegnane przez zgromadzenie, a następnie w kościele karmelitów bosych p.w. śœ. Michała i Józefa otrzymały od prowincjała błogosławieństwo na drogę.

W pożegnaniu wzięli również udział obaj synowie Sobieskich: czternastoletni Marek oraz o rok młodszy Jan, który później jako król kontynuował budowę klasztoru i kościoła, spełniając w ten sposób testament swoich rodziców.W podróży towarzyszyli im prowincjał oraz żona fundatora.Teofila Sobieska 
Do Lublina przyjechały w wigilię święta Wniebowstąpienia Pańskiego (28 maja).Czekał tu na nie list Jakuba Sobieskiego nalegający do pośpiechu.
W Lublinie fundatorki zwiedziły najpierw kościół karmelitów bosych p.w. Matki Bożej Szkaplerznej, "który jest bardzo piękny i wesoły z pięknym ochędóstwem, następnie udały się do pobliskiego klasztoru karmelitanek p.w. św. Józefa. W tym czasie był on pusty, ponieważ zgromadzenie opuściło miasto w obawie przed zarazą i nie zdążyło jeszcze powrócić. Do spotkania doszło w sobotę wieczorem (31 maja. Tego samego dnia wyruszono w dalszą podróż przez Krasnystaw, Dubie, Bychów, Żółkiew, gdzie - już na swoich włościach - witał karmelitanki Jakub Sobieski z córkami. Zatrzymały się tutaj na kilka dni -  od 5-9 czerwca. Ostatnią noc przed wjazdem do Lwowa spędziły w Zboiskach, majątku Sobieskich, pół mili od miasta.,już o czwartej rano trzeba było wstawać, by udać się do Lwowa. W uroczystej procesji z kościoła sióstr benedyktynek cztery karmelitanki udały się do swego klasztoru. Procesji przewodniczył sufragan lwowski. Wzięli w niej udział karmelici bosi, liczne duchowieństwo diecezjalne i zakonne, bractwa. Tłumy ludzi wypełniły cały szlak łączący oba klasztory. Nie brakło chórów i muzyki, a także "strzelby rozmaitych dział, że się zdało jakoby ziemia się trzęsła... Przed klasztorem naszym zrobiono fontannę, z której woda szła..., obok niej umieszczono figurę małej Teresy de Ahumada y Cepeda, wybierającej się z bratem Rodrygiem na męczeństwo do Maurów. W kościele p.w. Matki Bożej Loretańskiej fundatorki powitał arcybiskup.Przed mszą św. arcybiskup udzielił sakramentu bierzmowania m.in. córce Sobieskich.
W Zboiskach ojciec prosił matkę Teresę, by ją pobłogosławiła na godne przyjęcie tego sakramentu.Po mszy św., odprawionej przez sufragana lwowskiego Andrzeja Średzińskiego, przy furcie klasztornej arcybiskup wręczył matce Teresie klucze do klasztoru, a następnie symbolicznie zamknął drzwi klauzurowe za zakonnicami. Nazajutrz odbyły się wybory przeoryszy. Została nią - co było oczywiste - matka Teresa od Jezusa.
 Zakonnice zamieszkały w przystosowanym na cele klasztorne drewnianym dworze Sobieskich, obok którego wybudowano również drewniany kościół. Budynki te znajdowały się na wzgórzu poza murami miasta, pod Wysokim Zamkiem. Niewielki kościół posiadał trzy ołtarze: główny p.w. Najświętszej Maryi Panny z Loreto oraz boczne - św. Józefa i św. Teresy. Fundatorzy zaopatrzyli kościół w naczynia i szaty liturgiczne, a klasztor w rzeczy codziennego użytku.Zgromadzenie znalazło duchowe oparcie w klasztorze męskim karmelitów bosych, istniejącym we Lwowie od 1613 roku.Matka Teresa była nie tylko przełożoną zgromadzenia, ale stała się rzeczywiście jego matką. Wszystkie zakonnice, włącznie z krakowską profeską s. Marią Teresą od ś w. Józefa, były jej nowicjuszkami.
Sobiescy zobowiązali się wybudować murowany kościół i klasztor. Postanowiono zacząć od kościoła. W roku 1645 rozpoczęto gromadzić materiały budowlane - piasek i kamienie. Prace powoli postępowały naprzód. Nadszedł tragiczny dla Rzeczypospolitej, także dla Lwowa, rok 1648. Już w przeszłości miasto doznało licznych nieszczęść w postaci pożarów czy epidemii pochłaniających tysiące ofiar. Potrafiło się jednak z nich otrząsnąć. Klęski połowa XVII wieku zaciążyły na dalszych losach Lwowa, podobnie jak zaciążyły na dziejach Polski.
Na jak najszybszy wyjazd zakonnic nalegała również fundatorka  Teofila Sobieska , nie była jednak w stanie zapewnić im koni i wozów, o które - z powodu masowego wyjazdu mieszkańców ł potrzeb wojennych - było bardzo trudno. Bezpośrednio po wybuchu paniki siostry przeniosły się do miasta. Podobnie uczynili karmelici bosi; również ich klasztor znajdował się na przedmieściu. Przeor postanowił, że oba zgromadzenia opuszczą Lwów. Matka Teresa podtrzymywała siostry na duchu, twierdząc, że chociaż by nawet nie opuściły miasta, nic złego im się nie stanie. Dzięki życzliwości przyjaciół udało się nabyć potrzebne wozy i konie oraz nająć furmanów. . W sobotę, 3 października, wróciły do swego klasztoru na przedmieściu. W niedzielę o zmierzchu wyruszyły w drogę. Noc spędziły w zakrystii kościoła dominikanów p.w. św. Marii Magdaleny. Rano w sąsiedztwie kościoła uformowała się liczna kompania - okresowo licząca do tysiąca osób - w towarzystwie której wyruszyły na zachód. Jej szlak prowadził przez Janów, Jarosław, Przeworsk, Rzeszów, Tarnów... Karmelici nie zdążyli wyjechać z miasta. Jedynie w wozach sióstr wysłali do Krakowa najcenniejsze precjoza kościelne.Podczas różnego rodzaju zagrożeń okazało się, jak wielkie zaufanie mają zakonnice do swojej Matki. W każdym niebezpieczeństwie skupiały się przy niej, ona strofowała je za brak wiary i nadziei w Bogu i dzieliła się z nimi swoją ufnością. Gdy inne traciły ducha, bały się i trwożyły, tylko Matka zachowywała spokój. Wyjeżdżając ze Lwowa poleciły się św. Józefowi i przez całą drogę z dziecięcą ufnością żądały od niego pomocy. "I tak w każdej okazji do świętego Ojca naszego Józefa uciekałyśmy, aż się dragonowie oglądali, mówiąc: Kędyż ten Józef, że go to co raz wołają?"
W wigilię uroczystości św. Teresy od Jezusa, 14 października, przyjechały do Wawrzyńczyc. Następnego dnia rano wyruszyły w dalszą drogę.  Nie czekając na naprawienie wozu, ruszyły na piechotę w kierunku miasta, tym bardziej że matka Teresa rozpoznała na horyzoncie klasztor nowicjacki karmelitów bosych. W kościele kończyło się nabożeństwo ku czci Świętej. Przeor i zgromadzenie powitali je z wielką radością, tym większą, że również do Krakowa dotarła wieść o zagarnięciu karmelitanek przez Tatarów. Następnie zaprowadzono je do pobliskiego klasztoru Św. Marcina. 
Współcześni szczęśliwą ucieczkę karmelitanek ze Lwowa przed zagrożeniem kozacko-tatarskim uznali za wielkie wydarzenie, za cud prawie, stąd nic dziwnego, że szczegółowy opis tej podróży w przekładzie na język łaciński został przesłany do archiwum generalnego w Rzymie.
W styczniu 1649 roku, po koronacji (17 I), odwiedził karmelitanki król Jan Kazimierz, "osobliwy afekt wyświadczając W. Matce naszej, którą na pospolitość wszyscy świętą nazywali".
 W styczniu 1649 roku,  Ossoliński będąc w Krakowie na uroczystościach koronacyjnych Jana Kazimierza, odwiedził karmelitanki lwowskie i zaproponował im wyjazd do Warszawy.Załagodzono sprzeciwy Teofili Sobieskiej, Ossoliński - pod wpływem żony - bardzo naciskał, by jak najszybciej zgromadzenie lwowskie przeniosło się do stolicy. Prowincjał zgodził się na jego propozycję. Na własną prośbę w Krakowie została s. Teresa Maria od św. Józefa- kilka miesięcy później przyjęła urząd przeoryszy krakowskiej.Siostra Teresa od Sw Józefa -Klara Wittelsbach z Monachium  zmarła 12 listopada  1653 r. w Kielcach, gdzie przebywała w goscinie u Bp Dębickiego razem ze zgromadzeniem z powodu grasującej w Krakowie epidemii. Miała 45 lat  Pochowana w Kosciele św Marcina w Krakowie 
 
 

 

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack