A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

10 wrzesnia 2015 Hamburg Pamiętaj że jesteś Polakiem

Pamiętaj, że jesteś Polakiem

10 wrzesnia 1933 r w Warszawie umiera Apostoł Polski Bernard Łubieński  czytaj

10 wrzesnia 1933 r w Monachium opublikowano  reklamowe zdjęcie Adolfa Hitlera

10 wrzesnia 1947 r Kraków  wydano 8 wyroków śmierci dla Polaków z zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". 

Franciszek Niepokólczycki. Zdjęcie sygnalityczne /IPN

10 wrzesnia  1948 r oddano Niemcom  Haren ( miasto Polaków 1945-1948  Lwów -Maczków )

Haren miasto Biskupa Munster 900 r czytaj 

Swiadectwo z Mappen miasto  30 maja 946 przekazane przez Ottona I ( pradziadka Królowej Polski Ryczezy Klasztorowi w Corvei ) patrz 

http://www.rodzinaoswiecimska.pl/wp-content/uploads/2015/05/1-11-Kopie2.jpg

 

10 wrzesnia  1990 r rada miasta Bydgoszczy ustanowiła ulicę Stanisława Tomaszewskiego  ( mojego dziadka )

 

10 WRZEŚNIA 2015 rozpoczynamy  Nowennę do Matki Bożej Saletyńskiej czytaj

Matko Boża 

Maryjo Saletyńska, Matko Boża, módl się za nami.
Maryjo Saletyńska, Królowo i Matko ludzi módl się za nami.
Maryjo Saletyńska, Posłanniczko Miłosierdzia Bożego.módl się za nami 

http://www.haren.de/img_files/stadtportait_und_tourismus/.2/dom_haren-_1_.jpgKosciół w Lwowie ( Maczkowie ) Harem 

31 maja 1945 Churchill polecił utworzenie z żołnierzy 1 Dywizji Pancernej i 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, korpusu okupacyjnego w Emsland na terenie misyjnym

Arcybiskupa Klemensa Augusta . 

7 lutego 1945    

Kuba Rozpruwacz ojcem Winstona Churchilla  Winston Churchill był częścią judeo-masońskiego spisku mającego na celu  wciągnięcie Anglii  do wojny.7 lutego 1945 na Jałcie ( w dniu zamordowania 30 Franciszkanów K Medjugorie )  Churchill  powiedział : "mysmy zabili 6 albo 7 milionów Niemców,dojdzie  do tego milion od tego mamy rosjan ,Podczas konferencji w Teheranie w 1943 roku Churchill, Roosevelt i Stalin byli zgodni, że zagarnięte przez Sowietów jesienią 1939 roku polskie ziemie wschodnie staną się ich własnością.do dziś nie znamy mamy prawdy o Dachau  15 sierpnia 2015 obchodzliśmy 1210 rocznica piwrwszej wiadomosci o Dachau własnosci rodziny króla Jana III Sobieskiego  patrz 

 3 maja 1945  czytaj 

3 maja 1945:  1. Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka opanowała rejon Westerstede.

3 maja 1945;KZ Oberlagen Biskup Józef Gawlina  odwiedza 1721 Polek więzniarek z Powstania Warszawskiego 

list biskupa Józefa Gawliny, który przekazał papieżowi wykonany z blachy wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej – dar polskich kobiet z niemieckiego obozu jenieckiego w Oberlangen.Obóz ten powstał jw 1933 r na misyjnych terenach Arcybiskupa Klemensa Augusta  i  był przeznaczonych dla więźniów politycznych, wrogów reżymu hitlerowskiego.W listopadzie 1944 r. , po zakończeniu Powstania Warszawskiego i podpisaniu umowy kapitulacyjnej, do obozu tego trafiło 1721 Polek-żołnierzy AK. Warunki w obozie były bardzo ciężkie, obóz został wyzwolony 12 kwietnia 1945 r  w dniu smierci Franklina Roosevelta . przez żołnierzy polskiej Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.3 maja 1945 r odwiedził je bp Józef Gawlina, biskup polowy WP i opiekun wychodźctwa polskiego, który odprawił dla nich Mszę św., a niektórym z nich udzielił sakramentu bierzmowania.Z okazji wizyty biskupa kobiety przygotowały prezenta dla Piusa XII – wykonany przez Janinę Krassowską z różnych blach ryngraf Matki Boskiej Częstochowskiej, który owinięto w opaskę powstańczą WSK (Wojskowej Służby Kobiet). Kilka dni później bp Gawlina przekazał te szczególne dary do papieskiego Sekretariatu Stanu wraz ze swym listem napisanym po włosku. Dzisiaj te szczególe polskie pamiątki znajdują się w Archiwum Watykańskim

 

Wojskowa komendantura brytyjska zaczęła przesiedlać polskich dipisów do Emsland z różnych obozów strefy brytyjskiej. 

W rządzonym przez Polaków Emsland spotykała ich opieka ze strony żołnierzy 1 Dywizji i organizacji UNNRA ( utworzona 9 listopada 1944 r w Waszyngtonie ).

Jako polską strefę okupacyjną wyznaczono graniczące z Holandią powiaty: Aschendorf, Meppen i Lingen, a także hrabstwa: Bentheim, Bersenbruck i Cloppenburg włącznie z miastami: Papenburg, Meppen, Lingen i Cloppenburg w Dolnej Saksonii i Leer we Fryzji Wschodniej. Cały teren polskiej okupacji obejmował 6500 kilometrów kwadratowych.
Na tym terenie, znajdowało się wielu Polaków, robotników przymusowych, jeńców wojennych, a nawet 1725 kobiet, żołnierzy AK z Powstania Warszawskiego, którzy przebywały w obozie Oberlangen. Na to wszystko Brytyjczycy wciąż dowozili następnych polskich dipisów. W styczniu 1946 roku zorganizowano 15 obozów dla polskich dipisów, 5 obozów dla polskich jeńców wojennych i jeden obóz dla dipisów z krajów bałtyckich- tłumy wynędzniałych, pozbawionych pomocy i nadziei Polaków, rozpoczynały wędrówkę w stronę Emsland. Szli piechotą, czepiali się pociągów, czasami udawało się im uprosić angielskich, lub amerykańskich żołnierzy, by ci pozwolili im wejść na jakąś wojskową ciężarówkę. 

 Polskie władze okupacyjne początkowo umieszczały przybywających w pustych barakach obozowych, jakie pozostały po repatriowanych już Francuzach i Holendrach. Wkrótce  baraki się zapełniły, a nowi Polacy nie przestali napływać. Przystąpiono więc do wysiedlania ludności niemieckiej, lokując w domach opuszczonych przez Niemców głównie polskie rodziny, lub matki z dziećmi, pomieszczenia obozowe, zostawiając dla tak zwanych singlów (z angielskiego single, samotny, bez małżonka, bez rodziny).

Haren zmienia nazwę Wielka ewakuacja Niemców zaczęła się 19 maja 1945 roku.
Przebiegała na różnych zasadach, zależnych od miejscowych władz polskich.
W Papenburgu na przykład, wysiedlono Niemców z 257 domów, ale pozwolono im pozostać w mieście i mieszkać w swoich własnych komórkach, stajniach i oborach.
W mieście Haren wyeksmitowano wszystkich, za wyjątkiem burmistrza i sióstr zakonnych, pracujących w miejscowym szpitalu.
Zarządzono zakaz wstępu Niemcom do miasta Haren.
Co najwyżej mogli przechodzić przez miasto po wyznaczonych ulicach. Burmistrz został zobowiązany do opieki nad wysiedlonymi Niemcami. Trudno sobie wyobrazić tę opiekę, skoro Niemców trzeba było rozmieścić aż w trzydziestu sąsiednich gminach. Siostrom zakonnym było o tyle łatwiej, że tak jak przedtem, pracowały w szpitalu. Przeciwny do poprzedniego wjazd do Maczkowa. Z odwrotnej niż poprzednio kolejności ulic wymienionych, jako możliwe do przejścia dla Niemców wynika, że Niemcy mieli tylko jedną drogę do przejścia przez miasto
Wkrótce w Haren, wolnym całkowicie od ludności niemieckiej, znalazło się ponad 5000 Polaków. Jako, że w przytłaczającej większości byli to lwowiacy, lub ludzie, pochodzący z województw lwowskiego i stanisławowskiego, oficjalnie zmienili nazwę miasta z niemieckiego Haren, na Lwów! Główne ulice miasta też uzyskały nowe nazwy, takie, jakie pamiętano ze Lwowa. A więc: Akademicka, Łyczakowska, Legionów... Spotkało się to z natychmiastową i bardzo hałaśliwą reakcją dyplomacji radzieckiej, która zaczęła domagać się nie tylko zmiany nazwy miasta, ale całkowitej likwidacji polskiej strefy okupacyjnej w Emsland. Pod naciskiem tej antylwowskiej wrzawy, Brytyjczycy starali się wpłynąć na Polaków, by jednak zmienili nazwę miasta na jakąś inną. W sprawę zaangażował się sam Wódz Naczelny generał Bór-Komorowski. W czerwcu 1945 generał przybył do Haren-Lwowa. W wyniku interwencji generała, 23 czerwca 1945 Lwów został przemianowany na Maczków, na cześć dowódcy 1 Dywizji Pancernej, generała Maczka. Takich przemianowań miejscowości o nazwach niemieckich na nazwy polskie, było więcej. Maczków uzyskał nowy herb, na którym znalazł się kwiat maku i symbol 1 Dywizji Pancernej, hełm i skrzydło husarskie. Wjazd do Maczkowa. Miasto było zamknięte dla Niemców. U dołu podano po angielsku tekst tego rozporządzenia i po polsku, zmienione nazwy ulic, po których Niemcom wolno było przechodzić przez Maczków. Założę się, że Niemcy nic z tego nie rozumieli Maczków zaczął od razu rozwijać się bardzo dynamicznie. Przyczyniło się do tego głównie szczęśliwe dobranie się wyjątkowych ludzi zamieszkujących obecny Maczków. Duża część polskiej inteligencji prześladowana przez reżim hitlerowski, znajdowała się w obozach niemieckich, a teraz, po wyzwoleniu obozów, prawie w komplecie stawiła się w polskiej strefie okupacyjnej. W mieście powstała polska administracja, wszystkie ulice uzyskały polskie nazwy, Związek Szkół Polskich patronował szkołom nie tylko w Maczkowie, ale koordynował pracę polskich szkół na terenie całych Niemiec będących pod okupacją zachodnią. W Maczkowie otwarto kilka szkól podstawowych, gimnazjum, liceum i Polskie Gimnazjum Mechaniczne. Powstała polska parafia. Zaraz potem utworzono klub sportowy. Otwarto w Maczkowie kino i dwa teatry. W lipcu 1945 roku wystąpił w Maczkowie z koncertem sam wielki Yehudi Menuhin. Gorące przyjęcie, jakie mu zgotowali mieszkańcy Maczkowa, artysta wspominał nawet po wielu latach. Zaczęła wychodzić polska prasa. Gazety „Dziennik” i „Defilada” o nakładzie ponad 90 tysięcy egzemplarzy. W mieście Mappen otwarto polską księgarnię o niesamowitym powodzeniu wśród polskich dipisów. Księgarnia sprzedawała miesięcznie 15 – 18 tysięcy książek! Duża ilość panien i kawalerów była powodem nadzwyczajnej ilości ślubów, które zawierano w Maczkowie i całym Emsland. Zaczęły rodzić się dzieci. W samym Maczkowie urodziło się ich 489. Żyją do dzisiaj, mając w paszportach wpisane miejsce urodzenia Maczków. Miejscowość dzisiaj już nieistniejącą.
Czterech polskich księży udzieliło 289 ślubów, 497 chrztów i odprawiło 110 pogrzebów.
Groby dawnych, polskich mieszkańców Maczkowa znajdują się dziś pod ochroną konsulatu polskiego w Hamburgu i lokalnych władz miasta Haren.
Plakat, jaki w tysiącach egzemplarzy pokrywał ściany budynków Bredy.
U dołu napis w języku niderlandzkim – (Breda) wolna dzięki Polakom   Okupacja polska przebiegała spokojnie Ludność niemiecka Emslandu była na Polaków wściekła. Niemcy nie mogli darować Polakom przede wszystkim wysiedlenia i używania ich własnych, niemieckich mebli, narzędzi, czy ubrań.
Wysiedlono Niemców z Lwowa (Maczkowa) i nie pozwolono im nawet wchodzić do miasta. Ale zaraz zaczęto robić wyjątki. Choćby dla niemieckich rzemieślników, raz po raz potrzebnych w mieście. Początkowo na kolei, wprowadzono w pociągach specjalne przedziały „Nur Für Polen” (Tylko Dla Polaków), co było oczywistym odwróceniem sytuacji z okupowanej Polski, gdzie Niemcy wprowadzili dla siebie przedziały „Nur Für Deutsche” (Tylko Dla Niemców). Polskie patrole wojskowe sprawdzały, czy do przedziału dla Polaków nie wszedł aby jakiś Niemiec, ale jeśli Niemiec jechał razem z Polakiem, to nikt go z tego przedziału nie wyrzucał. Cały czas trwał „czarny” handel (tuż obok granica z Holandią!), w którym uczestniczyli po równo kombinatorzy polscy, niemieccy i holenderscy. To, że biznes jest międzynarodowy i antynacjonalistyczny, widać się dało gołym okiem. Na tej współpracy wyrosła niejedna fortuna. N
Między obu nacjami trwała niewątpliwie wzajemna niechęć, choć raczej na pewno nie była to nienawiść.
Po zakończeniu polskiej okupacji, Niemcy przyznawali, że Polacy zachowywali się wobec nich raczej w porządku...
Polska strefa okupacyjna w Emsland – solą w „oku” Związku Radzieckiego - bo podkreślała istnienie dwóch polskich organizmów państwowych, dwóch rządów i dwóch armii,  sobie obcych i wrogich.
Stanowiła dla Polaków alternatywę dla stworzonego przez Związek Radziecki, wasalnego państwa polskiego. Stwarzała Polakom możliwość wyboru.
Związek Radziecki domagał się od władz brytyjskich natychmiastowego zlikwidowania polskiej enklawy. Emsland
 
Winston Churchill uważał że sojusz był potrzebny obu partnerom, do czasu rozbicia III Rzeszy.
III Rzesza właśnie została rozbita, a więc co dalej? 
Wojsko Polskie, szczególnie to na Zachodzie, gdzie większość żołnierzy pochodziła z terenów obecnie zagrabionych przez Związek Radziecki, silnie antyradzieckie, wojsko mające zaplecze osobowe w ogromnej ilości Polaków w Niemczech,
-zgodził się na przyznanie Wojsku Polskiemu statusu sił okupacyjnych, bo musiał przerzucić część wojsk brytyjskich do Azji, gdzie trwała wojna z Japonią. Brytyjczycy pojechali więc do Azji, a w tym czasie Polacy mieli pilnować Niemców.
Związek Radziecki uruchomił swoich agentów w Wielkiej Brytanii -sam szef brytyjskiego kontrwywiadu, Kim Philby, był agentem ZSRR!
 
Zaczęto wywierać naciski na opinię publiczną. poprzez prasę. Ludzi zmęczonych już długoletnią wojną zaczęto straszyć następną wojną, do której jakoby dążył obecny rząd brytyjski. Styl tej propagandy był taki sam, jak w Związku Radzieckim i dlatego łatwo poznać autorów tego dzieła.
 
9 czerwca 1945 roku w prasie londyńskiej pisano : „Brytyjskie koła rządowe popierają polskich reakcjonistów, tworzących swoje „państwo” w Niemczech.
Jak donoszą, niemieckie miasta zamieniono w obozy, w których polscy faszyści gromadzą wszystkich wyswobodzonych od Niemców Polaków. Polscy awanturnicy marzą o stworzeniu bazy dla swych prowokacyjnych akcji przeciwko nowej Polsce i ZSRR”. 
 
http://d.polskatimes.pl/k/r/1/a4/a5/52f761449c5f7.jpg
 
Po odejściu Winstona Churchilla, na jesieni 1946 polscy żołnierze zaczęli opuszczać Emsland. Byli przewożeni do Wielkiej Brytanii i tam stopniowo i z wielkimi oporami następowała ich demobilizacja. Pozbawieni oparcia w wojsku, polscy cywile stali się ofiarami nachalnych nacisków brytyjskich, i niemieckich, mających zmusić ich do wyjazdu z Niemiec. Wreszcie, po trzech  latach, w roku 1948, ostatni Polacy opuścili Emsland.
10 września 1948 Niemcy, w uroczystej procesji, przy biciu w dzwony, weszli do opustoszałego Maczkowa, którego polska nazwa od razu została odrzucona -pojawiło się Haren.
Do dzisiaj powtarzany jest w Haren dwuwiersz powstały w 1948 roku: „Gott schütze unser Haren vor neuen Polenscharen”. – Boże strzeż nasze Haren przed nowymi hordami Polaków.
Wielka ewakuacja Niemców zaczęła się 19 maja 1945 roku. W Papenburgu na przykład, wysiedlono Niemców z 257 domów, ale pozwolono im pozostać w mieście i mieszkać w swoich własnych komórkach, stajniach i oborach.  W Haren, wolnym całkowicie od ludności niemieckiej, znalazło się ponad 5000 Polaków.
Jako, że w przytłaczającej większości byli to lwowiacy, lub ludzie, pochodzący z województw lwowskiego i stanisławowskiego, oficjalnie zmienili nazwę miasta z niemieckiego Haren, na Lwów!
Główne ulice miasta też uzyskały nowe nazwy, takie, jakie pamiętano ze Lwowa. A więc: Akademicka, Łyczakowska, Legionów.
 
 
Dzieje tego regionu związane są z działalnoscią misyjną Arcybiskupa Klemensa Augusta wnuka Króla Jana III Sobieskiego 
 
 

Gymnasialkirche Meppen wybudowane przez Arcybiskupa Klemensa Augusta -wnuka Króla Sobieskiego 

Dlaczego 12 kwietnia 1945  Kanadyjczycy zbombardowali  Pałac Clemenswerth   ? 

Clemenswerth Palace in Sögel 02.JPGClemenswerth3.jpg zdjęcia Clemenswerth 

Dzieje tego regionu związane są z losami żołnierzy generała Maczka

W dniu kapitulacji Niemiec, pewna część Dolnej Saksoni, tzw. Emsland u ujścia Amizy, znalazł się pod kontrolą wojsk polskich pod dowództwem generała Maczka i na tym terenie utworzona została polska enklawa nazywana polską strefą okupacyjną.
Generał Stanisław Maczek urodził się 31 marca  1892 roku na Kresach.
31 marca 1892 r w Bydgoszczy 41 rocznicę urodzin obchodził Stanisław Tomaszewski ur 31 marca 1861 r w Poznaniu wydawca ,,Dziennika Bydgoskiego ;200 razy karany za działalność ;
 
Generał Stanisław Maczek ukończył Wydział Filozofii i Filologii Polskiej na Uniwersytecie Lwowskim.
Podczas I wojny światowej został wcielony do armii austriackiej i służył na froncie włoskim. W 1918 roku wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego a w 1919-1920 roku brał udział w wojnie bolszewickiej. W 1938 roku Stanisław Maczek będąc już w stopniu pułkownika otrzymał dowództwo 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej tej jednostki z którą związał się na całe życie. Brygada ta była pierwszą jednostką tworzących się nowych sił pancernych Wojska Polskiego.
Jednostka ta pod dowództwem pułkownika Maczka stała się chlubą całej polskiej armii
We wrześniu 1939 roku dowodząc tą brygadą w składzie armii Kraków stawiał zacięty opór przeważającym siłom wojsk hitlerowskich na południu Polski.
8 września 1939 r  o świcie wojska 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej rozpoczęły marsz z Radomyśla do rejonu w okolice Rzeszowa po osi: Radomyśl-Mielec-Kolbuszowa-Głogów.
19 września 1939 r po ataku wojsk sowieckich na Polskę wojska pułkownika Maczka przekroczyły granicę węgierską kończąc walki w obronie Polski i nie dając się pobić Niemcom
. Po internowaniu na Węgrzech Stanisław Maczek przedostał się do Francji, i tam na nowo (już w stopniu generała), formował 10 Brygadę Kawalerii Pancernej.
Po klęsce Francji w przebraniu Araba przedostał się do Maroka, a stamtąd przez Portugalię do Wielkiej Brytanii gdzie ponownie tworzył 10 Brygadę Kawalerii Pancernej która w 1942 roku została przekształcona w 1. Dywizję Pancerną.
Dywizja ta  przystąpiła do walk 1 sierpnia 1944 roku biorąc udział w inwazji Francji. Po dziesięciu dniach niezwykle ciężkich i krwawych walkach wzięła do niewoli ponad 5 tysięcy jeńców i zniszczyła kilkadziesiąt czołgów oraz wiele sprzętu niemieckich dywizji pancernych. 
Pod Falaise w miejscowości Langannerie jest polski cmentarz wojenny gdzie pochowani są żołnierze gen. Maczka którzy polegli w tej fazie walk. Pochowany jest tam także dowódca plutonu wachmistrz Karol Walczak z Wadowic Górnych, który zginął 5 września 1944 r. w Wittes (Francja).
1 dywizja Pancerna dalej walczyła na kieunku belgijskim, zdobywając liczne miasta Ypres, Passchendale, Roulers, Thielt. Na polskim cmentarzu wojennym w Lommel pochowany jest kolejny mielczanin szeregowy Jochnowicz Jakub który zginął 14.10.1944 r. w miejscowości Baare-Nassau. Kolejny ważny etap na szlaku bojowym to Breda w Holandi. Tutaj dywizja poniosła największe straty. Gen. Maczek uważał Bredę za swoje szczytowe osiągnięcie strategiczne. Później poprosił , by pochowano go na polskim cmentarzu wojennym co też uczyniono. Na cmentarzu w Bredzie pochowany jest Śliz Jakob z Nienadówki (pow. Kolbuszowa), który zginął w Bredzie 30.10.1944 roku. Ostatni etap kampanii to niemieckie Wilhelmshaven, gdzie poddało się generałowi Maczkowi dowództwo twierdzy i bazy Kriegsmarine, floty „Ostfrisland” i wiele dywizji piechoty. Łupem Polaków padło 3 krążowniki, 18 U-Bootów, 205 mniejszych okrętów wojennych oraz olbrzymia ilość dział, amunicji i zapasy żywnościowe. Koniec wojny zastał żołnierzy generała Maczka w Dolnej Saksoni w tzw. Emslandzie u ujścia Amizy.
Na terenach tych przebywało, poza armią, wielu Polaków. Już w roku 1939 znalazło się tu 10.000 polskich jeńców wojennych i od 1942 roku lokowano tu także wielu jeńców cywilnych i robotników przymusowych. Wreszcie w grudniu 1944 ulokowano w obozie w Oberlangen 1.700 kobiet, uczestniczek powstania Warszawskiego.
 
W sumie w maju 1945 r. na terenie tym przebywało około 30.000 Polaków uwolnionych z obozów i 18.000 polskich żołnierzy. Teren ten obejmował 6500 km² z miastami Papengurn, Meppen, Lingen i Cloppenburg w Dolnej Saksoni i czasowo Leer we Fryzji Wschodniej. Problem tych polskich uchodźców tzw. DPisów (Dsplaced Persons) postanowiono rozwiązać na wzór stosowany przez Niemców w Polsce. Wyznaczono jedno miasteczko, dano mieszkańcom nakaz wyniesienia się i umieszczono tam Polaków. I tak powstał najpierw Lwów, przemianowany wkrótce na Maczków po wizycie Bora-Komorowskiego oraz Kacperkowo. Lwów-Maczków to przemianowane Haren którego mieszkańcy otrzymali nakaz wyniesienia się do 20 maja, a miasteczko miało być puste 28 maja. Otrzymali siedem dni na wyniesienie się, decyzja więc niezwykle łagodna jak na owe czasy. Kacperkowo to przemianowana 27 maja 1945 miejscowość Neuvrees. W miejscowości Haren opróżniono 514 domostw, usunięto około 1000 rodzin, które przeniosły się do okolicznych wsi. Prawo pozostania w mieście miał tylko burmistrz i siostry zakonne zatrudnione w szpital Św. Franciszka. Opróżnione mieszkania zostały zajęte przez około 5.000 Polaków. Natychmiast zorganizowano polską administrację, powstała rada miejska z polskim burmistrzem, ulice otrzymały polskie nazwy, powstały polskie szkoły, kino, aż dwa teatry, polska parafia, założono Związek Szkół Polskich, który koordynował polskie szkolnictwo we wszystkich zachodnich strefach okupacyjnych. Polska enklawa rozwijała się bardzo dynamicznie. W samym tylko czerwcu zawarto 82 małżeństwa, a łącznie przez czas istnienia polskiej enklawy urodziło się tu 489 dzieci. Kiedy jednak sytuacja polityczna Europy zmieniła się, wzrosły naciski na repatriowanie Polaków, istnienie enklawy polskiej stało się polityczną zadrą. Część mieszkańców wróciła do Polski, większość rozsypała się po całym świecie. Lwów- Maczków przestał istnieć w 1948 i 10 września Niemcy uroczyście powrócili do swoich domostw. Wspaniały szlak bojowy Dywizji generała Maczka dał nam jedyną swego rodzaju satysfakcję historyczną kiedy to Polacy faktycznie okupowali terytorium niemieckie nie mające najmniejszego związku z Polską czy ze Słowiańszczyzną a wkład w tym mieli także mielczanie. Przez długi czas nie mogli Niemcy zapomnieć tego przesiedlenia (co innego przesiedlać innych, a co innego być przesiedlanym...). Z czasem jednak sprawy się unormowały, rany zabliźniły. W roku 1989 zorganizowano spotkanie byłych jeńców wojennych z Oberlangen, a w sześć lat później powstałe Centrum Informacyjne zaprosiło byłych maczkowian na wspólne spotkanie. Pretensje zostały zażegnane dla dobra wszystkich zainteresowanych. W tym roku w marcu Centrum Informacyjne w Papenburg (tutaj mieści się muzeum poświęcone polskiej enklawie) zorganizowało po raz kolejny wystawę prezentująca historię powstania polskiej enklawy. Znamienne jest także coraz częstsze pojawianie się tematu maczkowian w lokalnej prasie. Nie tak dawno Emsland Kurier zamieścił ciekawy artykuł o więźniarkach z obozu w Oberlangen i o ich przeżyciach wojennych. Artykuł w pozytywnych słowach opisywał odwagę powstańców warszawskich i koszty jakie musieli oni ponieść walcząc o niepodległość. Dla tych kobiet obóz w Oberlangen, pomimo ekstremalnych warunków życia był w porównaniu z piekłem powstania warszawskiego pewnego rodzaju ulgą.
 
Dziennik Die Zeit zamieścił 7 lipca  2007 r artykuł pod znamiennym tytułem ,,Gdy Haren był Maczkowem”.
Podaje rzetelne informacje na temat tego epizodu w historii Emslandu i wspomina nawet żartobliwie o polskim ,,Baby-Boom” w efekcie spotkania żołnierzy gen. Maczka z więźniarkami z Oberlangen, dodając przy tym wzmiankę o kolejnym czynniku, który zbliżał Polaków w Haren. Otóż w 1946 miała tam miejsce powódź, która sięgała aż do poziomu pierwszego piętra, co niewątpliwie zbliżało ludzi ściśniętych na ,,pięterku”. Ta sama powódź przyczyniła się do pewnego brzemiennego w skutkach nieporozumienia. Powracający do Haren Niemcy zastali miasto mocno zniszczone co zrzucili na ,,polnische Wirtschaft” czyli na stereotypową polską niedbałość i niegospodarność, zapominając o negatywnych skutkach prawie dwumetrowej powodzi.
 Polacy w Haren pozostawili po sobie wiele śladów. I tak w księdze parafialnej do dziś widnieje 110 polskich pogrzebów i 289 ślubów.
Do dziś żyje na świecie 475 ludzi, którzy mają w dowodzie wpisane miejsce urodzenia Maczków- czyli w miejscu, którego nie sposób już znaleźć na mapie. 
  Lwów  ,,Maczków ,,Skrawek Polski w Niemczech czytaj 
Przebywających na terenie Emslandu Polaków alianci nazywali dipisami (od skrótu DPs, czyli displaced persons). W ten sposób opisywano osoby wyrwane z dotychczasowego miejsca pobytu. Od maja do sierpnia 1945 r. repatriowano ok. 6 mln dipisów, głównie z Europy Zachodniej oraz – najogólniej pojętego – ZSRR. 
W polskiej strefie okupacyjnej znalazły się miasta Papenburg, Lingen, Cloppenburg i Meppen, a także Leer, niewielka miejscowość w graniczącej z Holandią Fryzji Wschodniej. Cały teren obejmował w sumie 6,5 tys. km kw.- szacuje liczbę Polaków przebywających latem 1945 r. nad Ems na 60 tys., . W trybie przyspieszonym zorganizowano 15 obozów dla polskich repatriantów oraz pięć obozów dla jeńców wojennych. Tymczasem wieść o skrawku „niepodległej Polski” rozeszła się lotem błyskawicy po całej Europie. Ku Dolnej Saksonii ruszyło wielu Polaków.
 
. „Na początku nasza sytuacja zmieniła się o tyle, że esesmanów zastąpili alianci”, podsumował w 1971 r. sytuację pisarz Tadeusz Nowakowski, który spędził po wojnie dwa lata nad Ems.
 

Wyjątkowi mieszkańcy

Maczków zawdzięcza niezwykły rozwój w latach 1945-1948 fortunnemu dobraniu się właśnie tych wyjątkowych ludzi. Polskim okresem na terytorium Niemiec zachłysnęli się najdynamiczniejsi przedstawiciele naszej inteligencji. Tadeusz  Nowakowski w 1952 r. wspominał z nutą nostalgii na antenie Radia Wolna Europa: „Rosnąca liczba panien i kawalerów była powodem nieustającej fali ślubów”. Rzeczywiście w ciągu trzech lat czterech polskich kapłanów udzieliło 289 ślubów i przeszło 500 chrztów. W samym Maczkowie dzieci urodziło się aż 490. Wiele z nich nadal żyje, mając paszport z miejscem urodzenia, którego nie znajdziemy już na żadnej mapie Europy.

10 wrzesnia patronują nam 
 
 
1874 – Papież Pius IX ogłosił encyklikę Non Expedit, o zakazie udziału katolików w polityce państwa włoskiego.
1898 – W Genewie została zasztyletowana przez włoskiego anarchistę żona cesarza Austrii Franciszka Józefa I, Elżbieta Bawarska.
1938 – Uformował się tzw. Wielki Huragan, który na terenie Nowej Anglii zabił w następnych dniach co najmniej 682 osoby.
 

10 wrzesnia 1939 

Kapitulacja załogi kpt. Władysława Raginisa po obronie Wizny.
Na rynku w Rawie Mazowieckiej Niemcy rozstrzelali 43 osoby.
Pierwsza zbiorowa egzekucja 13 Polaków w Krakowie.
Prymas kardynał August Hlond został ranny podczas nalotu na stację kolejową w Siedlcach.
Rozpoczęła się obrona Jarosławia.
W Bydgoszczy w ulicznych egzekucjach Niemcy rozstrzelali ponad tysiąc osób.
We wsiach Teresin i Mszadla koło Skierniewic zginęło około 150 osób.
We wsi Dęborzeczka pod Opocznem zginął generał-major Ordnungspolizei Wilhelm Fritz von Roettig, pierwszy generał poległy w czasie II wojnie światowej.
Wojska niemieckie zajęły Poznań.
Zakończyły się bitwy: pod Nowogrodem i pod Łomżą.
 
1939  Kanada wypowiedziała wojnę III Rzeszy.
1941 – 192 osoby zginęły w trzęsieniu ziemi w tureckiej prowincji Wan.
1942-niemiecka 6. Armia rozpoczęła oblężenie Stalingradu.
1943-Rozpoczęła się niemiecka okupacja Albanii.
1943 -Wojska niemieckie zajęły Rzym.
1943-W trzęsieniu ziemi w japońskim mieście Tottori zginęło 1190 osób.
1944 – Wojska alianckie wyzwoliły Luksemburg.
 
1952-W Luksemburgu kanclerz RFN Konrad Adenauer i minister spraw zagranicznych Izraela Mosze Szaret podpisali niemiecko-izraelski układ o odszkodowaniach dla ofiar Holocaustu.
1944 – 41. dzień powstania warszawskiego: walki powietrzne samolotów radzieckich i niemieckich.
1946 – Napad UPA na Łodzinę, Hłomczę i Witryłów.
1967 – Prymas kardynał Stefan Wyszyński koronował obraz Matki Boskiej Gietrzwałdzkiej.
 

Uchwała Rady Miejskiej w Bydgoszczy

nr VI/36/90

z dnia 10 września 1990

 

Rada Miejska w Bydgoszczy uchwala, co następuje;Nadać nazwy;ulicom w jednostce C-4 w Fordonie…………..Stanisława Tomaszewskiego ( mój dziadek )

Uzasadnienie;Stanisław Tomaszewski ( 1865 – 1935 ) w r.1891 założył drugą polska drukarnię w Bydgoszczy. Wydawał polskie czasopisma likwidowane przez zaborców. Wznawiał je pod innymi tytułami. Zajmował się też kolportażem.W ciągu 14 lat miał 200 procesów wytoczonych mu przez zaborców za „przestępstwa prasowe”W r.1902 wyjechał z z Bydgoszczy do Krakowa.

 

Stanisław Tomaszewski ur 31 marca 1861 r w Poznaniu był inicjatorem  powstania pierwszej polskiej gazety w Bydgoszczy.

Po stworzeniu odpowiedniego zespołu współpracowników 1 października 1891 roku zaczął wydawać "Straż Polską,,- polsko-katolicką gazetę ludową". Co dwa tygodnie do gazety dołączano "Polskie Abecadło czyli Gazetkę dla Dzieci".Energii i funduszy starczyło Tomaszewskiemu na cztery lata.W roku 1894 gazeta przestała się ukazywać. Tomaszewski nie dawał jednak za wygraną. Kolejna próbę podjął w roku 1898. "Gazeta Bydgoska - dziennik reprezentujący polityczny ruch drobnomieszczański" w okresie swej świetności miał  1400 stałych abonentów.W Bydgoszczy mieście liczącym wówczas ok. 50 tys. mieszkańców, w tym ok. 10 tys. Polaków, uznać należy za sukces. Niestety, i tej gazecie nie było dane trwać dłużej niż cztery lata.Tomaszewski splajtował r roku 1902. Periodyki te nie utrzymały się  długo wskutek kar pieniężnych, szykan i pozwów sądowych wytyczonych przez władze pruskie. Niezrażony przystąpił natychmiast do wydawania kolejnego tytułu.W kooperacji z poznańskim "Głosem Wielkopolskim" stworzył "Dziennik Bydgoski" gazeta wydawana przez Stanisława Tomaszewskiego od 1902 r. przetrwała 2 lata, po czym została wykupiona przez Niemców, a wydawca uwięziony.Wydany przez niego Śpiewnik »Harfiarz« z „Marszem kaszubskim” został objęty konfiskatą w obrębie państwa ruskiego i niemieckiego i przeznaczony do zniszczenia.Do takiego wyroku przyczyniły się też: »Cześć polskiej ziemi« oraz »Wezwanie do broni«.Sprawę przekazał pierwotnie naczelny prokurator w Gdańsku do Poznania, ponieważ zeznania organisty Szulcy wyraźnie wskazywały Poznań jako miejsce zamieszkania wydawcy tej – drukowanej w Tarnowie – książki.  Szczegółowszy wywiad uzupełnił nieco te skąpe wiadomości i wyjawił, że oskarżony już przed 9 laty wyjechał do Krakowa.

Utwór »Cześć polskiej ziemi« przez lata przesądzał o losie wielu śpiewników. Na trzy miesiące więzienia skazano właściciela drukarni w Bydgoszczy, Stanisława Tomaszewskiego, który ułożył i ogłosił »Zbiór pieśni polskich«, z tekstami wcześniej zakazanymi przez trybunał: »Boże coś Polskę«, »Jeszcze Polska nie zginęła« i »Cześć polskiej ziemi«  Prześladowany za swoja działalność patriotyczną przez Prusaków musiał zamknąć drukarnię i opuścić Bydgoszcz.Zostawił po sobie memento: „Mój Boże - 9 lutego 1904 roku stanąłem po raz dwusetny przed pruskim sądem. To mój smutny jubileusz. Przez czternaście lat męki zapłaciłem 6.300 marek kary” 

 13 grudnia 1899  Bydgoszcz    Wieści z Fryderykowskiej czytaj

„Prawdą a Bogiem!”, czyli czym żyli bydgoszczanie w środę, 13 grudnia 1899 roku

najstarszą polską gazetą wydawaną w Bydgoszczy była „Straż Polska” (pierwszy numer 1 października 1891 roku). Po upadku tego tytułu pojawiła się „Gazeta Bydgoska”.Pierwszy numer ukazał się 1 stycznia 1898 roku.Dotarliśmy do 286. numeru „Gazety Bydgoskiej”, będącego w posiadaniu znanego poety i kolekcjonera Wojciecha Banacha. Na winiecie, poza tytułem, widnieją hasła: „Prawdą a Bogiem!”, „Wolność, Równość, Braterstwo” oraz rycina przedstawiająca Stare Miasto......Jest też informacja, że „Drukarnia i ekspedycya „Gazety Bydgoskiej” znajduje się przy ul. Fryderykowskiej nr. 46”.  to dzisiejsza Długa, nr 17 ..O czym dowiedzieli się bydgoszczanie w środę, 13 grudnia 1899 roku? Na pierwszej stronie porcja „Wiadomości wojennych” - z frontów wojny burskiej. W „Wiadomościach politycznych” tekst następujący: „Wreszcie doczekaliśmy się zniesienia zakazu łączenia się towarzystw politycznych”. „Na ostatniej stronie znalazła się informacja: „Za druk i redakcyą odpowiedzialny Stanisław Tomaszewski w Bydgoszczy”. Stanisław Tomaszewski wydawał wcześniej również „Straż Polską”. Starał się przeciwstawiać germanizacji. Na łamach apelował: „Uczmy dzieci czytać i pisać po polsku!”. Jak podaje „Historia Bydgoszczy”, „Gazetę Bydgoską” wydawał do 1901 roku, kiedy to sprzedał tytuł i pozostał w Bydgoszczy jako przedstawiciel ukazującej się już w Poznaniu gazety. W marcu 1902 roku nowy właściciel zawiesił wydawanie „Gazety Bydgoskiej”.

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack