A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

Karmelitanka Monachium -Kraków Maria Klara von Wittelsbach

Karmelitanka Maria Klara Wittelsbach urodziła się 10 marca 1608 r w centum  Monachium przy kosciele św Piotra 

Ojciec Marii Klary  zmarł nagle 30 stycznia 1608 r przed jej urodzinami.,Matka zmarła w 1614 osieracając 6 letnią księżniczkę,Jej liczne rodzeństwo to Arcybiskup Kolonii,Jezuita ,2 Księży,4 zakonnice. Mała Maria Klara wychowywała sIą w Klasztorze w Monachium gdzie były już jej 2 siostry -gdy miała 10 lat w 1618 r przyjeła ją na dwór królewski jej kuzynka Polska Królowa Konstancja.

Constance Habsburg.jpegUczestniczy w pogrzebie  zmrłej 10 lipca 1631 r kuzynki Konstancji i zmarłego 30 kwietnia 1632 r Króla Polski Zygmunta III Wazy i w koronacji  Króla Władysława IV syna zmarłej kuzynki 

Wstąpiła do Karmelu w Krakowie w 1633 r  Księżna Maria Klara otrzymała habit zakonny 21 lutego 1634 roku z rąk wizytatora generalnego o. Gerarda od św. Łukasza.Mieszkała w pałacu królewskim na Łobzowie i codziennie przychodziła na rozmowę z siostrami i przyszłą mistrzynią, s. Teresą od Jezusa Marianną Marchocką.W   przewidzianym czasie złożyła śluby zakonne  jako Siostra Teresa Maria od św Józefa  była bardzo gorliwą zakonnicą i kilka lat później ze swoją pierwszą mistrzynią zostały wyznaczone na fundację do Lwowa.

Zofia Teofila DaniłowiczównaMałżonkowie Teofila z Daniłowiczów i Jakub Sobiescy ( rodzice 12 letniego Jana )uzyskali pozwolenie papieskie na założenie klasztoru karmelitanek bosych we Lwowie 20 lutego 1641 roku.Sobiescy przeznaczyli na klasztor drewniany dwór położony na wzgórzu poza murami miasta, odziedziczony po Żółkiewskich, obok którego zbudowali również drewniany kościół pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej.

21 maja 1642 roku na fundację we Lwowie wybrano  m. Teresę Marchocka i s. Teresa Maria od św. Józefa.W sobotę, 24 maja 1642 r , obie fundatorki zostały pożegnane przez zgromadzenie, a następnie w kościele karmelitów bosych p.w. śœ. Michała i Józefa otrzymały od prowincjała błogosławieństwo na drogę.

W pożegnaniu wzięli również udział obaj synowie Sobieskich: czternastoletni Marek oraz o rok młodszy Jan, który później jako król kontynuował budowę klasztoru i kościoła, spełniając w ten sposób testament swoich rodziców.W podróży towarzyszyli im prowincjał oraz żona fundatora.Teofila Sobieska 
Do Lublina przyjechały w wigilię święta Wniebowstąpienia Pańskiego (28 maja).Czekał tu na nie list Jakuba Sobieskiego nalegający do pośpiechu.
W Lublinie fundatorki zwiedziły najpierw kościół karmelitów bosych p.w. Matki Bożej Szkaplerznej, "który jest bardzo piękny i wesoły z pięknym ochędóstwem, następnie udały się do pobliskiego klasztoru karmelitanek p.w. św. Józefa. W tym czasie był on pusty, ponieważ zgromadzenie opuściło miasto w obawie przed zarazą i nie zdążyło jeszcze powrócić. Do spotkania doszło w sobotę wieczorem (31 maja. Tego samego dnia wyruszono w dalszą podróż przez Krasnystaw, Dubie, Bychów, Żółkiew, gdzie - już na swoich włościach - witał karmelitanki Jakub Sobieski z córkami. Zatrzymały się tutaj na kilka dni -  od 5-9 czerwca. Ostatnią noc przed wjazdem do Lwowa spędziły w Zboiskach, majątku Sobieskich, pół mili od miasta.,już o czwartej rano trzeba było wstawać, by udać się do Lwowa. W uroczystej procesji z kościoła sióstr benedyktynek cztery karmelitanki udały się do swego klasztoru. Procesji przewodniczył sufragan lwowski. Wzięli w niej udział karmelici bosi, liczne duchowieństwo diecezjalne i zakonne, bractwa. Tłumy ludzi wypełniły cały szlak łączący oba klasztory. Nie brakło chórów i muzyki, a także "strzelby rozmaitych dział, że się zdało jakoby ziemia się trzęsła... Przed klasztorem naszym zrobiono fontannę, z której woda szła..., obok niej umieszczono figurę małej Teresy de Ahumada y Cepeda, wybierającej się z bratem Rodrygiem na męczeństwo do Maurów. W kościele p.w. Matki Bożej Loretańskiej fundatorki powitał arcybiskup.Przed mszą św. arcybiskup udzielił sakramentu bierzmowania m.in. córce Sobieskich.
W Zboiskach ojciec prosił matkę Teresę, by ją pobłogosławiła na godne przyjęcie tego sakramentu.Po mszy św., odprawionej przez sufragana lwowskiego Andrzeja Średzińskiego, przy furcie klasztornej arcybiskup wręczył matce Teresie klucze do klasztoru, a następnie symbolicznie zamknął drzwi klauzurowe za zakonnicami. Nazajutrz odbyły się wybory przeoryszy. Została nią - co było oczywiste - matka Teresa od Jezusa.
 Zakonnice zamieszkały w przystosowanym na cele klasztorne drewnianym dworze Sobieskich, obok którego wybudowano również drewniany kościół. Budynki te znajdowały się na wzgórzu poza murami miasta, pod Wysokim Zamkiem. Niewielki kościół posiadał trzy ołtarze: główny p.w. Najświętszej Maryi Panny z Loreto oraz boczne - św. Józefa i św. Teresy. Fundatorzy zaopatrzyli kościół w naczynia i szaty liturgiczne, a klasztor w rzeczy codziennego użytku.Zgromadzenie znalazło duchowe oparcie w klasztorze męskim karmelitów bosych, istniejącym we Lwowie od 1613 roku.Matka Teresa była nie tylko przełożoną zgromadzenia, ale stała się rzeczywiście jego matką. Wszystkie zakonnice, włącznie z krakowską profeską s. Marią Teresą od ś w. Józefa, były jej nowicjuszkami.
Sobiescy zobowiązali się wybudować murowany kościół i klasztor. Postanowiono zacząć od kościoła. W roku 1645 rozpoczęto gromadzić materiały budowlane - piasek i kamienie. Prace powoli postępowały naprzód. Nadszedł tragiczny dla Rzeczypospolitej, także dla Lwowa, rok 1648. Już w przeszłości miasto doznało licznych nieszczęść w postaci pożarów czy epidemii pochłaniających tysiące ofiar. Potrafiło się jednak z nich otrząsnąć. Klęski połowa XVII wieku zaciążyły na dalszych losach Lwowa, podobnie jak zaciążyły na dziejach Polski.
Na jak najszybszy wyjazd zakonnic nalegała również fundatorka  Teofila Sobieska , nie była jednak w stanie zapewnić im koni i wozów, o które - z powodu masowego wyjazdu mieszkańców ł potrzeb wojennych - było bardzo trudno. Bezpośrednio po wybuchu paniki siostry przeniosły się do miasta. Podobnie uczynili karmelici bosi; również ich klasztor znajdował się na przedmieściu. Przeor postanowił, że oba zgromadzenia opuszczą Lwów. Matka Teresa podtrzymywała siostry na duchu, twierdząc, że chociaż by nawet nie opuściły miasta, nic złego im się nie stanie. Dzięki życzliwości przyjaciół udało się nabyć potrzebne wozy i konie oraz nająć furmanów. . W sobotę, 3 października, wróciły do swego klasztoru na przedmieściu. W niedzielę o zmierzchu wyruszyły w drogę. Noc spędziły w zakrystii kościoła dominikanów p.w. św. Marii Magdaleny. Rano w sąsiedztwie kościoła uformowała się liczna kompania - okresowo licząca do tysiąca osób - w towarzystwie której wyruszyły na zachód. Jej szlak prowadził przez Janów, Jarosław, Przeworsk, Rzeszów, Tarnów... Karmelici nie zdążyli wyjechać z miasta. Jedynie w wozach sióstr wysłali do Krakowa najcenniejsze precjoza kościelne.Podczas różnego rodzaju zagrożeń okazało się, jak wielkie zaufanie mają zakonnice do swojej Matki. W każdym niebezpieczeństwie skupiały się przy niej, ona strofowała je za brak wiary i nadziei w Bogu i dzieliła się z nimi swoją ufnością. Gdy inne traciły ducha, bały się i trwożyły, tylko Matka zachowywała spokój. Wyjeżdżając ze Lwowa poleciły się św. Józefowi i przez całą drogę z dziecięcą ufnością żądały od niego pomocy. "I tak w każdej okazji do świętego Ojca naszego Józefa uciekałyśmy, aż się dragonowie oglądali, mówiąc: Kędyż ten Józef, że go to co raz wołają?"
W wigilię uroczystości św. Teresy od Jezusa, 14 października, przyjechały do Wawrzyńczyc. Następnego dnia rano wyruszyły w dalszą drogę.  Nie czekając na naprawienie wozu, ruszyły na piechotę w kierunku miasta, tym bardziej że matka Teresa rozpoznała na horyzoncie klasztor nowicjacki karmelitów bosych. W kościele kończyło się nabożeństwo ku czci Świętej. Przeor i zgromadzenie powitali je z wielką radością, tym większą, że również do Krakowa dotarła wieść o zagarnięciu karmelitanek przez Tatarów. Następnie zaprowadzono je do pobliskiego klasztoru Św. Marcina. 
Współcześni szczęśliwą ucieczkę karmelitanek ze Lwowa przed zagrożeniem kozacko-tatarskim uznali za wielkie wydarzenie, za cud prawie, stąd nic dziwnego, że szczegółowy opis tej podróży w przekładzie na język łaciński został przesłany do archiwum generalnego w Rzymie.
W styczniu 1649 roku, po koronacji (17 I), odwiedził karmelitanki król Jan Kazimierz, "osobliwy afekt wyświadczając W. Matce naszej, którą na pospolitość wszyscy świętą nazywali".
 W styczniu 1649 roku,  Ossoliński będąc w Krakowie na uroczystościach koronacyjnych Jana Kazimierza, odwiedził karmelitanki lwowskie i zaproponował im wyjazd do Warszawy.Załagodzono sprzeciwy Teofili Sobieskiej, Ossoliński - pod wpływem żony - bardzo naciskał, by jak najszybciej zgromadzenie lwowskie przeniosło się do stolicy. Prowincjał zgodził się na jego propozycję. Na własną prośbę w Krakowie została s. Teresa Maria od św. Józefa- kilka miesięcy później przyjęła urząd przeoryszy krakowskiej.Siostra Teresa od Sw Józefa -Klara Wittelsbach z Monachium  zmarła 12 listopada  1653 r. w Kielcach, gdzie przebywała w goscinie u Bp Dębickiego razem ze zgromadzeniem z powodu grasującej w Krakowie epidemii. Miała 45 lat

Kosciół św Ducha w Monachium 1 sierpnia 2015 z tablicami nagrobnymi Ojca Klary  Fernynanda 

Królowa Polski i Szwecji Konstancja Habsburżanka
 (ur. 24 grudnia 1588 w Grazu, zm. 10 lipca 1631 w Warszawie) córka arcyksięcia Karola Styryjskiego i Marii Anny Bawarskiej( siostry Ferdynanda -ojca Marii Klary ),
druga żona Zygmunta III Wazy, matka Jana II Kazimierza Wazy.
Jej dziadkami ze strony ojca byli: cesarz Ferdynand I Habsburg i Anna Jagiellonka, natomiast ze strony matki: Albert V, książę Bawarii oraz Anna Habsburżanka.Miała czternaścioro rodzeństwa; w tym cesarza rzymsko-niemieckiego Ferdynanda II, Małgorzatę Austriacką królową Hiszpanii i Portugalii, arcyksięcia Tyrolu Leopolda V, Marię Austriacką księżną Toskanii i Annę Habsburżankę – pierwszą żonę Zygmunta III Wazy, królową Polski i Szwecji.
Po śmierci Anny 11 grudnia 1605 Zygmunt III ożenił się z Konstancją. Zaraz po ślubie królowa zdobyła wpływ na politykę króla., wydawała za mąż swoje dwórki za znaczniejszych magnatów, m.in. Stanisława Albrychta Radziwiłła.Królowa była bardzo wykształcona. Oprócz ojczystego języka niemieckiego znała łacinę, hiszpański, włoski i polski. Była żarliwą katoliczką, słuchała dwóch mszy dziennie, czytała modlitewniki i brewiarze.,królowa zmarła na udar 10 lipca 1631. Wcześniej kupiła dobra żywieckie,  zabezpieczeniem jej synów ,sfinansowała budowę kilku pałaców w Warszawie (wszystkie spłonęły, lub zostały zniszczone) dla swoich dzieci. Była także opiekunką księży, malarzy i poetów. Została pochowana w podziemiach kaplicy Wazów w katedrze wawelskiej. 

Dziadkowie 

 

Albrecht V Bayern Jugendbild.jpgDziadek  Marii Klary -Książę Bawarii w latach 1550–1579

Albrecht V Wittelsbach (ur. 29 lutego 1528 w Monachium, zm. 24 października 1579 tamże)Syn Wilhelma IV, księcia Bawarii, i Marii, księżniczki badeńskiej. Jego dziadkami byli: Albrecht IV Wittelsbach, książę Bawarii, i Kunegunda Habsburg, arcyksiężniczka austriacka, oraz Filip I, margrabia Badenii-Sponheim, i Elżbieta Wittelsbach, księżniczka Palatynatu Reńskiego.

4 lipca 1546 poślubił arcyksiężniczkę Annę Habsburg (1528–1590), córkę cesarza Ferdynanda I Habsburga, króla Czech i Węgier, oraz Anny Jagiellonki.
 
 
Babcia  Anna Austriacka (ur. 7 lipca 1528 w Pradze, zm. 17 października 1590)
Druga córka i trzecie dziecko cesarza Ferdynanda I Habsburga i jego żony Anny Jagiellonki. Dzieciństwo spędziła głównie w Pradze, Innsbrucku i Wiedniu.
4 lipca 1546 roku, na kilka dni przed swoimi osiemnastymi urodzinami, poślubiła w Ratyzbonie księcia Albrechta Bawarskieg
Traktat małżeński Anny zawierał klauzulę, która stwierdzała, że w przypadku wymarcia męskich członków dynastii habsburskiej, dziedzictwo austriackie przypadnie Wittelsbachom
 Potomek Anny, elektot bawarski Karol Albrecht wystąpił z roszczeniami do krajów naddunajskich w roku 1740 - po śmierci cesarza Karola VI przeciwko Marii Teresie.W 1550 roku po śmierci Wilhelma IV, Anna została księżną Bawarii, a jej mąż objął sukcesję jako Albrecht V. Księżna zmarła w Monachium i została pochowana w katedrze Frauenkirche.
 
 
Para miała 7 dzieci:
William v.jpg
 
Marię Annę (1551–1608) – żonę Karola Styryjskiego,-dziadków 
Maksymiliana Marię (1552–1614),
Fryderyka (1553–1554),
Ernesta Bawarskiego (1554–1612) – arcybiskupa Kolonii w latach 1583–1612.
Albert został pochowany w Frauenkirche, w Monachium.
Arcyksiężniczka austriacka, księżna Bawarii.
Księżniczka bawarska, arcyksiężna austriacka.
Jan Cornelisz. Vermeyen 005.jpgMaria Anna Bawarska (ur. 21 marca 1551 w Monachium; zm. 29 kwietnia 1608 w Grazu
Maria była najstarszą córką księcia Albrechta V Bawarskiego i Anny Habsburg.
Maria Wittelsbach była gorliwą katoliczką i wspierała kontrreformacjęm poślubiła swojego wuja Karola Styryjskiego (brata jej matki Anny).
Ślub odbył się 26 sierpnia 1571 w Wiedniu.
Z tego małżeństwa pochodziło 15 dzieci:
w tym 
Anna (1573-1598) - żona króla Polski i Szwecji Zygmunta III,
Maria Krystyna (1574-1621) - żona Zygmunta Batorego księcia Siedmiogrodu,
Katarzyna Renata (1576-1595),
Elżbieta (1577-1586),
Ferdynand II (1578-1637) - cesarz rzymsko-niemiecki,
Karol (1579-1580),
Gregoria Maksymiliana (1581-1597),
Eleonora (1582-1620),
Maksymilian Ernest (1583-1616),
Małgorzata (1584-1611) - żona króla Hiszpanii i Portugalii Filipa III Habsburga,
Leopold V (1586-1632) - książę Tyrolu,
Konstancja (1588-1631) - druga żona króla Polski i Szwecji Zygmunta III,
Maria Magdalena (1589-1631) - żona księcia Toskanii Cosimo II de' Medici,
Karol (1590-1624) - biskup Wrocławia, wielki mistrz zakonu krzyżackiego, .
 
Wuj Marii Klary Wilhelm V Wittelsbach zwany Pobożnym (ur. 29 września 1548 Landshut - zm. 7 lutego 1626 Oberschleißheim)
Wychowany został przez jezuitów na gorliwego katolika, zdecydowanego zwolennika kontrreformacji. Przydomek "Pobożny" otrzymał ponieważ w owych czasach był uważany za najbardziej katolickiego władcę Bawarii.
Jako gorący orędownik kontrreformacji zmusił osoby wyznania innego niż katolicyzm do opuszczenia Bawarii. Zadbał również o to, aby jego młodszy brat Ernest został arcybiskupem Kolonii i tym samym elektorem Rzeszy. Przez kolejne 200 lat ten wpływowy urząd należał do członków rodziny Wittelsbachów z Bawarii. Wilhelm wspierał również finansowo rozwój katolickiego Kościoła, jezuitów i kontrreformację
22 lutego 1568 roku ożenił się z księżniczką Renatą Lotaryńską (1544-1602), córką księcia Franciszka I Lotaryńskiego i Krystyny Oldenburg, księżniczki duńskiej.
Para miała 10 dzieci z czego 6 przeżyło okres dzieciństwa.
Maksymilian (1573-1651) - książę Bawarii, pierwszy elektor Bawarii
kuzynka 
Maria Anna (1574-1616) - żona cesarza Ferdynanda II Habsburga
Filip Wilhelm (1576-1598) - biskup Ratyzbony, kardynał kościoła rzymskiego
Ferdynand (1577-1650) - arcybiskup Kolonii, elektor
Albert (1584-1666)
Magdalena (1587-1628) - żona palatyna neuburskiego Wolfganga Wilhelma Wittelsbacha.

 

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack