A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

21 lipciec 2015 Hamburg 500 lat urodzin św Filipa Neri

21 lipca 2015 r                                                                                                                               Hamburg 

500-lecie urodzin św. Filipa Neri      

Święty Filipie Neri – módl się za nami

Panno Maryjo, Matko Boża, proś Jezusa za mną". 

"Jezu, bądź moim Jezusem,,  św Filip 

 modlitwy      film

Święty Filipie Neri, kapłanie rozkochany w Eucharystii

Święty Filipie Neri, charyzmatyku Ducha Świętego

Święty Filipie Neri, żarliwy czcicielu Bogarodzicy
Święty Filipie Neri, pątniku przez Boga do Rzymu wezwany
Święty Filipie Neri, wytrwały apostole Wiecznego Miasta
Święty Filipie Neri, doradco papieży
Święty Filipie Neri, głosie proroczy
Święty Filipie Neri, patriarcho wierny tradycji Kościoła

Święty Filipie Neri, godzien szczególnej miłości
Święty Filipie Neri, ukryty bohaterze
Święty Filipie Neri, ojcze pełen łagodności
Święty Filipie Neri, kwiecie czystości
Święty Filipie Neri, przedziwny stróżu niewinności
Święty Filipie Neri, męczenniku miłości Bożej
Święty Filipie Neri, serce zawsze płomienne
Święty Filipie Neri, znawco w rozpoznawaniu duchów
Święty Filipie Neri, perło wśród kapłanów
Święty Filipie Neri, zwierciadło życia Bożego
Święty Filipie Neri, wzorze pokory
Święty Filipie Neri, przykładzie prostoty
Święty Filipie Neri, blasku świętej radości
Święty Filipie Neri, żywe odbicie dziecięctwa

Click!

Święty Filipie, Ojcze i przewodniku nasz, który umiałeś po ojcowsku kierować  swymi synami, bądź nam prawdziwym ojcem.

Strzeż nas zawsze i prowadź, gdyż twojej się opiece powierzamy.

Upominaj nas, byśmy się poprawiali i z Bogiem nas pojednaj.

Po wygnaniu ziemskim przeprowadź nas szczęśliwie do umiłowanego Pana i Najdroższego Syna Bożego, Jezusa Chrystusa,

Zbawcy naszego, którego chwała, cześć i uwielbienie, niewymowna radość i szczęście wiekuiste, wraz

z Najświętszą Dziewicą Maryją i całym dworem niebian trwa bez końca, na wszystkie wieki wieków. Amen.

Sługa Boża Luigina Sinapi

 kilkakrotnie spotkała  św Filipa Neri  na ulicach Rzymu 

 

Na Świętej Górze k. Gostynia  znajduje się najstarsza w Polsce Kongregacja księży filipinów, 

Click!

Obchody 500 lecia z Arcybiskupem Gędeckim

Sw Filip zapisał się w pamięci mieszkańców Rzymu jako człowiek rozjaśniający ulice i domy Wiecznego Miasta swoim niegasnącym uśmiechem, pokonujący wszystkie trudności radosnym przekonaniem o niewyczerpanym miłosierdziu Boga.Pierwsze w Polsce Oratorium św. Filipa Neri na Świętej Górze k. Gostynia zostało założone w 1668 r. 

W końcu XVII w. wzniesiono w tym miejscu barokowy kościół na wzór  weneckiej świątyni Santa Maria della Salute – będący sanktuarium Matki Bożej Świętogórskiej Róży Duchownej.

Św. Filip Neri (1515–1595) urodził się we Florencji, ale później swoje życie związał z Rzymem, gdzie pracował m.in. jako adwokat i studiował filozofię oraz teologię.

W 1548 r. podjął tam również, z założonym przez siebie bractwem, służbę pielgrzymom i chorym, natomiast w 1551 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech były chrześcijańska radość i pogoda ducha.

Mawiał bowiem, że „pogodnym jest o wiele łatwiej prowadzić duchowe życie niż posępnym”.

Jednocześnie był wielkim mistykiem, duszpasterzem i doradcą papieży, który zyskał sobie miano

„Apostoła Rzymu”.

Można nazwać go odnowicielem życia religijnego w duchu ważnych przemian,

jakie przyniósł sobór trydencki (1545–1563).Jego największym dziełem, które trwa i rozwija się do dziś,

było założenie pierwszej Kongregacji Oratorium zatwierdzonej w 1575 r. przez Grzegorza XIII.

Członkowie tej wspólnoty, duchowni i świeccy (co było wówczas ewenementem), wspólnie studiowali

rozwijając m.in. swoją wiedzę i duchowość, modlili się, a później wracali do swoich środowisk

wprowadzając tam nowy styl życia chrześcijańskiego. Kolejne tego typu kongregacje,

zgodnie z wolą Filipa niezależne od siebie, powstawały na wzór rzymskiej jeszcze

za jego życia w miastach Włoch i Francji, a dziś są obecne na całym świecie.

Filip Neri został kanonizowany 22 marca 1622 r. razem z Teresą z Avila, Janem od Krzyża,

Franciszkiem Ksawerym oraz Ignacym Loyolą

.

Sw Filip Neri towarzyszył naszemu św Papieżowi Piusowi XII który   urodził się  w Rzymie przy kosciele Chiesa Nowa 

File:S Filipo Neri chapel.JPG

św Filip Romulus de Neri urodził się we Florencji 21 lipca  1515 r.
Otrzymał dobre wykształcenie, m.in. u braci w San Marco, słynnym klasztorze dominikańskim we Florencji.
Gdy pożar zniszczył prawie cały majątek ojca oddano Filipa do brata ojca, Romulusa, zamożnego kupca w pobliżu Monte Cassino. Ten chciał uczynić go spadkobiercą majątku, musiał jednak wcześniej wyuczyć Filipa kupiectwa. Filip jednakże postanowił oddać się zupełnie na służbę Bożą i uciekł w góry, by tam rozpamiętywać Mękę Pańską…
Następnie w 1533 r. udał się do Rzymu, gdzie z odznaczeniem zakończył kształcenie z teologii i filozofii. Dużo czasu poświęcał biednym i chorym oraz głoszeniu słowa Bożego na ulicach miasta (także wśród prostytutek). W 1548 r. założył Bractwo Trójcy Świętej (łac. Santissima Trinita de' Pellegrini e de' Convalescenti) mające na celu opiekę nad przybywającymi do Rzymu pielgrzymami i chorymi.Trochę wcześniej, w 1538 r., wypracował metodę, która uczyniła go znanym: chodził po mieście i nawiązywał rozmowy z przygodnie spotkanymi osobami, kierując tok dyskusji na tematy ewangelizacyjne. Ta postawa sprawiła, iż później nadano mu przydomek „Apostoła Rzymu”.W wieku 36 lat Filip przyjął święcenia kapłańskie.
Przy kościele św. Hieronima od Miłosierdzia, przy którym zamieszkał, zgromadził księży świeckich, z których w 1552 r. wyłoniło się nowe zgromadzenie zakonne – Oratorium - nazwane wkrótce filipinami.
Oratorium był o niezwykłym zjawiskiem w życiu religijnym i kulturalnym Rzymu: niezwykle skuteczną i nowatorską metodą duszpasterską. Było nowym sposobem modlitwy i życia chrześcijańskiego: spotkaniem ludzi, śpiewem i pieśnią pochwalną i muzyką (muzyczne motywy - sceny z historii świętej - zwane były oratorios). Bowiem, jak zwykł był mawiać Filip: „Radosne serce łatwiej staje się doskonałym niż serce ponure”.Oratorium zrodziło się z troski Filipa zwłaszcza o młodych, tak podatnych na złe wpływy świata. Uzasadniał je tak: „Duszą reformy jest reforma duszy”. W Oratorium Filipa mówi się prosto, nie z ambony, a w sposób „familiarny”, czyta i rozważa Pismo św., żywoty świętych, pisma o tematyce ascetyczno-duchowej.
Najważniejszą cnotą, o której Filip nauczał i którą sam starał się praktykować, była pokora. Ta trudna cnota, wymagająca wiele samozaparcia i nauki, bardzo twarda w przekazie, w ustach Filipa, okraszona niekiedy praktycznymi żartami, stawała się znośna a kazania były o dbierane z wdzięcznością przez słuchaczy.
Ci, co podjęli wyzwanie, członkowie zgromadzenia, zainicjowali różne rodzaje działań w Rzymie, w szczególności zaczęli wygłaszać kazania w różnych świątyniach każdego wieczora, co było nowością na owe czasy. Choć nie składali ślubów, prowadząc działalność ewangelizacyjną żyli we wspólnocie.
Bullą papieską z 1575 r. zgromadzenie księży świeckich, Kongregacja Oratorianów, zostało formalnie powołane. Zaraz potem siedzibą zakonu stał się kościół Santa Maria Chiesa Nuova w Vallicella w centrum Rzymu, świeżo wybudowany (na miejscu starszego i mniejszego kościoła Santa Maria).
Neri przez jeszcze 6 lat jednakże pozostał w kościele św. Hieronima (wł. San Girolamo) i dopiero nakaz papieski zmusił go, jako przełożonego (najpierw wybranego na 3 lata, a później dożywotnio), do przeniesienia się do głównej siedziby zgromadzenia.
W życiu Filipa nie brakowało chwil trudnych. Wytykano mu, że chodzi nowymi drogami, że powołał do życia nową sektę, że rozsadzają go ambicje i pycha, że robi z siebie wielkiego człowieka. Zakazano mu nawet czasowo odprawiać Mszę świętą, głosić kazań i słuchać spowiedzi. W tym mrocznym czasie Filip zachowywał swój wewnętrzny spokój i już na początku prześladowań powiedział: „Bóg chce uczynić mnie pokornym i cierpliwym. Wiedzcie, że prześladowania ustaną, gdy tylko przyniosą owoce, jakich Bóg pragnie”.
Tak też się stało. Wkrótce nastąpiło cofnięcie niesłusznych oskarżeń. Filip zostaje doradcą papieży (m.in. Grzegorza XIV i Klemensa VIII). Po soborze Trydenckim stał się apostołem Rzymu odbudowując w nim życie i praktyki religijne.Zmarł w 1595 r., w nocy święta Bożego Ciała (przewidzieć miał godzinę swojej śmierci).
Beatyfikował go w 1610 r. Paweł V. Zaledwie 12 lat potem miała miejsce kanonizacja, której dokonał Grzegorz XV.
Pochowany został w kościele Santa Maria Chiesa Nuova w Rzymie.

Sanktuarium 

Wydarzeniem wielkiej wagi dla świętogórskiego Sanktuarium było założenie w Gostyniu pierwszej w Polsce Kongregacji Oratorium Świętego Filipa Neri w 1668 r. Przeszkody w założeniu Kongregacji Oratorium Św. Filipa Neri zostały pokonane wspólnym wysiłkiem magnata wielkopolskiego Adama Floriana Konarzewskiego oraz księdza Stanisława Grudowicza, profesora Akademii Lubrańskiego w Poznaniu i proboszcza parafii św. Małgorzaty na Śródce. Ich pierwsze historyczne spotkanie w pałacu chociszewickim w 1667 r. okazało się owocne i od tego czasu zawiązała się między nimi przyjaźń. Łączyły ich wspólne cechy i wspólne zadania. Adam Konarzewski dysponował majątkiem, natomiast ks. Stanisław Grudowicz rozległą wiedzą, nade wszystko jednak łączyło ich nabożeństwo do św. Filipa Neri. Konarzewski i ks. Grudowicz postanowili, że Święta Góra będzie najlepszym miejscem dla utworzenia nowej Kongregacji, a Sanktuarium potrzebowało stałej opieki dla wzrastającego wciąż ruchu pielgrzymkowego. 
Po uzyskaniu zgody ks. bp. Stefana Wierzbowskiego, a także Stolicy Apostolskiej, 4 października 1668 r. uroczyście rozpoczęto działalność Kongregacji. Przed nowo powstałą Kongregacją stanęły wielkie zadania - troska o Świętogórskie Sanktuarium i jego rozwój, a także budowa nowego kościoła i klasztoru. Jak wspomina kronikarz, istniejący kościół Świętogórski był tak zniszczony, że prawie groziła mu ruina.
W roku 1675 przystąpiono do budowy nowej świątyni, która według pierwotnych planów głównego fundatora Adama Florian Konarzewskiego miała być budowana na wzór krakowskiego kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła.
W uroczystość Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 8 września 1675 roku został położony kamień węgielny. Jednakże w rok po rozpoczęciu prac, budowę przerwała nieoczekiwana śmierć Adama Floriana Konarzewskiego.

 

Po kilkumiesięcznej przerwie Zofia z Opalińskich Konarzewska, wdowa po zmarłym fundatorze, podjęła decyzję o kontynuowaniu budowy świątyni. Jak wspominają kroniki świętogórskie, po trudnych przeżyciach związanych ze śmiercią męża, Zofia Konarzewska udała się z pielgrzymką do grobów świętych apostołów Piotra i Pawła w Rzymie oraz do innych włoskich miast. Zwiedzając Wenecję, urzeczona pięknem budowanego kościoła Santa Maria della Salute, według planów architekta Baltazara Longheny, niezwłocznie poleciła wstrzymać prace przy realizacji pierwotnego planu budowy kościoła na Świętej Górze. Składając wizytę architektowi Baltazarowi Longhenie, poprosiła o przygotowanie podobnego projektu dla kościoła w Gostyniu. Prace przy realizacji budowy kościoła świętogórskiego zostały zlecone Jerzemu i Janowi Catenacci, architektom włoskiego pochodzenia, prowadzącym liczne prace budowlane w Wielkopolsce.

 

 

 

 

Mimo różnych trudności prace przy budowie świątyni postępowały.

Sama fundatorka Zofia Opalińska-Konarzewska pragnęła, aby jeszcze za jej życia kościół, choć nie całkowicie wykończony, z prowizorycznym dachem na tamburze, został uroczyście poświęcony.

Na dzień uroczystości wyznaczono 8 września 1698 roku, połączono je z przeniesieniem do nowego kościoła cudownego Obrazu Matki Bożej, figury Matki Boskiej Bolesnej, Obrazu św. Filipa Neri i relikwii, jakie znajdowały się w starym kościele.Uroczystościom przewodniczył Biskup Hieronim Wierzbowski.

 

 

Bardzo wymowną notatkę o tym podniosłym obrzędzie znajdujemy w kronice ks. Kaspra Dominikowskiego,

który przytoczył wypowiedzi uczestników:

Już teraz umrzemy weseli, kiedy oglądaliśmy przeniesienie obrazów
i uczciliśmy Najcudowniejszą Maryję Pannę w nowej Jej świątyni.

W trzy lata później ten sam Biskup Wierzbowski w aktach wizytacyjnych na Świętej Górze, pod datą 22 luty 1701 r. zanotował:

Kościół jest murowany i nowo wybudowany z wielkim fundatorów nakładem.

W stylu niepospolitym i starożytnym, ale ozdobnym, któremu podobnego nie masz w naszych stronach

. Przyda mu nowej ozdoby z czasem kopuła wznosząca się w górę na środku budowy.

Wewnątrz jest przyozdobiony wyśmienitym malowaniem i wieloma ołtarzami wytwornej sztuki snycerskiej.

 

 

Można przypuszczać, że zarówno Kongregacja jak i magnaccy protektorzy Świętej Góry planowali w krótkim czasie przystąpić do dokończenia budowy kościoła. Jednak stanęły temu na przeszkodzie liczne niesprzyjające okoliczności, miedzy innymi

śmierć fundatorki Zofii z Opalińskich Konarzewskiej 9 maja 1700,

Bratanicą  Zofii z Opalińskich  była Królowa Polski 

Katarzyna Opalińska

Mányoki Catherine Opalińska.jpg

 

Wojna Północna (1700 - 1721) oraz wielka morowa zaraza przyniesiona przez wojska moskiewskie, która od roku 1708 grasowała w Gostyniu nie omijając także klasztoru

. Zwłaszcza ta ostatnia plaga musiała być bardzo dotkliwa skoro w księdze zmarłych klasztoru świętogórskiego znajdujemy o niej niezwykle wymowną notatkę:A ponieważ już nie było ludzi do umierania, więc i zaraza musiała ustać i śmierć spocząć.

 

Jest rzeczą oczywistą, że w takiej sytuacji brakowało zarówno funduszy jak i ludzi do pracy.

Dlatego dalszą budowę kościoła podjęto w 1718 r., dwadzieścia lat po jego konsekracji.

 

 

Nową fundatorką budowy kościoła świętogórskiego  została Teofila z Leszczyńskich, wdowa po Filipie, synu Adama Konarzewskiego.

W 1726 r. na architekta budowy kopuły kościoła został poproszony sławny wówczas w Polsce Pompeo Ferrariego, który zamieszkał w Rydzynie.

Rok 1731 należy uważać za datę całkowitego ukończenia budowy kościoła na Świętej Górze.

Dodać jednak trzeba, że dopiero w 1756 r. pokryto kopułę miedzianą blachą, którą fundowała wnuczka Adama Konarzewskiego - Weronika z Konarzewskich, żona Macieja Mycielskiego.

Od tego czasu herb fundatorki, z jej inicjałami widnieje na czaszy kopuły -

WzKMKP (Weronika z Konarzewskich Mycielska, Kasztelanowa Poznańska), a rodzina Mycielskich weszła w poczet fundatorów i dobrodziejów świętogórskiego klasztoru.

 

Kongregacja Oratorium Św. Filipa Neri w Gostyniu

63-800 Gostyń, Święta Góra - Głogówko 1
tel. (65) 572 00 14;(65) 572 39 47
fax (65) 572 08 55 (wew. 14)
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack