A Free Template From Joomlashack

A Free Template From Joomlashack

Drodzy Państwo

Niniejsza strona jest kontynuacją mojej wcześniejszej witryny:

http://hamburgpol.w.interia.pl/

stworzonej 13 sierpnia 2004 roku dzięki pomocy ś.p. Ryszarda,  członka założyciela NSZZ "Solidarność", wspaniałego patrioty i ofiarnego przyjaciela.

 

 

 

KSIĄŻKI ON-LINE

 

Uwaga
- nowa książka na witrynie:

Jean-Baptiste Bouchaud

MIŁOŚĆ ZA MIŁOŚĆ

Życie zakonne św. Rafała Kalinowskiego

Zapraszam do lektury

 

 

Książka "Dogmat Świętych Obcowanie" do której tekst zebrał i opracował w 1980 roku mói Tata
ś.p. Bernard Paweł Jan Tuszyński

 

Herman Cohen - Augustyn-Maria od Najsw. Sakramentu

 

Życie ojca Hermana
- Augustyna-Marii
od Najśw. Sakramentu

Książka wydana przez Siostry Miłosierdzia z Łagiewnik 1898 r

"Źródłem, z którego wypłynęły potoki miłości, siłą, która sprowadziła wylew dotąd nieznanej radości - była wiara święta. Nie ma jej ani w judaizmie, ani w schizmie, lecz tylko w jednym prawdziwym Kościele Katolickimi, W tym Kościele jedynie każdy z obu  naszych nawróconych  źródło wody żywej dla duszy swojej, spragnionej prawdy, mogli znaleźć.
Oby  życiem O. Hermana Cohena  i siostry Natalii Naryszkin, zostający poza obrębem Kościoła zostali oświeceni , że tylko w Kościele św. katolickim - wiara żywot wieczny daje."

Fragment listu Św. Rafała Kalinowskiego do tłumaczki w Łagiewnikach,
11 września 1898 r.

TEKSTY

 

Ks. prof. Franciszek Cegiełka

Nasz święty Rafał Kalinowski

 

 

 

Cudowny obraz, który Św. Faustyna nazwała "Król Miłosierdzia", namalował według słów s. Faustyny Eugeniusz Kazimierowski

W kulcie Miłosierdzia Bożego obraz Króla Miłosierdzia odgrywa pierwszorzędną rolę. Dlatego s. Faustyna przywiązywała do jego poprawności wielką wagę. W obrazie tym odróżniała ona cechy istotne i polecała czuwać, by one były zachowane.

"W dniu 23.09.2005 roku Litwini podstępnie zabrali z polskiego kościoła św. Ducha w Wilnie obraz Jezu Ufam Tobie i to mimo tego że kardynał Baczkis (prymas Litwy) publicznie ogłosił że obraz nie będzie zabrany po kryjomu. Obraz został przeniesiony do pobliskiego kościoła św. Trójcy a w zasadzie kaplicy. Kościół ten przez scianę sąsiaduje z głośnym nocnym klubem Oryginal obrazu Jezu Ufam Tobie w czasach sowieckich zostal przechowany przez wileńskich Polaków i od 20 lat znajdował się w Kościele św. Ducha."

Żródło cytatu

Stronę ogląda

 

• Initium sapientiae timor Domini  - Początkiem mądrości - bojaźń Pańska
(Psalm 111,10)

• Za wielu milczy!
Milczący obserwatorzy, nie zajmujący konkretnego stanowiska - bez odwagi pouczenia - są przed Bogiem współwinni w nieszczęściu Kościola 
Św. Hildegard
von Bingen (1098-1179)

• Największym wrogiem chrześcijaństwa są sami chrześcijanie,
jeśli są tchórzliwi i wygodni.  
Ks. abp prof. dr hab.
Stanisław Wielgus

 

 

 

 

Św. Michał Archanioł

 

 

 

 

Wy Polacy,
przez niniejszy ucisk oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet wam niegdyś wrogim.

Cześć Maryi i Świętego Sakramentu zakwitnie w całym narodzie polskim.

Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu
WIELKIEGO PAPIEŻA.

Bóg żąda od was walki w duchu Chrystusowym, i w duchu Jego Świętych.

Bł. ks. Bronisław Markiewicz
"Bój bezkrwawy", 1908

 

 

 

Św. Ekspedyt

 

Nowenna
do św. Expedyta

 

4 lipca 2011 zmarł Cesarz Otton I potomek Piastów i Jagiellonów w

Maryjo Królowo Polski i świata całego ,pośredniczko wszystkich łask wstawiaj się za nami
Święta Matyldo Królowo Niemiec  zmarła 14 marca 968 w Kwedlinburgu wstawiaj się za nami
Św Papieżu Benedykcie V  zmarły w Hamburgu 4 lipca 965 r wstawiaj się za nami

 

14 marca 968 w Kwedlinburgu zmarła praprababcia 1 Polskiej Królowej bł Ryczezy
 73 letnia Święta Matylda, Matylda Westfalska  od 909 r – żona króla Niemiec Henryka I Ptasznika, matka cesarza Ottona I
Matylda ufundowała wiele instytucji religijnych, m.in. kapitułę i opactwo benedyktynek w Kwedlinburgu, klasztory w Pöhlde, Nordhausen, Grone i Duderstadt.W 962 r. towarzyszyła synowi w wyprawie do Rzymu po koronę cesarską. Po powrocie osiadła w klasztorze w Nordhausen. Modliła się o kanonizację Papieża Benedykta V ,pod koniec życia wróciła do Kwedlinburga gdzie zmarła w 968 
 
Święty Cesarz Rzymski Otton I -Pradziadek Polskiej Królowej Bł Ryczezy który 23 czerwca 964 r  skazał Papieża Benedykta V na wygnanie do Hamburga  zmarł 7 maja 973 r 
 
 
 W 1046  rocznicę  śmierci  Papieża św Benedykta V  w Hamburgu -4 lipca 2011 umiera Cesarz Otton I 
 
Otto Habsburg 001.jpgpotomek Piastów i Jagiellonów. 

W dzień liturgicznego wspomnienia narodzin dla Nieba św. Elżbiety Portugalskiej, królowej,

4 lipca 2011 r nad ranem, w rezydencji w Pöcking (Bawaria), oddał duszę Bogu Jego Cesarska i Królewska Wysokość, Arcyksiążę Franciszek Józef Otton Robert Maria Antoni Karol Maksymilian Henryk Sykstus Ksawery Feliks Renat Ludwik Kajetan Pius Ignacy von Habsburg-Lotaryński (Habsburg-Lothringen) – z łaski Boga prawowity cesarz Austrii Otton I, Apostolski król Węgier Otton II, król Czech i innych krajów koronnych Monarchii Austro-Węgierskiej.

z Bożej Łaski cesarz Austrii, apostolski król Węgier, król Czech, Dalmacji, Chorwacji, Slawonii, Galicji, Lodomerii i Ilyrii, król Jerozolimy etc etc. arcyksiążę Austrii, wielki książę Toskanii i Krakowa, książę Lotaryngii, Salzburga, Styrii, Karyntii, Krainy i Bukowiny, wielki książę Siedmiogrodu, margrabia Moraw, książę Dolnego i Górnego Śląska, Modeny, Parmy, Piacenzy, Guastalli, Oświęcimia i Zatoru, Cieszyna, Friaul, Raguzy i Zary, uksiążęcony hrabia Habsburga i Tyrolu, Kyburga, Goricy i Kradiski, książę Trydentu i Brixen, margrabia Łużyc Dolnych i Górnych oraz Istrii, hrabia Hohenembs, Feldkirch, Bregenz, Sonnenebergu, pan Triestu, Cattaro i Marchii Wendyjskiej, wielki wojewoda województwa Serbii, etc etc.

Urodził się jako najstarszy syn ostatniego władcy Austro-Węgier – Karola I i jego żony – Zyty Burbon-Parmeńskiej. Ochrzczony został 25 listopada 1912 przez księcia-arcybiskupa Wiednia, kardynała Franza Xaviera Nagla. Jego rodzicami chrzestnymi byli: cesarz Franciszek Józef I (reprezentowany przez arcyksięcia Franciszka Ferdynanda)

Franciszek Józef I, (ur. 18 sierpnia 1830 w pałacu Schönbrunn koło Wiednia, zm. 21 listopada 1916 tamże) – przedstawiciel domu habsbursko-lotaryńskiego, od 1848 cesarz Austrii i apostolski król Węgier (koronowany w 1867).

 
Oficjalny tytuł (po 1867)
Franciszek Józef I z Bożej Łaski cesarz Austrii,
apostolski król Węgier,
król Czech, Dalmacji, Chorwacji, Slawonii, Galicji, Lodomerii i Ilyrii,
król Jerozolimy etc, etc…
arcyksiążę Austrii,
wielki książę Toskanii i Krakowa,
książę Lotaryngii, Salzburga, Styrii, Karyntii, Krainy i Bukowiny,
wielki książę Siedmiogrodu,
margrabia Moraw,
książę Górnego i Dolnego Śląska, Modeny, Parmy, Piacenzy, Guastalli, Oświęcimia i Zatora,
Cieszyna, Frulii, Raguzy i Zadaru,
uksiążęcony hrabia Habsburga i Tyrolu, Kyburga, Gorycji i Gradiszki,
książę Trydentu i Brixen,
margrabia Łużyc Dolnych i Górnych oraz Istrii,
hrabia Hohenembs, Feldkirch, Bregenz, Sonnenbergu,
pan Triestu, Cattaro i Marchii Słoweńskiej,

wielki wojewoda województwa Serbii, etc, etc, …

i babka – infantka Maria Antonina Portugalska.

Maria Antonina Portugalska (siedzi) z mężem i dziećmi

Maria Antonina Portugalska  (ur. 28 listopada 1862 w Bronnbach; zm. 14 maja 1959 w Luksemburgu)

W listopadzie 1916 ojciec Ottona został cesarzem Austrii i królem Węgier, a Otto został sukcesorem tronu Austrii i Węgier (Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn). W 1918, po zakończeniu I wojny światowej, Austro-Węgry rozpadły się, a Karol I zrzekł się władzy, ale nie abdykował i nadal uważany był za legalnego władcę także po ustanowieniu republiki w Austrii i na Węgrzech

Spędzili kilka lat w Szwajcarii, na portugalskiej Maderze (gdzie zmarł młodo ojciec Ottona) i w baskijskim mieście Lekeitio. W tym czasie parlament austriacki oficjalnie obalił dynastię Habsburgów i skonfiskował ich mienie (3 kwietnia 1919). Używanie przed nazwiskiem „von” jako tytułu szlacheckiego zostało zakazane przez austriacką konstytucję. W zagrożeniu życia opuścił Europę i spędził cztery lata w Waszyngtonie, gdzie domagał się restytucji państwa austriackiego po wojnie. Dwaj jego kuzyni – Max, książę Hohenberg i książę Ernst von Hohenberg zostali aresztowani w Wiedniu przez Gestapo i zesłani do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie przebywali aż do końca wojny.W 1973 Otto był jedynym potomkiem Piastów i Jagiellonów, który przyjechał do Krakowa na ponowny pogrzeb króla Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Habsburżanki.

Zmarł 4 lipca 2011 w Pöcking. 
Uroczystosci pogrzebowe odbyły się 11 lipca 2011 r w Kościele  Teatynów w Monachium 

Został pochowany 16 lipca 2011r w Krypcie cesarskiej Kościoła Kapucynów w Wiedniu obok matki – Zyty Burbon-Parmeńskiej i brata – Karola Ludwika.

 

Kościół Teatynów w MonachiumKościół Teatynów   przy Odeonsplatz w Monachium

Jedna z najwspanialszych świątyń stolicy Bawarii.Inicjatywa wzniesienia klasztoru wyszła od Ferdynanda, elektora Bawarii i jego małżonki Henrietty Adelajdy dla uczczenia faktu urodzenia ich długo oczekiwanego syna, przyszłego księcia-elektora Maksymiliana II Emanuela (11 lipca 1662). Na życzenie Henrietty wybrano zakon teatynów, którzy mieli przyczynić się do odrodzenia miejscowego duchowieństwa diecezjalnego i rozwijać działalność misyjną.. Wzorem była macierzysta świątynia teatynów, kościół St. Andrea della Valle w Rzymie.Budowa rozpoczęta została 29 kwietnia 1663 .Dzisiejszy wygląd fasady kościoła powstał na życzenie księcia-elektora Maksymiliana III Józefa, Podczas II wojny światowej kościół był pięciokrotnie zbombardowany przez lotnictwo alianckie

.Zniszczone zostały: nastawa ołtarzowa tabernakulum i obraz fundacyjny wskazujący na fundatorów 

W krypcie pod kościołem, podobnie jak w kościele św. Michała i katedrze św. Marii Panny, znajdują się groby wielu członków rodu Wittelsbachów i ich małżonek. Pochowani zostali tu m.in.:

Księżniczka Henrietta Adelajda Sabaudzka (zm. 13 czerwca 1676)
Elektor Ferdynand Maria Bawarski (zm. 26 maja 1679)
Elektor Maksymilian II Emanuel (zm. 26 lutego 1726)
Księżniczka Teresa Kunegunda Sobieska, księżniczka polska (zm. 10 marca 1730)
Cesarz Karol VII Bawarski (zm. 20 stycznia 1745)
Arcyksiężniczka Maria Amalia Habsburg (zm. 11 grudnia 1756)
Elektor Maksymilian III Józef (zm. 30 grudnia 1777)
Księżniczka Maria Anna Wettyn, księżniczka polska (zm. 17 lutego 1797)
Król Bawarii,Anglii  którego rodzinę w 1944 r umieszczono w obozach koncentracyjnych 
 Księże Ruppert Maria Luitpold Ferdinand Kronprinz von Bayern, Herzog von Bayern
(ur. 18 maja 1869 w Monachium – zm. 2 sierpnia 1955 w Starnbergu) – ostatni następca tronu Bawarii jako książę koronny Bawarii.
Urodził się w Monachium, jako najstarszy syn Ludwika III, ostatniego króla Bawarii oraz jego żony – arcyksiężnej Marii Teresy Habsburg-Este (bratanicy Franciszka V, księcia Modeny).
Miał dwanaścioro rodzeństwa, m.in. Marię – księżną Kalabrii, Matyldę – księżną Sachsen-Coburg-Gotha, i Wiltrudę – księżniczkę Urach. 
Po wybuchu I wojny światowej, Ruppert dowodził 6. Armią Niemiecką w Lotaryngii.
W sierpniu 1914 Ruppert dowodził już całą armią niemiecką,uważano  go za najlepszego królewskiego dowódcę w Cesarskiej Armii Niemieckiej podczas I wojny światowej.
Ruppert stracił szansę na tron Bawarii, po tym jak została ona republiką na skutek rewolucji i wojny domowej.
Rojaliści jednak nazywali go królem.
Był również jakobickim pretendentem do tronu Anglii i Szkocji (od momentu śmierci swojej matki w 1919) jako Robert I (IV).
Ruppert został zmuszony do udania się na wygnanie do Włoch, w 1939. W  lipca 1944, kiedy zaczęła się niemiecka okupacja Węgier, Ruppertowi udało się uniknąć uwięzienia, ale jego żona Antonina  
i dzieci zostały złapane i aresztowane 27 lipca 1944 r
( dzień urodzin Bp Deca ).
Ignacy Dec
Najpierw trafili do Sachsenhausen, obozu koncentracyjnego w Oranienburgu (w Brandenburgii).
W kwietniu 1945 przeniesiono ich do Dachau, gdzie potem zostali uwolnieniu przez armię amerykańską.
 
Żona Rupperta – księżna Antonina Luksemburska, nigdy nie zapomniała czasu uwięzienia i zmarła kilka lat później,
pochowana
w  Bazylice Santa Maria in Domnica  w Rzymie 
 
Po raz pierwszy Ruppert ożenił się 10 lipca 1900 w Monachium, z księżniczką Marią Gabrielą Bawarską (1878–1912), córką Karola Teodora Wittelsbacha, księcia Bawarii, i jego drugiej żony Marii Józefy, infantki Portugalii..
Z Marią Gabrielą Bawarską miał:
 
Luidpolda Maksymiliana Ludwika (1901-1914)
Irmingard Marię Teresę Józefę (1902-1903)
córkę (1903)
Alberta Luidpolda Ferdynanda (1905-1996) ∞ Maria Draskovich von Trakostjan (1904-1969); ∞ Marie Jenke Eugenie Keglevich von Buzin (1921-1983)
Rudolfa Fryderyka Rupperta (1909-1912)
Po raz drugi ożenił się 7 kwietnia 1921 w Lenggries, z księżniczką Antoniną Luksemburską (1889–1954), młodszą siostrą wielkiej księżnej Marii Adelajdy i wielkiej księżnej Szarlotty. Z Antoniną Luksemburską miał:
 
Henryka Franciszka Wilhelma (1922-1958) ∞ Anna Maria de Lustrac (1927-1999)
Irmingard Marię Józefę (1923-2010) ∞ Ludwik Wittelsbach (1913-2008)
Edytę Marię Gabrielę (1924-2013) ∞ Tito Tommaso Maria Brunetti (1905-1954); ∞ prof. Gustav Christian Schimert (1910-1990)
Hildę Hildegardę Marię (1926-2002) ∞ Juan Bradstock Edgar Lockett de Loayza (1912-1987)
Gabrielę Adelgundę Marię (ur. 1927) ∞ Karol, książę Croÿ, lord Dülmen (ur. 1914)
Zofię Marię Teresę (ur. 1935) ∞ Jean-Engelbert, książę Arenberg (ur. 1921)
 
Antonina, księżna koronna Bawarii, urodzona jako Antoinette Roberte Sophie Wilhelmine von Nassau-Weilburg (ur. 7 października 1899 Lenggries - zm. 31 lipca 1954 Lenzerheide) ostatnia księżna koronna Bawarii.Córka wielkiego księcia Luksemburga Wilhelma IV i księżniczki Marii Anny Bragança . Jej dziadkami byli: wielki książę Adolf i Adelajda Maria Anhalt-Dessau oraz król Portugalii Michał I Bragança i Adelajda Löwenstein-Wertheim-Rosenberg. Miała pięć sióstr m.in.: dwie wielkie księżnę Luksemburga Maria Adelajda i Karolina.

1 kwietnia 1922 r adorując Najświętszy Sakrament zmarł na wygnaniu cesarz Karol I Habsburg,ojciec Cesarza  Ottona I

Bildergebnis für cesarz karol

Karol, z Bożej Łaski cesarz Austrii, apostolski król Węgier, król Czech, Dalmacji, Chorwacji, Slawonii, Galicji, Lodomerii i Ilyrii, król Jerozolimy etc etc. arcyksiążę Austrii, wielki książę Toskanii i Krakowa, książę Lotaryngii, Salzburga, Styrii, Karyntii, Krainy i Bukowiny, wielki książę Siedmiogrodu, margrabia Moraw, książę Dolnego i Górnego Śląska, Modeny, Parmy, Piacenzy, Guastalli, Oświęcimia i Zatoru, Cieszyna, Friaul, Raguzy i Zary, uksiążęcony hrabia Habsburga i Tyrolu, Kyburga, Goricy i Kradiski, książę Trydentu i Brixen, margrabia Łużyc Dolnych i Górnych oraz Istrii, hrabia Hohenembs, Feldkirch, Bregenz, Sonnenebergu, pan Triestu, Cattaro i Marchii Wendyjskiej, wielki wojewoda województwa Serbii, etc etc.

1 kwietnia 1922 r to była 491 rocznica śmierci jego przodka Karmelity św Noniusza  Álvaresa  Pereiraa 

Cat-No-309-The-Emperor-Shortly-After-Death-Photograph

Jego ostatnie słowa brzmiały: „Jezu, bądź wola Twoja.” Miał zaledwie 34 lata.

Ostatni cesarz Austro-Węgier Karol I, król węgierski Karol IV. Był przykładnym mężem i ojcem, heroicznym żołnierzem,

a gdy został władcą, zabiegał o położenie kresu I wojnie światowej.Urodził się 17 sierpnia 1887 r. na zamku Persenbeug w Dolnej Austrii. 

21 października 1911 r. ożenił się z księżniczką Zytą z rodu parmeńskich Burbonów. Mieli ośmioro dzieci.

Gdy 28 czerwca 1914 r. w Sarajewie został zamordowany arcyksiążę Franciszek Ferdynand, Karol niespodziewanie został następcą tronu.

W tym samym roku wybuchła I wojna światowa.  Świadomy, że wojna jest wielkim okrucieństwem, robił wszystko, co w jego mocy, aby zapobiec niepotrzebnemu rozlewowi krwi. Oficerom zalecał, by «zapewniali rannym szybką pomoc medyczną, troszczyli się o żołnierzy, (...) aby jeńców nie zabijano, lecz brano do niewoli».21 listopada 1916 r. po śmierci Franciszka Józefa Karol został cesarzem Austro-Węgier. 30 listopada tego samego roku koronowano go na króla Węgier.Za swój główny cel Karol uważał zawarcie pokoju. Był jedynym władcą popierającym inicjatywę pokojową papieża Benedykta XV. Jako cesarz starał się wprowadzać w życie społeczną naukę Kościoła wyłożoną przez Leona XIII w Encyklice Rerum novarum. 

Po upadku cesarstwa nie chciał się zgodzić na abdykację, ponieważ władzę traktował jako zadanie powierzone przez Boga.

Z tym przekonaniem dwukrotnie próbował odzyskać tron na Węgrzech.W czerwcu 1919 r. został zmuszony do opuszczenia ojczyzny. Najpierw udał się do Szwajcarii, a następnie na Maderę.Pozbawiony tytułów i majątku, żył tam w ciężkich warunkach. W krótkim czasie podupadł na zdrowiu i 1 kwietnia 1922 r. umarł na zapalenie płuc, mając zaledwie 34 lata. Trudy wygnania i cierpienia spowodowane chorobą ofiarował za powierzone mu przez Boga narody.

Błogosławiony cesarz Karol oddany był katolickiej zasadzie pomocniczości, w prawdziwym tego słowa znaczeniu. 

Spoglądał zarówno wstecz, w czasy politycznego i gospodarczego dystrybutyzmu Świętego Cesarstwa Rzymskiego, z jego słynną mozaiką hrabstw, baronostw, księstw i królestw, ale i naprzód, w kierunku odnowionej idei federalizmu i politycznego samostanowienia.

Subsydiarystyczną mozaikę Świętego Cesarstwa Rzymskiego zakończył Bonaparte.Na Kongresie Wiedeńskim w 1815 próbowano wskrzesić stary system zdecentralizowanej władzy, jednak bez powodzenia. Nacjonalizm rozdarł Królestwa Europy i groził im dalszą rewolucją. Cesarz Karol ożywił ambitny projekt zamordowanego arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, który to plan oddawał większe uprawnienia federalne i wolności samorządowe narodom w jego wielojęzycznym, wielokulturowym, wieloetnicznym i wieloreligijnym cesarstwie.

karlzitafoto1Cesarstwo dbało już o swe mniejszości: prawosławnych, protestantów, żydów, muzułmanów, a nawet cygan. Wiedeń stanowił dewizę sztuki, literatury, muzyki i kultury. Ekstremistyczny nacjonalizm zagrażał fundamentom cesarstwa jednak błogosławiony cesarz Karol zgodnie z zamiarem przyznał konstytucje federalne głównym grupom narodowym, jego celem było ponowne uchwycenie, tym razem w nowych warunkach, ducha dystrybucjonizmu i pomocniczości starego imperium. Nie pozwolono mu jednak kontynuować realizacji tego szlachetnego celu.

Za swoje zaangażowanie na rzecz pokoju i próbę wyzwolenia wszystkich narodów Europy z najbardziej niszczycielskiej wojny w historii, błogosławiony cesarz został nagrodzony wygnaniem na emigrację, po raz pierwszy do Szwajcarii, a następnie Madery, po tym jak dwukrotnie usiłował wrócić na Węgry, gdzie zdradliwy admirał Nicholas von Horthy udawał rządy regencyjne, choć w rzeczywistości zamierzał zastąpić samego cesarza.

 

Błogosławiony cesarz Karol z małżonką chylą głowy podczas Mszy św. polowej, odprawianej w trakcie heroicznej, drugiej próby odzyskania tronu z rąk zdradzieckiego regenta, admirała Horthy w 1921 roku.

Błogosławiony cesarz Karol z małżonką chylą głowy podczas Mszy św. polowej, odprawianej w trakcie heroicznej, drugiej próby odzyskania tronu z rąk zdradzieckiego regenta, admirała Horthy w 1921 roku.

Kiedy Karol I Habsburg zdał sobie sprawę z tego, że Horthy jest zdrajcą, a próby odzyskania władzy skutkowałyby dalszym rozlewem krwi, nakazał rozwiązanie wiernych wojsk i wyjechał z kraju wraz z żoną i rodziną.

Rządy Austrii i Węgier zajęły następnie wszystkie jego pieniądze i cały majątek rodzinny, pozostawiając cesarza i jego rodzinę bez środków finansowych i wyganiając na Maderę. Cesarz był jeszcze młody, ale jego włosy posiwiały.

Na Maderze, bez grosza przy duszy zmuszony był żyć dzięki dobroczynności bliźnich, a właściciel hotelu w Funchal wynajął mu willę w górach, gdzie panowały mgły i wilgoć. Cesarz Karol przeziębił się, a następnie zachorował na zapalenie płuc.

Pozbawiony niemal zupełnie pomocy medycznej ofiarował swoje życie Bogu w intencji swojej rodziny i poddanych.

Po przewlekłej i bolesnej chorobie, którą znosił z wielką odwagę i męstwem jako ofiarę dla Boga za swoje narody, zmarł wymawiając Święte Imię w wieku 34 lat, pozostawiając ciężarną żonę i siedmioro dzieci, których powierzył opiece króla Hiszpanii w sposób quasi-cudowny, ukazał się bowiem hiszpańskiemu monarsze we śnie.

beakarl2Pomimo bohaterstwa, wizji i odwagi tego młodego władcy, którego poddani określali mianem Der Friedenskaiser tzn. Cesarz Pokoju, gazety potraktowały go w sposób niezwykle podły.

Brytyjskie masońskie media w tygodniu beatyfikacji nazwały go cudzołożnikiem i pijakiem, oskarżając nie tylko o umożliwienie wykorzystania trującego gazu, ale o wydanie rozkazu do atakowania Włochów tymże gazem. W tym samym czasie media oskarżyły go o utratę północnych Włoszech w wyniku niekompetencji (najwyraźniej nie słyszeli o Caporetto!), o bycie słabeuszem, głupcem i błaznem. Na dokładkę posądzono go o kłamstwa na temat negocjacji z władzami Ententy.

Zarzuty były tak niedorzeczne i przesadzone, że chybiły celu.

Była to  istotna beatyfikacja laika, władcy politycznego, w którym duch chrześcijańskiego rycerstwa łączył się z chrześcijańską wizją polityczną – wizją społecznego królowania Chrystusa na ziemi. 

To była władza, którą oni i ich niewierzący poprzednicy starali się zniszczyć.

To była władza, którą Kościół celebrował i wspierał od czasów św. Piotra.

Była to władza czczona nawet w liturgii Kościoła aż do 1955 roku, gdy modlitwy za cesarza zostały usunięte przez włoskiego nacjonalistę, arcybiskupa Bugnini. Sam św. Piotr polecił honorowanie rządu cesarskiego w swoim pierwszym liście (1 P 2:13,17).

W osobie błogosławionego cesarza Karola Habsburga niewierzący słusznie dostrzegli uosobienie społecznego panowania Chrystusa.

Była to znacząca beatyfikacja i wyjątkowy dzień dla całego chrześcijańskiego świata, chrześcijańskiego rycerstwa i społecznego królowania Jezusa Chrystusa.1 kwietnia 1431 r. w swoim klasztorze w Lizbonie  zmarł Święty Noniusz Alwarez Pereira

SantoCondestável 2008-2.jpgMiłość do Eucharystii i Matki Najświętszej - to dwa pilastry jego duchowości.

Uczestniczył każdego dnia we Mszy św., choć Eucharystię mógł przyjąć tylko w wielkie święta, pościł trzy dni w tygodniu ku czci Najświętszej Marii Panny oraz w wigilie jej świąt. Sztandar, pod którym walczył, podzielony był na cztery pola, na których znajdowały się wizerunki Ukrzyżowanego, Matki Bożej, św. Jakuba i św. Jerzego. Za wszystkie zwycięstwa i sukcesy militarne dziękował Matce Bożej i Jej przypisywał wszelkie zasługi. Za życia ufundował liczne kościoły i klasztory, podobnie jak klasztor Ojców Karmelitów w Lizbonie, gdzie spędził ostatnie dni życia. 

 Podczas trzęsienia ziemi 1 listopada 1755 r. jego grób został zniszczony. 2 listopada 1755 we Wiedniu  w pałacu Hofburg urodziła się prawnuczka Polskiej Królowej Eleonory - Maria Antonina Habsburg-  Królowa Francji potomkini św Pereira Była piętnastym dzieckiem i zarazem jedenastą (ostatnią) córką cesarza Franciszka I Lotaryńskiego i Marii Teresy Habsburg.

23 stycznia 1918 r. papież Benedykt XV beatyfikował go, stawiając go za wzór wszystkim walczącym w pierwszej wojnie światowej. 

Święty Noniusz Alwarez Pereira

 

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack