A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

Królowa Maria Antonina -prawnuczka Królowej Polski Eleonory

Prawnuczka Polskiej Królowej Eleonory    Eleonora Wiśniowiecka.jpg

Francuska Królowa Maria Antonina

Sarmaci 

 

 

 

 

 27 lutego 1670 r  ślub Michała Korybuta Wiśniowieckiego z austriacką księżniczką Eleonorą Marią  - jedyny ślub królewski na Jasnej Górze.
 
Królowa Polski Eleonora Maria Józefa Habsburżanka (ur. 31 maja 1653 w Wiedniu, zm. 17 grudnia 1697 w Innsbrucku) –córka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Ferdynanda III Habsburga( brata Królowej Polski Cecylii  i Eleonory Gonzagi.26 grudnia 1669 zawarto układ małżeński pomiędzy Michałem a Eleonorą,. 27 lutego 1670 na Jasnej Górze odbył się ślub obojga, którego udzielał nuncjusz papieski Galeazzo Marescotti. 19 października1670 r  została koronowana na królową w kolegiacie św. Jana w Warszawie. Uważana była za wzór dobroci i łagodności.Towarzyszyła mężowi w jego podróżach, które odbywały się głównie na terenie Polski. Po śmierci Wiśniowieckiego we Lwowie  11 listopada 1673 r  królowa przebywała jeszcze kilka lat w Polsce, po czym powróciła do Austrii.6 lutego 1678 Eleonora poślubiła swojego dawnego narzeczonego, Karola V Lotaryńskiego w Wiener Neustadt. Małżonkowie osiedli na stałe w należącym do Habsburżanki Innsbrucku. Była królowa polska urodziła Karolowi sześcioro dzieci. Po wyprawach na Turków pod dowództwem Jana III Sobieskiego i śmierci Karola w 1690, Eleonora ponownie została wdową. Zmarła siedem lat później. Została pochowana w krypcie Habsburgów w kościele Kapucynów w Wiedniu
Prawnuczka Królowej Polski - Maria Antonia Josefa Johanna von Österreich urodziła się  2 listopada 1755, w pałacu Hofburg, w Wiedniu
.Dzień wczesniej 1 listopada 1755 roku o godzinie 9.40 rano miało miejsce w Lizbonie tragiczne w skutkach trzęsienie ziemi,
Trzęsienie zniszczyło największe kościoły Lizbony, Katedrę Świętej Marii, Bazyliki: Św. Pawła, Św.Katarzyny, Św.Wincentego i Zmiłowania Misericordia
Klasztor Do Carmo w centrum miasta został zniszczony, zaginął w całości i bez śladu grobowiec św  Alvaresa Pereiry, który znajdował się w tym właśnie klasztorze. Spłonął szpital królewski "Wszystkich Świętych", a w nim setki pacjentów.Rodzina królewska -rodzice chrzesni Matii Antoniny cudownym zbiegiem okoliczności ocalała. Król Józef I i dwór opuścili tego dnia miasto, aby wziąć udział w porannej mszy w podlizbońskiej miejscowości Belém. 
Maria Antonina była piętnastym dzieckiem i zarazem jedenastą (ostatnią) córką cesarza Franciszka I Lotaryńskiego i Marii Teresy Habsburg.

W wieku 14 lat  wyszła za mąż za delfina Francji (późniejszego króla Francji) wówczas 16-letniego Ludwika Augusta Burbona (wnuka Ludwika XV i Marii Leszczyńskiej, a syna Ludwika Ferdynanda i Marii Józefy Wettyn).Był to mariaż dwóch największych w tamtych czasach dynastii królewskich Habsburgów i Burbonów.15 października 1793 zapadł wyrok sądu rewolucyjnego skazujący królową Marię Antoninę na śmierć. Po ścięciu Ludwika XVI (21 stycznia 1793) Maria Antonina została 1 sierpnia 1793 r przewieziona do więzienia zwanego Conciergerie i oskarżona o spisek przeciwko Francji. Marię Antoninę poddano potajemnie wstępnemu przesłuchaniu 12 października 1793 r . Kiedy przyprowadzono królową do sądu, oczom widzów ukazała się,  blada, siwowłosa, wciąż dumna kobieta.Dzień po wyroku skazującym byłą królową załadowano na wóz używany do transportu zwykłych przestępców, związano jej ręce. Przewieziono ją następnie przez ulice wypełnione szydzącym tłumem na szafot.Wstępując na podest z gilotyną, więźniarka numer 280 - złośliwie nazywana Wdową Capet (a wcześniej: Madame Deficyt),Małżeństwo Marii Antoniny z Ludwikiem Augustem było podyktowane względami politycznymi,Oba mocarstwa zerwały z tradycją wrogości. 1756 rok był niezwykły w dziejach Europy: doszło do odwrócenia przymierzy. Mocarstwa zawarły nowe sojusze: Habsburgowie zaczęli szukać sojusznika przeciw Prusom i Wielkiej Brytanii. Znaleźli go we Francji, u swego tradycyjnego wroga. W następstwie wybuchła ogólnoeuropejska wojna – jak chcą niektórzy była to pierwsza wojna światowa, ponieważ rozgrywała się na wszystkich kontynentach, od Kanady po Indie.Konflikt trwał siedem lat. Francuzi  stracili Kanadę
Delfin Francji w 1765 roku zmarł niespodziewanie. Dlatego też jego potomek, Ludwik XVI, który nie miał nadziei na tron, nie był należycie przygotowany.. Nieudane były reformy finansów państwa dokonane przez Ludwika XVI. Królowa zwana była Madame Deficit. Deficyt budżetowy państwa nie był jednak spowodowany rozrzutnością Marii Antoniny, lecz długotrwałymi wojnami,Maria

16 października 1793 roku: Maria Antonina siedzi w celi w Conciergerie. Jest to ostatni dzień w jej życiu. Za kilka minut zostanie zabrana na Place de la Concorde, gdzie przeprowadzona będzie egzekucja. Kat już czeka z gilotyną. Maria Antonina wspomina przeszłość...

Historia prawdziwa  film 

Nigdy wcześniej pozycja królowej Francji nie została tak poniżona jak stało się to za życia Marii Antoniny Joanny Józefy, arcyksiężniczki austriackiej, córki cesarzowej Marii Teresy

.Żadna z królowych francuskich nie była dotąd tak znienawidzona jak ta nieszczęsna monarchini.

Królowie Francji szukali sobie żon głównie na obcych dworach, ich małżonki były mniej lub bardziej popularne, jedną z nich nawet kochano i uważano za osobę świętą.

Była nią... nasza rodaczka, Maria „księżniczka” Leszczyńska

,córka Królowej Polski z Poznania Katarzyny Opalińskiej -Leszczyńskiej .

Mányoki Catherine Opalińska.jpg

Prawnuczka Królowej Polski Eleonory Maria Antonina poślubiła wnuka królowej Marii, delfina Ludwika Augusta (jego matką była Maria Józefa, królewna polska, córka Augusta III Saskiego), który później panował jako Ludwik XVI.

15 kwietnia 1770 r. odbyły się w Wiedniu zaślubiny.

Francuskiego oblubieńca reprezentował brat panny młodej, arcyksiążę Ferdynand. Do ślubu prowadziła córkę cesarzowa Austrii, królowa Czech i Węgier i innych dziedzicznych posiadłości Habsburgów, Maria Teresa

Zaślubiny były wielkim sukcesem polityki austriackiej,

Para cesarska – Wnuk Polskiej Królowej Eleonory - Franciszek I (Lotaryński) i Maria Teresa – miała szesnaścioro dzieci, w tym jedenaście córek.

Maria Antonina zrobiła karierę; „królestwo Francji jest najpiękniejsze ze wszystkich królestw po królestwie niebieskim” – mówiono przecież w owych czasach. Po licznych balach i ucztach arcyksiężniczka – już obecnie żona delfina Francji – ruszyła w drogę ku swojej nowej ojczyźnie. W Kehl, ks. Stahremberg przekazał ją pod opiekę hrabiemu de Noalles.

Tutaj Maria Antonina pożegnała swoich rodaków na zawsze – do swojej ojczyzny nie miała już nigdy powrócić.

W chwili, kiedy witana była gorąco przez swoich nowych poddanych, nikt nie mógł przewidzieć, jak straszliwe losy czekają ją we Francji. W pierwszych latach pobytu w nowej ojczyźnie Maria Antonina była kochana przez swoich poddanych.

Do roli królowej była zupełnie nieprzygotowana. Nie znała dobrze języka francuskiego,.Specjalnie wysłany z Paryża do Wiednia nauczyciel, książę de Vermond, starał się udoskonalić jej znajomość francuskiego, objaśniał jej arkana etykiety dworu, hierarchii tytułów, urzędów i godności. Starał się też zapoznać ją z historią Francji. Po przybyciu do Paryża Maria Antonina zrobiła pierwszy poważny błąd: stworzyła wokół siebie koterię, faworyzowała określoną grupę ludzi. Ludzi, których wyróżniała, nazywano „towarzystwem królowej”.

Najwięcej złego w opinii francuskiej wyrządziła królowej hrabina de Polignac i jej szwagierka Diana de Polignac. Dzięki królowej na cały klan de Polignac posypały się pieniądze, zaszczyty i przywileje. Królowa pospłacała długi swoich przyjaciółek, ofiarowała im renty i posagi dla córek. Te niczym nie zasłużone łaski spotkały się z cichą krytyką, na którą Maria Antonina nie zwracała zupełnie uwagi. W przyszłości, kiedy królowa stanęła przed sądem rewolucyjnym, padł zarzut o jej skłonnościach lesbijskich – przypomniane zostało nazwisko de Polignac, a także nazwisko księżnej de Lambelle, pierwszej faworyty królowej, „Nadzwyczajnej Damy Dworu”, która pobierała za sprawowanie swego urzędu olbrzymią pensję 150 tysięcy liwrów rocznie. Ambasador Austrii tak pisał do kanclerza Kaunitza: „Klan Polignaców to banda nicponiów. W okresie czterech lat rodzinka ta uzyskała bez najmniejszej zasługi dla państwa i tylko dzięki hojności królowej około 500 tysięcy liwrów rocznego dochodu”.

Maria Antonina wywiązała się z obowiązku królowej i urodziła synów. Miała ich dwóch. Pierwszy zmarł wcześnie, drugiego natomiast, znanego pod imieniem Ludwika XVII – pochłonęła rewolucja. Został zamęczony przez szewca, któremu ojcowie rewolucji francuskiej powierzyli wychowanie królewskiego dziecka. Z dzieci Ludwika XVI i Marii Antoniny ocalała córka Teresa, zwana Madame Royale -Królowa Francji od 2 sierpnia 1830 r Maria Antonina nie znosiła francuskiej etykiety, nie umiała iść – jak jej wielka poprzedniczka na tronie, Maria Leszczyńska – na rozsądny kompromis. Jej postępowanie bulwersuowało opinię publiczną: nocne wyprawy do pałacowego parku, obecność na wyścigach konnych i balach maskowych, kosztowne budowle i stroje – wszystko to złożyło się na to, że coraz częściej atakowała ją francuska ulica – zaczynały krążyć wierszyki i piosenki, często o wulgarnym czy wręcz pornograficznym zacięciu. Do tego autorytet pary monarszej podkopywał młodszy brat króla, Ludwik Stanisław, hrabia Prowansji,szkodę wyrządził jej najmłodszy z braci, Karol Filip, hrabia d’Artois, przystojny lew salonowy. Mówiło się nawet w Paryżu o tym, że coś łączyło pięknego królewicza z królową. Ludwik XVI zdawał się nie dostrzegać niczego, płacił cierpliwie długi pięknego brata i stołował go od czasu do czasu po ojcowsku. Hrabia d’Artois i hrabia Prowansji zdążyli na czas ujść z Francji przed rewolucją – obydwaj panowali po upadku Napoleona.Co prawda, dopóki Maria Antonina nie mieszała się do polityki, była nieszkodliwa. Jej rady polityczne jednak, udzielane królowi, były fatalne, spiskowanie z dworem austriackim – po prostu zdradą stanu.W opinii publicznej zgubiła królową sprawa, w której pozostawała całkowicie niewinna – słynnej afery z diamentowym naszyjnikiem (opisał to dokładnie Aleksander Dumas w książce Naszyjnik królowej) Jeden z największych kościelnych dostojników Francji i dwór francuski zostali wywiedzeni w pole przez cwaną awanturnicę. Cenę za nie swoje winy zapłaciła w tym wypadku królowa Francji.Chciano zniesławić jej osobę i koronę, którą nosiła. W ostatnich chwilach, w drodze na szafot, zachowywała się odważnie. Umarła jak córka cezarów – z dumą wstąpiła na stopnie gilotyny.Jaka była – etykieta dworu francuskiego nauczyła ją skrywać uczucia. Do końca została córką Austrii. Klasę i wielkość pokazała dopiero w ostatnich chwilach swojego życia, w drodze na szafot.

 

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack