A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

Wersal Polscy Królowie wrzesień 2015

 

 

5 wrzesnia 1725 r  uroczystosci ślubne Króla   Ludwika XV i Marii Leszczyńskiej( praprawnuczki wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego )-zgromadziły potomków Polskich Królów  Jagielonów-Sobieskich -Leszczyńskich 

wnukowie Sobieskiego -krewni Króla Ludwika XV)

Historia Królowej Francji  Marii Leszczyńskiej ur 23 czerwca 1703 r w Trzebnicy -pochodząca z królewskiego rodu jest mało znana Historia Króla Polski Stanisława Leszczyńskiego jego żony Katarzyny Opalińskiej -Leszczyńskiej , jak Marii Leszczyńskiej jest  wyrzutem sumienia zwolenników rządów saskich wieku XVIII. Oboje bowiem zostali przez saskiego (niemieckiego) króla Augusta II ( wnuka Króla Danii rówieśnika Króla Polski Jana Kazimierza -Fryderyka III )i ich popleczników wygnani z Rzeczpospolitej za to,że Stanisław Leszczyński odważył się być uczestnikiem konfederacji wielkopolskiej 1702 roku, zamienionej następnie na konfederację warszawską.Jako uczestnik tej konfederacji, sprzeciwił się Stanisław i jego ojciec Rafał, nieroztropnym dla Rzeczypospolitej rządom króla Sasa, z uwagi na fakt, że August II – król Polski -uzurpator, sprzeniewierzył się pactom conventom i wbrew woli Narodu polskiego sprzymierzył się z Piotrem I Carem Rosji, a następnie wypowiedział wojnę Szwecji o Inflanty,w sytuacji gdy w Rzeczypospolitej pamiętano jeszcze czasy potopu szwedzkiego 1655 roku i ledwie co zawarto w 1699 roku pokój karłowicki z odwiecznym wrogiem - Turcją.Poprzez splot okoliczności, m.in. wynikających z porwania w 1704 r przez króla braci Sobieskich,Stanisław Leszczyński został w 1704 wybrany królem Polski na miejsce zdetronizowanego Augusta II. Niestety z powodu klęski protektora - Króla Szwecji Karola XII pod Połtawą w bitwie z Carem Piotrem I, Stanisław Leszczyński w 1709 roku musiał uchodzić z Rzeczypospolitej przed powracającym z Saksonii Augustem. 

W sytuacji gdy w Rzeczypospolitej, od 1696 roku rządzili kolejno dwaj królowie sascy, doprowadzając w konsekwencji kraj do pełnej zaleŜności od Rosji i w konsekwencji do upadku, kwiat Narodu polskiego musiał emigrować. Stąd Maria Leszczyńska została Królową Francji jako wygnaniec, a Stanisław Leszczyński, mimo dwukrotnego wyboru na króla Polski, jako wygnaniec został w 1736 roku księciem Lotaryngii i Baru.
Zyciorys Marii i Stanisława i Katarzyny  jest to memento dla potomnych, by umieć dostrzec majzacniejszych Obywateli Rzeczypospolitej, a nie zmuszać ich do emigracji. 
 
Królowa Polski  Katarzyna Opalińska -Leszczyńska ,matka Królowej Marii -jedynaczka Zofii i Jana Karola Opalińskich przyszła na świat 13 października 1680 roku w Poznaniu była  bardzo  bogata. (wieku 15 lat odziedziczyła po ojcu około 60 miast i 150 wsi)
Ślub magnackich dzieci odbył się w maju 1698 roku w Krakowie. Rok później przyszła na świat ich pierwsza córka Anna, zaś 23 czerwca 1703 roku w Trzebnicy Maria – późniejsza królowa Francji.W 1705 roku nadszedł  czas koronacji. Przygotowania wspierała Szwecja. Karol XII kazał warszawskim złotnikom zrobić korony, berła i jabłka, gdyż wcześniej sprzymierzeńcy Augusta skradli i wywieźli insygnia królewskie na Śląsk.-papież Klemens XI zabronił wszystkim biskupom uczestniczenia w uroczystości, która miała miejsce 4 października 1705 roku w kolegiacie św. Jana w Warszawie. Katarzynę do koronacji prowadził szwedzki generał Graff Horn. Samej intronizacji dokonał arcybiskup lwowski Konstanty Zieliński. Leszczyński wystąpił w staropolskim stroju z purpurowym płaszczem podszytym srebrem, a Katarzyna ubrana była w srebrną suknie, gęsto zdobioną diamentami.Niestety po ceremonii, uroczystych balach i przyjęciach pojawiło się zagrożenie ze strony Augusta II.
Katarzyna na polecenie męża wyjechała wraz z córkami i teściową. Przez najbliższe dwa lata  pomieszkiwały we Wrocławiu, Lesznie Rydzynie i Poznaniu, a następnie udały się do Torunia, Fromborka oraz Szczecina, który należał w tym czasie do Szwecji. Katarzyna spędzała ten trudny czas, wychowując córki i oddając się gorliwej modlitwie w otoczeniu szwedzkich protestantów.Dla Katarzyny był to trudny czas, gdyż w 1717 roku umarła jej córka Anna, co sprawiło, iż stała się jeszcze bardziej zamknięta
31 marca 1725 roku skierowano do Stanisława prośbę o  rękę.ich córki  .Decyzja ta znacznie podniosła status Leszczyńskich jako przyszłych teściów króla Francji. 
Ślub odbył się 15 sierpnia 1725 roku w Strasburgu. Marię poprowadzili do ołtarza rodzice.
Główne uroczystości ślubne miały miejsce 5 września 1725 r w Fontainebleau, ale niestety Leszczyńscy nie mogli w nich uczestniczyć
W uroczystościach brali udział 4  wnukowie Króla Jana III Sobieskiego ( spokrewnieni przez ojca Maxymiliana Emmanuela z panem młodym Królem  Ludwikiem XV)
synowie Teresy Kunegundy Sobieskiej -Wittelsbach patrz
 
Karol VII Albrecht (1697-1745), Święty Cesarz Rzymski w latach 1742–1745,
Ferdynand Maria Innocenty (1699-1738),
Klemens August (1700-1761),
Jan Teodor (1703-1763),
 
Królowa Katarzyna z Opalińskich (1680–1747) nigdy nie czuła się dobrze na ziemi francuskiej,wciąż pragnęła powrotu do kraju,
W ostatnich trzech latach jej życia  księżna Lotaryngii myślała już tylko o powrocie do Polski. 19 marca 1747 r. polska królowa zmarła .We wszystkich kościołach księstwa dzwony biły przez czterdzieści dni,
Pochowano ją w nowym kościele Notre Dame de Bonsecours w Nancy, gdzie król Stanisław zbudował kryptę.  Pomimo poważnej dewastacji świątyni podczas rewolucji 1789 r. i sprofanowania królewskich grobów, nagrobek królowej Katarzyny pod wschodnią ścianą wciąż można podziwiać. Usytuowany w niszy, w partii centralnej przedstawia zmarłą w pozie klęczącej na sarkofagu, prowadzoną przez Anioła do nieba.
 
 Dowodził  w 1621 wojskami koronnymi i litewskimi w bitwie pod Chocimiem .W 1625 został wojewodą ruskim, w 1638 krakowskim, a w 1647 r. otrzymał od cesarza Ferdynanda III tytuł książęcy.
Był najpotężniejszym magnatem w Małopolsce, był też szczodrym dobrodziejem kościołów.Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa ruskiego w 1632 roku
Fundacje
klasztor i kolegium pijarów w Podolińcu na Spiszu.
Inicjator rozbudowy zamku w Łańcucie i pierwszy z tego rodu pan na Łańcucie. Wybudował tam też potężne fortyfikacje bastionowe.
rozbudowa zamku w Nowym Wiśniczu
klasztor i kościoła Karmelitów Bosych w Nowym Wiśniczu
kościół parafialny w Nowym Wiśniczu
kaplica św. Karola Boromeusza w kościele pw. Dziesięciu Tysięcy Męczenników w Niepołomicach
kościół w Berdyczowie
rozbudowa zamku w Sandomierzu (zachował się barokowy portal z herbem Szreniawa)
przebudował w stylu barokowym Willę Decjusza w Krakowie
rezydencja w Kolbuszowej
kościół w Szczepanowie
 syn Anny Branickiej  córki starosty Niepołomic Grzegorza Branickiego fundatorki klasztoru dominikanek na Gródku w Krakowie wraz z kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej 
Śnieżne  i Stefana Lubomirskiego  jednego z fundatorów klasztoru kamedułów na Bielanach pod Krakowem.
Jean-Baptiste van Loo, Portret Marii Leszczyńskiej, Warszawa, Zamek Królewski w Warszawie, depozyt w Muzeum Państwowym Pałaców w Wersalu i w Trianon

 

Kalendarium życia Marii Leszczyńskiej, 43 lata królowej Francji czytaj 
 
1698 Ślub w Krakowie Katarzyny Opalińskiej i Stanisława Leszczyńskiego, rodziców Marii.
Młodzi małżonkowie zamieszkali w Rydzynie.
1699 Urodziła się Anna, starsza siostra Marii.
1699 Stanisław Leszczyński został wojewodą poznańskim.
1703  Trzebnica  Urodziła się Maria jako druga córka Katarzyny Opalińskiej i Stanisława Leszczyńskiego.
1704 Elekcja na króla Polski Stanisława Leszczyńskiego. Maria została polską królewną.
1704 – 1705 Pobyt w Elblągu.
1705 Koronacja Stanisława Leszczyńskiego i jego żony Katarzyny z Opalińskich w kolegiacie św. Jana w Warszawie.
1706 Królowa Katarzyna Opalińska z córkami przebywa w Toruniu, Fromborku, Braniewie w Prusach Królewskich.
1707 Pobyt w Poznaniu, Rydzynie, Lesznie.
 
1707-13  grudnia  Kraków objawienie się Jezusa Miłosiernego
Kopia obraz Jezusa Miłosiernego z najstarszego Koscioła Bożego Miłosierdzia  w Krakowie patrz
Objawienie miało związek z panującą w Krakowie w latach 1707-08 zarazą tyfusu, która pochłonęła prawie 20 tys. ofiar. 
13 grudnia 1707 r., gdy zatrwożeni zakonnicy odmawiali Litanię do Imienia Jezus - w klasztorze bowiem od października do listopada 1707 r. zmarło 5 kapłanów i 3 braci - o. Jakubowi Mikowskiemu ukazał się Pan Jezus w postaci,j na obrazie nazwanym Misericordia Domini - Miłosierdzie Boże. Po zakończeniu litanii Zbawiciel powiedział trzykrotnie: „Dosyć, dosyć, dosyć!”. Zaraza zaczęła wtedy ustępować, a zakonnicy odważnie posługiwali chorym, nie zapadając już na śmiertelną chorobę. patrz
Sanktuarium sw Kazimierza 
 
------------------------------------------------------------------------
 
1708 Maria na zawsze opuściła terytorium Rzeczypospolitej Obojga Narodów, wyjechała do Szczecina na Pomorze, które należało od 1630 do Szwecji.
1709 -6 czerwca Kraków umiera siostra Nimfa Kazimiera Suchońska  ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saria w Krakowie dokonała aktu ofiary ze swego życia za Ojczyznę i Zakon. W jednym z widzeń Chrystus, któremu się poświęciła bez reszty, przekazał jej  prorocze słowa. „Ojczyzna Twoja w dwudziestym wieku dopiero powstanie do bytu częściowo, a zaś w całości i wielkiej ozdobie w czas jakiś potem, jeżeli przykazań moich strzec będziecie pilnie, zostając w posłuszeństwie namiestnikowi memu; jeżeli rozsławiać będziecie wśród niewiernych moje imię, to i ja Ojczyznę Twoją błogosławić i rozszerzać będę”. Nimfa Kazimiera Suchońska, urodzona w  12 wrzesnia 1688 r., w  Krakowie już za życia otoczona była czcią.Obecnie łaskami słynący krucyfiks, który przemówił do Nimfy, znajduje się w kościele św. Tomasza w Krakowie, tamże jest portret prorokini, której wizje się spełniły.( usunięty w 2003 r)
 
1711 Pobyt w Stralsundzie na Pomorzu.
1711 Wyjazd do Szwecji. Pobyt w Karlskronie, Svaneholm, Kristianstad, Medevi, Wadstenie,
Sztokholmie.
1714 Pobyt Leszczyńskich w Stralsundzie na Pomorzu.
1714 Leszczyńscy osiedlili się w Księstwie Dwóch Mostów w Nadrenii, dziedzictwie Karola XII. Stanisław zbudował pałacyk Tschifflik.
1 wrzesnia 1715 Śmierć Ludwika XIV króla Francji, jego następcą został jego prawnuk, pięcioletni Ludwik XV, nazywany ukochanym (bien aimé) a Francją rządzi w latach 1715 – 1723 regent Filip Orleański.
1717 Umarła starsza siostra Marii, Anna i została pochowana w Gräfinthal, wyjazd Leszczyńskich z Księstwa Dwóch Mostów.
1718 Pobyt rodziny Leszczyńskich w Landau.
1719 Leszczyńscy wyjechali do Wissembourga w Alzacji. Schronienia tego udzielił im francuski regent Filip Orleański. Tu Maria przeżyła pierwszą miłość do pułkownika de Courtenvaux.
1723 Wyjazd do Badenii w związku z planowanym ślubem z następcą tronu Badenii, odwołanie ślubu.
1724 Plany ślubu Marii i Ludwika Henryka Burbon, który po śmierci regenta Filipa Orleańskiego w grudniu 1723 r. został pierwszym ministrem. W tym czasie jego kochanką była piękna i ambitna markiza de Prie (Jeanne Agnès Berthelot de Pléneuf), która wraz z nim rządziła Francją.
1725 Podczas choroby Ludwika XV Rada Królewska za namową Ludwika Henryka Burbona-Condé podjęła decyzję o odesłaniu narzeczonej króla, sześcioletniej Marianny Wiktorii Burbon, infantki hiszpańskiej i zapewnieniu jak najszybciej ciągłości dynastii. Maria Leszczyńska znalazła się na liście 99 księżniczek – kandydatek na żonę Ludwika XV. Markiza de Prie i Ludwik Henryk Burbon- Condé ostatecznie wybrali kandydaturę Marii Leszczyńskiej.
1725 Ślub Marii Leszczyńskiej z Ludwikiem XV królem Francji w Fontainebleau poprzedzony ślubem per procura 15 sierpnia 1725 r w Strasburgu.
1725 Maria zajęła apartament królowej w Wersalu, a w grudniu otrzymała Menażerię – mały pałacyk przy Wielkim Kanale, również poprzednio należący do zmarłej matki Ludwika XV. Nastąpiły pierwsze przeróbki tego apartamentu, m.in. wydzielenie Salonu Muzycznego będącego jednocześnie Salonem Gier z Salonu Pokoju.
1726 Pierwszym ministrem Ludwika XV został kardynał André Hercule de Fleury, główny nauczyciel i doradca Ludwika XV, autor reform wewnętrznych we Francji. Wcześniej w 1725 r. królowa dała się wciągnąć w dworską intrygę zainicjowaną przez markizę de Prie przeciwko kardynałowi, co nie spodobało się królowi i kardynałowi.
1727 Narodziny w Wersalu pierwszych dzieci Ludwika XV i Marii – córek bliźniaczek Ludwiki Elżbiety, późniejszej księżnej Parmy i Anny Henryki (Madame Seconde).
1727 Zakończenie przebudowy Menażerii w Wersalu, miejsca odpoczynku królowej, gdzie nie obowiązywała sztywna etykieta.
1727 Dodanie balkonu, później przerobionego na taras do prywatnego apartamentu królowej w Wersalu wychodzącego na mały dziedziniec.
1728 królowa kazała włączyć do swojego prywatnego apartamentu w Wersalu apartamenty księcia Burgundii. Przebudowę projektowali architekci Robert de Cotte i Ange-Jacques Gabriel.
1728 28 lipca – narodziny córki Ludwiki Marii (madame Troisième).
1728 4 października – uroczysty wjazd Marii do Paryża.
1728 wizyta królowej w Vaux le Vicomte.
1729 Narodziny delfina Ludwika Ferdynanda.
1730 Narodziny drugiego syna, Filipa Ludwika, księcia Andegawenii (d’Anjou).
1732 marzec – narodziny córki Marii Adelajdy, po śmierci siostry nazywanej Madame Troisième.
1732 maj – pielgrzymka Marii do Chartres.
1733 10 lutego – śmierć trzeciej córki, Ludwiki Marii.
1733 17 kwietnia – śmierć drugiego syna, księcia Andegawenii.
1733 11 maja – narodziny córki Marii Ludwiki Teresy Wiktorii Ludwiki (Madame Quatrième).
1733 12 września – ponowna elekcja Stanisława Leszczyńskiego, potem ucieczka przed wojskami rosyjskimi i saskimi do Gdańska. Interwencja w Gdańsku francuskiego korpusu pod wodzą Ludwika de Plélo.
1733 Stanisław Leszczyński pisze ”Głos wolny wolność ubezpieczający”, wydany w 1748 r.
1734 27 czerwca – ucieczka króla Stanisława Leszczyńskiego w przebraniu z Gdańska do Prus.
1734 17 lipca – narodziny córki Zofii Filipiny.
1736 27 stycznia – Stanisław Leszczyński zrzekł się korony w Królewcu, następnie powrócił do Francji i spędzał dużo czasu z córką.
1736 16 maja – narodziny córki Marii Teresy Felicyty (Madame Sixième).
1737 Urodziła się Ludwika Maria, 10 ostanie dziecko Ludwika XV i Marii, późniejsza karmelitanka w Saint Denis.
1737 Ukończenie przebudowy sypialni w Wielkim Apartamencie Królowej w Wersalu
1725 Ustawienia łoża paradnego z cyframi króla i królowej oraz 4 medaliony z cnotami królowej (miłosierdzie, szczodrość, wierność i roztropność). Na supraporcie pt. „Chwała spływająca na królewskie dzieci” został przedstawiony delfin Ludwik Ferdynand i jego najstarsze siostry Madame Elizabeth i Madame Henriette
1738 Pokój wiedeński: Ludwik XV zagwarantował sankcję pragmatyczną. Stanisław Leszczyński zostaje dożywotnim władcą Lotaryngii, przyznano mu tytuł króla Polski, zwrócono dobra odebrane w 1714 r. Burbonowie hiszpańscy uzyskali Królestwo Neapolu z Sycylią, Austria otrzymała Toskanię.
1738 16 czerwca – wywiezienie 4 córek (Wiktorii, Zofii, Teresy i Ludwiki) do opactwa Fontervauld.
1743 Śmierć kardynała André Hercule de Fleury, głównego nauczyciela i doradcy Ludwika XV, autora reform wewnętrznych we Francji.
1742  12 luty Franfurt am Main -koronacja Cesarza Karola VII przez jego brata Arcybiskupa Klemensa Augusta 
wnukowie Sobieskiego byli goscmi na ślubie  Króla  Ludwika XV i Marii Leszczyńskiej 
 
 
1744 Choroba Ludwika XV w Metz podczas wojny o sukcesję austriacką. Nawrócenie króla i zerwanie romansu-, przyjazd do Metzu królowej.
1744 Śmieć córki Marii Teresy Felicyty.
1745 Ślub delfina Francji z Maria Teresą Raffaellą Hiszpańską.
1745 Początek romansu Ludwika XV z  markizą Pompadour.
1746 Śmierć pierwszej żony delfina Marii Teresy Rafaelli.
1747 Ślub delfina z Marią Józefą, ks. saską i polską królewną w Wersalu, poprzedzony ślubem per procura w Dreźnie 10 stycznia.
1747 19 marca – śmierć Katarzyny Opalińskiej, matki królowej w Lunéville. Zostaje pochowana w kościele Notre-Dame de Bon Secours w Nancy.
1752 Śmierć córki Anny Henryki.
1757 Zamach Damiensa na króla Ludwika XV.
1759 Śmierć córki Marii Ludwiki Elżbiety, księżnej Parmy.
1764 Koncert siedmioletniego Mozarta w apartamencie królowej.
1765 Śmierć delfina Francji, Ludwika Ferdynanda, ukochanego syna Marii.
1765 Podróż do Lotaryngii, Maria po raz ostatni widziała się z ojcem.
1765 Na skutek próśb królowej papież Klemens XIII wprowadził święto Najświętszego Serca Pana Jezusa, przypadające w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała. Uroczystość ta została ustanowiona w związku z tym, że siostrze wizytce Małgorzacie Marii Alacoque objawiał się w latach 1673 – 1675 Chrystus i zażądał ustanowienia święta ku czci Swojego Serca. Wiernym, którzy będą oddawać cześć Boskiemu Sercu, Chrystus obiecał wiele łask. Królowa zaczęła popularyzować kult Najświętszego Serca Jezusowego i kazała wznieść ołtarz mu poświęcony w Notre-Dame w Wersalu i w Toul.
1766 Królowa podjęła decyzję o budowie w Wersalu (w mieście) klasztoru augustianek z budynkiem przeznaczonym na edukację dziewcząt z niezamożnych rodzin, zaprojektowanego przez Richarda Mique’a, dyrektora generalnego budowli księcia Lotaryngii, czyli swojego ojca. Budowlę tę uroczyście otworzył w 1772 r. Ludwik XV wraz z córkami.
1766 Śmierć ojca Stanisława Leszczyńskiego od ran po poparzeniu od kominka w Lunéville. Zostaje pochowany w kościele Notre-Dame de Bon Secours w Nancy, a jego szczątki zostały sprofanowane podczas rewolucji francuskiej.
1768 zmarła Maria Leszczyńska w Wersalu i zostaje pochowana w opactwie w Saint-Denis (obecnie Paryż) głównej nekropoli królów francuskich.
1770 ślub delfina z Maria Antoniną, arcyksiężniczką austriacką w Kaplicy Królewskiej w Wersalu.
1774 Śmierć Ludwika XV. Został pochowany w opactwie Saint-Denis.
 
 

Pierre Gobert, Portret Marii Ludwiki Elżbiety i Anny Henrietty, najstarszych córek Ludwika XV i Marii Leszczyńskiej, Wersal, Muzeum Państwowe Pałaców w Wersalu i w TrianonPortret Marii Ludwiki Elżbiety i Anny Henrietty, najstarszych córek Ludwika XV i Marii

Jean-Marc Nattier, Madame Adélaïde z wachlarzem, Wersal, Muzeum Państwowe Pałaców w Wersalu i w TrianonMadame Adelajda

Jean-Marc Nattier, Madame Louise w opactwie Fontevrault, Wersal, Muzeum Państwowe Pałaców w Wersalu i w TrianonMadame Ludwika w opactwie Fontevrault

 

Alexandre Roslin, Portret Ludwika Ferdynanda, delfina Francji, Wersal, Muzeum Państwowe Pałaców w Wersalu i w Trianon Portret Ludwika Ferdynanda, delfina Francji

Dzieci Ludwika XV i Marii Leszczyńskiej

Praprawnukowie Króla Ludwika XIV

 Ludwik XIV Wielki, Król Słońce syn kuzynki Polskich Królów Władysława IV i Jana Kazimierza -Anny Austriaczki i Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.

Do czasu osiągnięcia 13 roku życia rządy sprawowali jego matka Anna Austriaczka i Włoch

Maria Ludwika Elżbieta Burbon, 1727 Wersal – 1759 Wersal)

Była najstarszą córką Ludwika XV i Marii, bliźniaczą siostrą Anny Henrietty. P

oślubiła Filipa I(1720 – 1865) księcia Parmy – najmłodszego syna króla Hiszpanii – Filipa V.

 Jej zaręczyny z księciem Filipem zostały ogłoszone w 1739 – kiedy narzeczona miała 12 lat i w tym samym roku nastąpił ślub.

Ludwik XV był synem brata Filipa V, a obydwaj byli wnukami Ludwika XIV.

Ponieważ Ludwik XV zerwał zaręczyny z 6-letnią Marianną Wiktorią Hiszpańską i ożenił się z Marią Leszczyńską istniała konieczność naprawienia relacji z dworem w Madrycie.

Miała troje dzieci: 

Izabelę Marię Parmeńską(17411763), żonę Józefa II Habsburga (syna Marii Teresy), 

Ferdynanda Parmeńskiego (17511802), męża Marii Amalii Habsburg(córki Marii Teresy), 

Marię Ludwikę Burbon-Parmeńską (17511819), żonę króla Hiszpanii – Karola IV

Wracała do rodzinnego Wersalu, kiedy tylko mogła.

1745 młodsza siostra księcia Filipa – Maria Teresa Burbon, poślubiła jej brata, delfina.

1748 r. pokój w Akwizgranie, zmusił cesarzową Marię Teresę do oddania Parmy – Filipowi V. Elżbieta i jej mąż otrzymali tytuł książąt Parmy.W sierpniu 1759 zmarł bezdzietnie król Ferdynand VI, a tron Hiszpanii odziedziczył jego młodszy brat, a starszy brat Filipa – Karol III... Zmarła na ospę i została pochowana w bazylice Saint-Denis obok siostry bliźniaczki. Ich groby tak, jak inne zostały zbezczeszczone podczas rewolucji francuskiej.

Anna Henrietta Burbon, Madame Henriette, Madame Seconde (1727 Wersal – 1752 Wersal)

Bliźniaczka Ludwiki Elżbiety. Podobno była najładniejszą spośród ośmiu córek Ludwika XV i była jego ulubienicą. Zmarła na ospę i została pochowana w bazylice Saint-Denis.

Przyjęło się nazywanie kolejnych córek pary królewskiej numerami. Anna Henrietta była nazwana Madame Seconde czyli Druga, po niej była Trzecia (Troisième), Czwarta (Quatrième), Piąta (Cinquième), Szósta (Sixième) aż do Siódmej nazywanej też Ostatnią (Madame Septième, Madame Dernière).

Ludwika Maria Burbon, Marie-Louise de France, zw. Madame Louise, Madame (1728 Wersal – 1733 Wersal)

Była po Annie Henrietcie, drugą ulubioną córką Ludwika XV. Zmarła w wieku 4 lat na epidemię grypy. Została pochowana wbazylice Saint-Denis.

Jej śmierć bardzo przeżyła jej matka, Maria Leszczyńska, która wówczas spodziewała się piątego dziecka.

Po jej śmierci tytuł Madame Troisième przejęła nowo narodzona córka pary królewskiej – Maria Adelajda, która urodziła się miesiąc później. Jej imionami nazwano najmłodszą córkę Ludwika XV.

Ludwik Ferdynand Burbon, Louis de France (1729  Wersal – 1765 Fontainebleau)

Delfin. Pierwszy długo wyczekiwany syn pary królewskiej. Cała Francja uczciła jego narodziny fajerwerkami. Nigdy nie został królem, bo zmarł na gruźlicę przed swoim ojcem. Zgodnie z tradycją dynastii królewskiej, został ochrzczony zaraz po urodzeniu w prywatnej ceremonii przez kardynała Armanda de Rohan

Kochał bardzo swoją pierwszą żonę i rozpaczał po jej śmierci. Po jakimś czasie pokochał potem drugą żonę, a Maria Leszczyńska nawiązała bliskie więzi z obiema delfinami. Zmarł na gruźlicę i został pochowany w katedrze Św. Stefana w Sens, a jego serce pochowano w bazylice Saint-Denis.

1 żona -Maria Teresa Rafaella Hiszpańska Burbon (1726 w Real Alcázar de Madrid – 1746 Wersal)Aby poprawić stosunki między Hiszpanią a Francją, zaplanowano małżeństwo 16-letniego delfina Ludwika Ferdynanda z 19-letnią Marią Teresą. Ślub per procura odbył się w Madrycie 18 grudnia1744, a następnie w kaplicy pałacu w Wersalu 23 lutego1745. . Urodziła dziewczynkę, Marię Teresę Francuską, znaną jako Madame Royale, zmarłą 27 kwietnia1748. Nie odzyskała sił po porodzie i zmarła trzy dni później.

2 żona Maria Józefa Karolina Saska Wettin (1731 Drezno – 1767 Paryż)Córka Augusta III, elektora Saksonii i króla Polski i Marii Józefy Habsburżanki (córki cesarza Józefa I). W 1747 r. w Wersaluzostała delfiną Francji jako druga żona delfinaLudwika Ferdynanda. Poprzednio odbył się ślub per procura w Dreźnie. Małżeństwo te skojarzył wuj Marii Józefy Maurycy Saski, marszałek francuski.

Przeciwna była Maria Leszczyńska, a zwłaszcza jej matka, gdyż delfina była córką króla, który odebrał koronę Stanisławowi Leszczyńskiemu. Maria Józefa zdobyła jednak względy królowej.. Urodziła ośmioro dzieci – aż trzech synów zostało później królami Francji. Maria Józefa bardzo przeżyła śmierć swojego męża w 1765 r.Zmarła na gruźlicę półtora roku po mężu.

Filip diuk Andegawenii (D’Anjou) Burbon (1730 Wersal –1733 Wersal)

Był ukochanym dzieckiem Marii Leszczyńskiej, chorowitym, a ostatecznie zaszkodziło mu leczenie prze opiekunkę ziemią z grobu św. Medarda. Został pochowany w bazylice Saint-Denis.

 

Maria Adelajda Burbon, (1732Wersal– 1800 Rzym)Udało się jej nie wyjechać z Wersalu na edukację do opactwa w Fontevraud tak, jak spotkało to jej młodsze siostry. Była przywiązana jednak do całego swojego rodzeństwa. A Gdy w 1768 zmarła Maria Leszczyńska, Adelajda i jej pozostałe siostry, które pozostały przy życiu; Madame Zofia i Madame Wiktoria, trzymały się razem i lubiły krytykować ojca, który bardzo kochał swoje córki. Nazywano je Mesdames Tantes. Adelajda została ich przywódczynią. Była przeciwniczką ostatniej oficjalnej metresy ojca,Madame du Barry. Gdy Maria Antonina przybyła do Wersalu, aby poślubić bratanka Adelajdy Ludwika Augusta, ta postanowiła nastawić ją przeciwko du Barry, co się jej udało. Kiedy umarł brat Adelajdy, pozostawił po sobie dokument, w którym zobowiązał poddanych do oddania opieki nad synem, Ludwikiem XVI w ręce Adelajdy. Po wybuchu rewolucji francuskiej, Wiktoria wraz z Adelajdą uciekły z Wersalu do Château de Bellevue. Następnie Wiktoria i Adelajda uciekły do Włoch, gdzie zostały aresztowane i zatrzymane na parę dni w Arnay-le-Duc. We Włoszech, w Turynie, odwiedziły swoją bratanicę, Marię Klotyldę – siostrę Ludwika XVI. Dotarły do Neapolu, gdzie przyjęła je Maria Karolina Habsburg, siostra Marii Antoniny, ówczesna królowa Neapolu. Z Neapolu udały się na Korfu, aż w końcu osiadły w Trieście. Ich ciała przewieziono na rozkaz bratanka, króla Francji – Ludwika XVIII, do bazyliki Saint-Denis i złożono obok rodziców i rodzeństwa w krypcie królewskiej, gdzie pochowano następnie Ludwika XVI, Marię Antoninę i Madame Elisabeth (ich ciała odnaleziono w 1815). Mając 13 lat została sportretowana przez Jeana-Marca Nattiera jako Diana.

Wiktoria Ludwika Maria Teresa Burbon, Madame Victoire, Madame Quatrième (1733 Wersal – 1799 Triest)

Podobnie jak siostry spędziła dzieciństwo w opactwie w Fontevraud. Po śmierci matki zajmowała się muzyką i knuciem intryg. Wiktoria była bardzo zżyta z rodzeństwem, a przede wszystkim ze swoją starszą siostrą Adelajdą, która nie opuściła jej aż do śmierci. Była przeciwniczką Madame du Barry i wraz z Adelajdą nastawiła Marię Antoninę przeciwko kochance ojca. Po wybuchu rewolucji francuskiej, Wiktoria wraz z Adelajdą uciekła z Wersalu do Château de Bellevue, potem do Włoch. W Turynie odwiedziły swoją bratanicę, Marię Klotyldę. Dotarły do Neapolu, gdzie przyjęła je królowa Neapolu Maria Karolina Habsburg, siostra Marii Antoniny. Dalej udały się na Korfu, aż w końcu osiadły w Trieście, gdzie Wiktoria zmarła na raka piersi. Cały czas opiekowała się nią siostra. Na rozkaz bratanka, króla Francji, Ludwika XVIIIpochowano ją w bazylice Saint-Denis.

Zofia Filipa Elżbieta Justyna Burbon, Madame Sophie (1734 Wersal – 1782 Wersal)

Została wysłana do Fontevraud-l’Abbaye razem ze swoją starszą siostrą – Madame Wiktorią i dwoma młodszymi siostrami –Madame FelicjąMadame Ludwiką. Była nieśmiała i do innych odnosiła się z rezerwą. Nie miała żadnego wpływu na sprawy dworskie, ale nie lubiła kolejnych kochanek Ludwika XV i należała do grupy trzech sióstr ciotek – Mesdames Tantes. Była jedną z czterech królewskich córek, które przeżyły oboje swoich rodziców. Zmarła na puchlinę i została pochowana w bazylice Saint-Denis, która została splądrowana podczas rewolucji francuskiej. Gdy w 1786r. urodziła się najmłodsza córka ówczesnego króla i bratanka Zofii – Ludwika XVI, dziecko nazwano Zofia Helena Beatrycze na cześć Madame Zofii.

Teresa Felicja Burbon,  (1736  Wersal – 1744 Fontevraud)Dzieciństwo spędziła wraz ze swoimi starszymi siostrami w opactwie w Fontevraud.Zmarła w wieku 8 lat, na epidemię grypy. Została pochowana w królewskiej krypcie w bazylice Saint-Denis.

Ludwika Maria Burbon,  (1737 Wersal – 1787Saint-Denis)

Była najmłodszą z dziesięciorga dzieci króla Ludwika XV i królowej Marii Leszczyńskiej. Została karmelitanką w Saint Denis. Wychowała się w opactwie w Fontevraud, razem ze swoimi siostrami: Madame WiktoriąMadame Zofią, Madame Felicją. W1748r.  ojciec chciał  ją zaręczyć z Karolem Edwardem Stuartem (znanym jako Bonnie Prince Charlie) młodym pretendentem do tronu Anglii, utraconego przez Stuartów,  W 1750 r. Ludwika Maria powróciła na dwór królewski. W 1770r. poprosiła swojego ojca, aby pozwolił jej wstąpić do zakonu karmelitanek. Wierzyła, że zostając zakonnicą uda jej się odpokutować złe prowadzenie się jej ojca. Przybrała imię Teresy od świętej Augustyny. W zakonie przeżyła swojego ojca, matkę i całe rodzeństwo oprócz dwóch starszych sióstr:Madame Adelajdy i Madame Wiktorii. Jej grób razem z innymi grobami królewskimi w bazylice Saint-Denis został zniszczony z czasie rewolucji francuskiejPapieżPius IX ogłosił ją błogosławioną w 1873 r. Jej święto przypada 23 grudnia.

Król  Ludwik XIV  pradziadek Króla Ludwika XV 

Ludwik XIV Wielki, Król Słońce (ur. 5 września 1638 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 września 1715 w Wersalu) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.

Gdy zmarł Ludwik XIII, jego syn i następca liczył sobie 4 lata i 8 miesięcy. Do czasu osiągnięcia 13. roku życia rządy sprawowali jego matka Anna Austriaczka  ( kuynka Królów Polski Władysława IV i Jana Kazimierza

Miał 77 lat 

Wywód przodków

 

Prapradziadkowie

Karol IV de Burbon-Vendôme
(1489 – 1537)
∞1513
Franciszka d'Alençon
(1490-1550)

król Nawarry
Henryk II d'Albret
(1503-1555)
∞1526
Małgorzata d'Angoulême
(1492-1549)

Cosimo de' Medici
(1519-1574)
∞1539
Eleonora di Toledo
(1522–1562)

cesarz rzymski
Ferdynand I Habsburg
(1503-1564)
∞1521
Anna Jagiellonka
(1503-1547)

prawnuczka Króla Polski Władysława Jagiełły 

Albert V Wittelsbach
(1528-1579)
∞1549
Anna Habsburg
(1528-1590)

praprawnuczka Króla Polski Władysława Jagiełły 

 

cesarz rzymski
Karol V Habsburg
(1500-1558)
∞1526
Izabela Aviz
(1503-1539)

cesarz rzymski
Maksymilian II Habsburg
(1527-1576)  praprawnuk KrólaPolski - Władysława  jagiełły 

∞1548
Maria Habsburg
(1528-1603)

Pradziadkowie

król Nawarry
Antoni de Burbon-Vendôme
(1518-1562)
∞1548
Joanna III d'Albret
(1528-1572)

Franciszek de' Medici
(1541-1587)
∞1565
Joanna Habsburg
(1547–1578)

Karol Styryjski
(1540-1590)
∞1571
Maria Anna Wittelsbach
(1551-1608)

król Hiszpanii
Filip II Habsburg
(1527-1598)
∞1570
Anna Habsburg (1549-1580)

Dziadkowie

król Francji
Henryk IV Burbon
(1553-1610)
∞1600
Maria Medycejska  praprawnuczka Króla Polski Kazimierza Jagielończyka 
(1575-1642)

Małgorzata Habsburg
(1594-1611)
∞1599
król Hiszpanii
Filip III Habsburg
(1578-1621)

Rodzice

król Francji
Ludwik XIII Burbon
(1601-1643)
∞1615
Anna Habsburg
(1601-1666)

Ludwik XIV Burbon (1638-1715) , król Francji

najstarszy syn Ludwika XIV i Marii Teresy Hiszpańskiej, dziedzic tronu Francji, którego jednak nie objął w posiadanie.

Ludwik Burbon, Wielki Delfin, (ur. 1 listopada 1661 w Fontainebleau - zm. 14 kwietnia 1711 w Meudon)

Małżeństwa i potomstwo

 
Ludwik z żoną i synami

7 marca 1680 Ludwik poślubił swoją kuzynkę Marię Annę, księżniczkę bawarską,

która urodziła mu trzech synów:

∞ Maria Adelajda, księżniczka sabaudzka
∞ Maria Ludwika, księżniczka sabaudzka
∞ Elżbieta Farnese, dziedziczka parmeńska
∞ Maria Ludwika Elżbieta, księżniczka orleańska
Louis Duc de Bourgogne.jpg
Ludwik, książę Burgundii (ur. 16 sierpnia 1682 w Wersalu, zm. 18 lutego 1712)Na początku 1702 Ludwik XIV pozwolił 20-letniemu Ludwikowi brać udział w posiedzeniach rady królewskiej. W 1711 zmarł ojciec Ludwika, a książę Burgundii został nowym delfinem (następcą tronu)

Małżeństwo i potomstwo

7 grudnia 1697 Ludwik poślubił swoją kuzynkę Marię Adelajdę Sabaudzką

Ludwika, księcia Bretanii (1704-1705), 

Ludwika, księcia Bretanii (1707-1712), delfina Francji przez 19 dni od 18 lutego do 8 marca 1712

Ludwika, księcia Andegawenii (1710-1774), późniejszego króla Ludwika XV

Na początku 1712 Ludwik i jego żona zachorowali i oboje zmarli w ciągu 6 dni – Maria Adelajda 12 lutego, a Ludwik 18 lutego.

Na tę samą chorobę 8 marca zmarł Ludwik, książę Bretanii

W tej sytuacji następcą tronu francuskiego został zaledwie dwuletni Ludwik, książę Andegawenii, który następnie został królem po śmierci swojego pradziadka Ludwika XIV  1 wrzesnia  1715.

 

15 sierpnia 1694 r w Warszawie odbył się ślub Teresy Kunegundy Sobieskiej( córki  Króla Jana III Sobieskiego ) z regentem Bawarii  Maksymilianem Emmanuelem Wittelsbach

17 sierpnia 1704   córka Króla Jana III Sobieskiego Teresa Kunegunda Sobieska-Wittelsbach  została regentką Bawarii..

Teresa Kunegunda Sobieska ur 4 marca 1676 r na Wawelu( koronowana w łonie matki 2 lutego 1676)

 Wnuk Króla Polski Jana III Sobieskiego  był Cesarz rzymsko -niemiecki

Karol, z Bożej łaski uświęcony i wybrany cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec i Czech, książę Górnej i Dolnej Bawarii oraz Górnego Palatynatu Reńskiego, hrabia-palatyn Renu, arcyksiążę Austrii, książę elektor Świętego Cesarstwa Rzymskiego, landgraf Leuchtenbergu etc. etc. etckoronowany został  przez brata Arcybiskupa Klemensa Augusta Wittelsbach 12 lutego 1742 r  na Cesarza Rzymsko Niemieckiego Wnuk Króla Jana III Sobieskiego

Karl Albrecht von Bayern (ur. 6 sierpnia 1697 w Brukseli, zm. 20 stycznia 1745 w Monachium) – elektor Bawarii 1726–1745 (jako Karol Albert), król Czech 1741-1743,

cesarz rzymski 1742–1745 Karol VII Bawarski.

Pochodził z rodu Wittelsbachów, był synem elektora bawarskiego Maksymiliana II Emanuela i Teresy Kunegundy Sobieskiej,

wnukiem króla Polski Jana III Sobieskiego i praprawnukiem cesarza Ferdynanda II Habsburga.

Jego żona Maria Amalia Habsburg była córką cesarza Józefa I Habsburga i siostrą Królowej Polski .

5 października 1722 w Wiedniu poślubił Marię Amalię Habsburg córkę cesarza Józefa I Habsburga ,siostrę królowej Polski-Marii Józefy 

8 grudnia 1741 roku został koronowany na króla czeskiego.

24 stycznia 1742 roku na sejmie we Frankfurcie nad Menem wybrany został cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. 12 lutego 1742 roku w miejscowej katedrze koronowany został na cesarza i przyjął tronowe imię Karola VII.

Koronowany przez brata Arcybiskupa -Klemensa Augusta Witellsbacha.

Karol VII zmarł 20 stycznia 1745 roku i został pochowany w kościele teatynów w Monachium. Jego następcą na tronie Bawarii został syn Maksymilian III Józef Wittelsbach.( prawnuk Króla Jana III Sobieskiego ) 
 

Dzieci  Cesarza Karola VII  -prawnukowie Króla  Polski Jana III Sobieskiego
córka -Maria Antonina (1724-1780) – poślubiła swojego brata ciotecznego Fryderyka Krystiana Wettyna, późniejszego elektora saskiego-

Syn - Maksymilian III Józef (1727-1777) – elektor Bawarii

Córka -Maria Anna (1734-1776) – poślubiła Ludwika Jerzego Simperta, margrabiego Baden-Baden
Córka -Maria Józefa (1734-1767 ) żona Cesarza Józefa II Habsburga . Cesarzowa rzymsko-niemiecka 1765-1767

Prawnuczka Króla  Polski Jana III Sobieskiego Maria Antonina i wnuk Króla Polski  Augusta III Sasa -Fryderyk Wettyn  

byli rodzicami Księcia Warszawskiego w l. 1807–1815. Fryderyka Augusta .
Praprawnuk Króla Jana III Sobieskiego ,wnuk Króla Augusta III Sasa

Księże  Warszawski-Fryderyk August Józef Maria Antoni Jan Nepomucen Alojzy Ksawery Wettyn

(ur. 23 grudnia 1750 w Dreźnie, zm. 5 maja 1827) – elektor saski w l. 1763–1806, król saski (jako Fryderyk August I) w l. 1806–1827.

Praprawnuk Króla Polski Jana III Sobieskiego ,prawnuk Króla Polski Augusta II Sasa,wnuk Króla Polski Augusta III Sasa ,kuzyn  trzech Królów Francji -1)Ludwika XVI ( zgilotynowany 21.01.1793) 2)Ludwika  XVIII - król Francji od 1814 ,Karola X - król Francji 1824-1830 ,

Wnuk Cesarza Karola VII ( wnuka Króla Jana III Sobieskiego )

Księże  Warszawski -Fryderyk August Józef Maria Antoni Jan Nepomucen Alojzy Ksawery Wettyn (ur. 23 grudnia 1750 w Dreźnie, zm. 5 maja 1827)

 

pozbawiony władzy w 1815 r przez -masona Adama Czartoryskiego syna Izabeli z Flemmingów Czartoryska i Mikołaja Wasiljewicza Riepnina.

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack