A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

29 lipca 2015 Hamburg Nasi Kapłani Arcybiskup Majdański,Ks Jerzy Smoliński,Arcybiskup Averkamp

29 lipca 2015   w Hamburg 

Rycerz Chrystusa – św. Władysław, król Węgier

Louis Martin 1.jpg29 lipca 2005   w  Hamburgu  wspominałam 111 rocznicę śmierci  Lugwika Martin
( taty św Tereski z Lisieux)który zmarł  29 lipca 1894 na zamku La müsse pobliżu Evreux

Błogosławieni Zelia i Ludwik Martin są  patronami naszej wspóloty rodzin która powstała 26 sierpnia 2001 r w Hamburgu 

 

bł. Ludwik Martin - mąż otwart na Boga 

 Podczas porannej mszy św  w Kosciele św  Zofii  poprosiłam  Ludwika Martin  o  znak, że i dla jest pośrednikiem do Nieba 

z Naszego Dziennika  dowiedziałam się że to radosna  60 rocznica   święceń kapłańskich dla   Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego 

29 lipca 1945 r. w Paryżu święcenia kapłańskie z rąk biskupa włocławskiego Karola Radońskiego. 

Kapłanen który umożliwił ćwięcenia  był Ks Franciszek Cegiełka ,Od wielu lat byłam wdzięczna Bogu za Ks Franciszka Cegiełkę umieszczając jego życiorys na mojej stronie www.mariateresa.pl

dziś 29 lipca 2015 w Hamburgu  na stronie  ,,Liber mortuorum,,  znalazłam jego pełny życiorys

Ks CEGIEŁKA Franciszek Antoni, (1908 – 2003)

 W Dachau dotrwał aż do wyzwolenia obozu 29 IV 1945. Był jednym z witających wyzwolicieli. 3 V przemawiał z Dachau przez radio.
Świadectwo o nim dał współwięzień i późniejszy sufragan włocławski, Franciszek Korszyński, w książce Jasne promienie w Dachau (Poznań 1957, Poznań-Warszawa 19852, 24-25, 72). Po wyzwoleniu obozu Cegiełka zorganizował biuro prasowe i pertraktował z Francuzami w sprawie księży i cywilów, którzy nie chcieli z różnych powodów wracać do Polski. Agitatorzy polskich rządów komunistycznych w Dachau odgrażali się mu, strasząc go wizją powieszenia na najbliższym słupie granicznym. Mimo pogróżek, nawet wypadku samochodowego, Cegiełka powrócił do Paryża 25 V 1945.
Razem z nim przybyło z Dachau 111 księży i kleryków.
Ksiądz Cegiełka objął na nowo stanowisko rektora PMK we Francji 15 VI 1945, po powrocie z Dachau.
Jednym z pierwszych jego zadań było zrealizowanie pomysłu prymasa Polski, aby utworzyć Seminarium Polskie w Paryżu.
Wydatną pomoc w tym okazał PCK, a także ks. prałat Charles Lagier, prezes dzieła Oeuvre d’Orient, który pozwolił otworzyć w swej instytucji przy rue de Regard 6 (gmach dawnego seminarium irlandzkiego), tymczasowe seminarium duchowne dla ok. 20 polskich alumnów, udzielając długoletniej korzystnej dzierżawy.
Rektorem seminarium został ks. prałat F. Korszyński. Ks. Cegiełka rozmieścił przybyłych księży z Dachau po placówkach, gdzie duszpasterze ponieśli śmierć męczeńską (w niemieckich obozach koncentracyjnych i we Francji) oraz posłał kapłanów do ponad 30 polskich obozów, w których byli rodacy czekający na repatriację do Francji. W ten sposób duszpasterstwo polskie we Francji zostało poważnie wzmocnione. 24 I 1946 podczas wizyty w Rzymie u prosekretarza stanu ds. nadzwyczajnych Stolicy Apostolskiej Domenico Tardiniego (†1961) ks. Cegiełka uzyskał dla przybyłych księży z Dachau uprawnienia i przedstawił problemy duszpasterstwa polskiego we Francji.

Ksiądz Franciszek Antoni Cegiełka (1908-2003), dr teologii, duszpasterz polonijny we Francji, rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji, więzień obozów Sachsenhausen i Dachau, duszpasterz polonijny w USA, delegat prowincjała w USA 1978-1981, profesor teologii i dziekan Wydziału Teologii w Felician College w Lodi (NY) i w Holy Family College w Filadelfii

Ksiądz Cegiełka „[...] był świadkiem Jezusa Chrystusa w świecie w czasach bardzo trudnych, w sytuacjach ekstremalnych i pozostanie w naszej pamięci jako przewodnik po niespokojnych i zagmatwanych ścieżkach życia [...] historia jego życia uczy nas 2 rzeczy: pełnego i nieograniczonego zaufania Bogu i Jego Świętej Opatrzności oraz całkowitego zaangażowania i poświęcenia w pełnionych obowiązkach” 

Udzielał pomocy, choćby drobnej, wszystkim osobom i organizacjom dobroczynnym zwracającym się do niego o wsparcie finansowe.

Miał wielu przyjaciół i znajomych, wśród których cieszył się wielkim uznaniem, szacunkiem, oddaniem i przyjaźnią.

Codziennie rano szedł do kaplicy stojącej obok domu, gdzie długo modlił się i odprawiał mszę stałej grupie wiernych.

Kazimierz Jan MajdańskiKsiądz Franciszek Antoni Cegiełka (1908-2003), dr teologii, duszpasterz polonijny we Francji, rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji, więzień obozów Sachsenhausen i Dachau, duszpasterz polonijny w USA, delegat prowincjała w USA 1978-1981, profesor teologii i dziekan Wydziału Teologii w Felician College w Lodi (NY) i w Holy Family College w Filadelfii

 W niedzielę 29 kwietnia 2007 r., w Godzinie Miłosierdzia, w 91 roku życia, 62 roku kapłaństwa

(święcenia przyjął 29 lipca 1945 r. z rąk bp. Karola Radońskiego) i 54 roku biskupstwa

(został konsekrowany 24 marca 1963 r.) odszedł do Pana abp prof. dr hab. Kazimierz Majdański. 

Zamach na  Arcybiskupa Stanisława Wielgusa   

Arcybiskup Kazimierz Majdański zgłosił votum separatum

Ks.Jerzy Smolinski29  lipca 2013   Wiedeń abp.Averkamp29 lipca 2013 r.  Hamburg   zmarł w wieku 86 lat, ks. abp dr Ludwig Averkamp – arcybiskup senior.

 odszedł od nas Kanonik Ks. Jerzy Smoliński, rektor Kościoła Św. Józefa na Kahlenbergu.

 29 lipiec 2015    Hamburg 

Stanisław Tymoteusz Trojanowski.jpg 107 rocznica urodzin Bł brata Stanisława-nr 25431  Auschwitz   żył 34 lata  Monsignor Luigi Novarese.png101 rocznica urodzin bł Ks Alozego  Novarese 

29 lipca 2015 r w miesiącu  poświeconym  Najdroższej Krwi Chrystusa  wstawiajcie się za nami za wszystkimi Narodami 

życiorysy naszych orędowników 

Błogosławiony Alojzy NovareseOlof Overselo.jpg

Bł brat Stanisław Tymoteusz Trojanowski OFMConv (ur. 29 lipca 1908 w Sadłowie, zm. 28 lutego 1942 w Auschwitz) brat zakonny zakonu franciszkanów z Niepokalanowa.Stanisław Antoni Trojanowski urodził się w ubogiej rodzinie we wsi Sadłowo. Ojciec osierocił rodzinę w czasie I wojny światowej co zmusiło Stanisława do podjęcia pracy zarobkowej w celu utrzymania matki i trzech braci.Przyjął sakrament bierzmowania z rąk arcybiskupa Juliana Nowowiejskiego, a 5 marca 1930 roku został przyjęty przez o. Alfonsa Kolbe jako kandydat do zakonu w Niepokalanowie. 6 stycznia 1931 roku został przyjęty do nowicjatu i przyjął imię Tymoteusz. 2 lutego 1935 roku złożył pierwsze śluby zakonne, a 11 lutego 1938 roku złożył śluby wieczyste. Całe życie zakonne spędził w Niepokalanowie zajmując się wysyłką „Rycerza Niepokalanej”,O. Maksymilian darzył go wielkim zaufaniem.Został aresztowany 14 października 1941 roku i przewieziony z grupą współbraci na Pawiak, a następnie do obozu Auschwitz-Birkenau zamęczony 28 lutego 1942, jako numer 25431.Jego życiowym mottem było:W każdym czasie i w każdym miejscu, do swobodnego rozporządzania Woli Bożej

Bł Ks Alojzy Novarese, wł. Luigi Novarese (ur. 29 lipca 1914 w osadzie Cascina Serniola niedaleko Casale Monferrato, zm. 20 lipca 1984 w Rocca Priora) adwokat Roty Rzymskiej (1945), pracownik Urzędu do spraw Świętych w Sekretariacie Stanu Kurii Rzymskiej (1945-1965), Szambelan Nadzwyczajny Papieski (1952) i Domowy Prałat Papieski Jego Świątobliwości Piusa XII (1957), założyciel katolickich stowarzyszeń: "Kapłańskiej Ligi Maryjnej" (1943), "Ochotników Cierpienia" (1947), "Cichych Pracowników Krzyża" (1950) oraz "Braci i Sióstr Chorych" (1952).

Urodził się w rodzinie chłopskiej, jako ostatnie z dziewięciorga dzieci Carla Giusta Novarese i Teresy Sassone. Dziewięć miesięcy po jego urodzeniu zmarł ojciec rodziny, pozostawiając trzydziestoletniej żonie ciężar wychowania i utrzymania gromadki dzieci i jako jedyny spadek – trochę uprawnej ziemi. Od dziecka wzrastał w pobożności maryjnej. Na młodego Luigiego wpłynęły również postaci trzech wielkich świętych: św. Jana Bosko, św. Józefa Cottolengo i św. Ludwika Marii Grignion de Montfort.Główną jednak rzeczywistością, jaka ukształtowała jego życie wiary i późniejsze wybory, była rzeczywistość cierpienia. W wiek 9 lat, wskutek nieszczęśliwego wypadku, zachorował na gruźlicę kości. Dnia 17 maja 1931 roku został cudownie uzdrowiony za wstawiennictwem Matki Bożej Wspomożycielki i św. Jana Bosko. Dzięki temu Luigi Novarese mógł kontynuować naukę i zapragnął poświęcić się służbie medycznej, poprzez którą niósłby pomoc i ulgę chorym. Śmierć matki w 1935 roku przyczyniła się do jego kapłaństwa.

17 grudnia 1938 roku, w Bazylice Św. Jana na Lateranie w Rzymie otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1942-1970 pełnił posługę w Sekretariacie Stanu Kurii Rzymskiej, w tym od 1 maja 1945 roku jako urzędnik do Spraw Świętych w Sekretariacie Stanu Kurii Rzymskiej. W maju 1943 z jego inicjatywy powstała "Maryjna Liga Kapłanów", niosąca pomoc kapłanom – chorym i zdrowym – w szerzeniu prawdziwego nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny. Jej inicjatywą stała się coroczna pielgrzymka kapłanów do Lourdes, połączona z rekolekcjami. Następnie, dnia 17 maja 1947 roku założył "Centrum Ochotników Cierpienia",W 1950 roku zaczęło ukazywać się czasopismo "Kotwica nadziei"1 listopada 1950 roku powołał do życia stowarzyszenie "Cichych Pracowników Krzyża". Ostatnia rodzina, którą zrodziło serce ks. prałata Novarese w dniu 15 sierpnia 1952 roku w Lourdes byli "Bracia i Siostry Chorych". 23 maja 1960 roku rozpoczął działalność pierwszy włoski ośrodek duszpasterstwa chorych – Dom Niepokalanego Serca Maryi w Re (Novara). Po nim zaczęły powstawać kolejne domy: w Rzymie, Ariano Irpino, Rocca Priora, Montichiari, Moncrivello, Arco, Meldoli, w Calambrone koło Pizy, w Serniola di Casale, jak również poza granicami Włoch: w Polsce (Głogów), Izraelu (Jerozolima), Portugalii (Fatima), Kamerunie (Mouda) i Kolumbii (Bonawentura) - w których dzięki posłudze Cichych Pracowników Krzyża tysiące wiernych znalazły gościnę oraz zaczęły odkrywać prawdziwy sens i wartość ludzkiego cierpienia i choroby.Zmarł dnia 20 lipca 1984 roku w Domu "Matki Bożej Ozdoby Karmelu" (Regina Decor Carmeli) w Rocca Priora. Jego najbliższa współpracownica, współzałożycielka Cichych Pracowników Krzyża, s. Elwira Miriam Psorulla o jego śmierci napisała: "Jestem pewna, że Matka Boska przyszła, aby zabrać ze sobą swego ulubionego syna. Sama przyszła, osobiście! W przeciwnym razie niewytłumaczalny zostałby świetlany uśmiech, jaki drogi Ojciec miał na ustach tuż na chwilę, zanim uszło z niego życie. Uśmiech, który mu pozostał i potem, rozświetlając jego twarz: taki uśmiech mogła mieć tylko dusza zespolona z Bogiem!". Beatyfikowany 11 maja 2013 w rzymskiej Bazylice św. Pawła za Murami

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack